Ispartalılar da onu istemiyor

Korkmayın!

Güniz Sokağa inemez.

Buna, yaşı, enerjisi, politik geçmişi izin vermez.

Güniz Sokak, bir "söylen" bir "nostalji", bir "masal" artık.

Bu ülkeye yapacağı ilk ve maalesef tek iyilik, köşesine çekilip hatıralarıyla meşgul olmak; ülkenin on yıllarına mal olmuş geleneksel oligarşiyi ve güç merkezlerini deşifre etmek. Hangi "denge"lerin yüzü suyu hürmetine "son anda" AP'ye genel başkan yazıldığını... Çankaya adayı Ali Fuat Başgil'in harcanmasına niçin izin verdiğini... Genelkurmay Başkanı Cemal Tural'ın darbe girişimini engelleme cesaretini nereden bulduğunu... Neden ikide birde saatine bakıp "Ne zaman gelecekler?" diye sorduğunu...

Bütün bunları yazmalı, açıklamalı.

Bugün köşesinde "suhulet" içinde öyküsünü yazan Fuat Paşa'nın "aslında" kim olduğunu... Demokrasinin uğradığı yol kazalarını... Bu kazalardan ikisine neden zatıdevletlilerinin muhatap olduğunu...

Dün, ismi mahfuz bir Ispartalı okuyucumdan, Demirel'e ilişkin bir fax aldım. "Güniz Sokağa inerim" tehditinden (aslında teklifinden) sonra benim söyleyeceklerimi toparlayan/özetleyen, ülkedeki geniş yığınların duygularına tercüman olacağını düşündüğüm bir fax...

"Geniş yığınlara", çünkü, son zamanlarda konuştuğum birçok kişi "Demirel'siz Türkiye" özlemini dile getiriyordu.

Okuyalım:

"Demirel'siz bir Türkiye düşleyin" başlıklı yazınızdan dolayı, size teşekkür etmek amacıyla yazıyorum.

Ellerinize sağlık...

Türkiye, gerçekten de bu tip, nesli tükenmiş, idare-i maslahatçılıktan başka hüneri olmayan politikacılardan kurtulmalıdır.

Bendeniz, İstanbul'da yaşayan, Isparta/Eğirdir doğumlu biriyim.

Otuz senedir, Isparta halkının Demirel'e gösterdiği ilginin, dönem dönem değişen grafiğini yakından izlemişimdir.

70'li yıllardan 12 Mart'a, 12 Mart'tan 12 Eylül'e, 12 Eylül'den günümüze kadarki dönemde Isparta halkının zihnindeki Demirel imajı, öylesine şaşılacak derecede altüst olmuş durumdadır ki, kimse bunu tahmin edemez.

Hele hele 28 Şubat sonrası Demirel profili, hemşehrileri olan bizler için üzüntü sebebidir.

Özellikle Cumhurbaşkanı olduktan sonra, Isparta halkı, Demirel'den iyice soğudu. Demirel kardeşlerin, Isparta'yı nasıl bir çiftliğe dönüştürdüklerini gördüler. Bölgeye yatırım yapmak isteyenleri nasıl ürküttüklerini Ispartalı'lar herkesten iyi bilirler. Isparta'daki kamu kurum ve kuruluşları Demirel kardeşlerin özel bürosu gibidir.

(...)

Bütün bu söylediklerim, özel haber ya da araştırma programlarına konu olabilecek meselelerdir.

Bunların hepsi bir yana, Demirel tipi, esas 28 Şubat sonrası eriyip gitti, Isparta'da. Şehrin girişine heykelini diktilerse de Demirel insanların gönüllerinden silindi. Isparta'da da artık "Demirel'siz Türkiye" özlemi gündemdedir.

Çokları, 28 Şubat'ı, 28 Şubat 1997'de başladı zanneder. Aslında 28 Şubat'ın kadroları, Demirel'in Cumhurbaşkanlığı ile birlikte adım adım köşelere yerleşmeye başladılar. "Derin devletin", görünen devleti yeniden yapılandırmaya başlaması, Demirel sayesinde mümkün olabildi. "Özal engeli" aşıldıktan sonra, bunlar yavaş yavaş su yüzüne çıkmaya başladılar. 28 Şubat sürecinde, Demirel'in rolü, Çevik Bir ve avanesinden çok daha önemlidir. 28 Şubat'çılar, herşeylerini Demirel'e borçlular, bana sorarsanız.

Ahmet Bey, sizinle aynı fikirdeyim, bütün propaganda ve yönlendirmelere rağmen, Demirel saltanatı devam etmeyecek.

Birileri ne hesaplar yaparsa yapsın, Cenab-ı Hakk'ın da bir hesabı var.

O, "imhal eder, ihmal etmez."

Bu ülkedeki çağdışı, kaba ve ilkel sistem de değişecek, değişmek zorunda...

Selamlarımla.