Ceyhun ile Hazer arası/ Çöl üstünden eser yeli Türkmen'in/ Gül goncası gara gözüm garası/ Gara dağdan iner sili Türkmen'in.../

Türkmenistan topraklarının büyük bir bölümü çöllerle kaplı. Toplam 488 bin kilometrekareden oluşan ülkenin 350 bin kilometrekarelik bölümünü Karakum Çölü kaplıyor. Su yok, toprak yok, bitki yok... Çölde adeta hayata yer yok gibi.

'HALK, VATAN, TÜRKMENBAŞI'

Uçsuz bucaksız Asya bozkırlarından kopup gelen Oğuzlar'ın çocukları Türkmenler. Henüz doğmakta olan Selçuklu imparatorluğunun askerlerini, Orta Asya'nın en güçlü ordusundan bu kumdan okyanus korumuştu.

Türkmenistan'a adım atar atmaz, aynı ataların çocukları olmanın sıcacık kımıltısı yükseliyor kalbimizin en müstesna köşesinde. Havaalanı'ndaki Sovyet kalıntılarını aşar aşmaz Aşkabat'ın geniş caddeleri boyunca, "Halk, vatan Türkmenbaşı" gibi özdeyişler ve Türkmenbaşı'nın dev posterleri karşılar sizi. İşte bir eczanenin (Dermanhana) yanında Cumhurbaşkanı Saparmurat Türkmenbaşı'nın konuya uygun bir özdeyişi: "Adamların canından kıymat zat yoktur." Bayrak Bayramı öncesinde dükkanların camları, binaların duvarları "Bayrak bayramınız gutli bolsun" yazılarıyla süslenmiş durumda.

KİMLİKSİZ BİR ŞEHİR

Diğer Orta Asya kentlerinin tarihsel zenginliği ve gizemli havası yok Aşkabat'ta. Hiçbir zaman bir Semerkant, bir Buhara değil Aşkabat. Caddeleri, binaları, park ve meydanlarıyla tıpkı bir Sovyet kenti. Temiz ve sakin bir kent, zaman zaman bu şehirde insanların yaşayıp yaşamadığından bile kuşku duyabilirsiniz. Kimliksiz ve kültürsüz bir şehir. Orta Asya'nın geniş coğrafyasından akıp gelen kültürel ırmak sanki bu topraklara hiç uğramamış. Kimbilir belki de 1948'deki büyük depremle birlikte Aşkabat'ın tarihi ve kimliği de yerle bir oldu.

Aşkabat şimdi büyük bir atılım dönemini yaşıyor. 1991'de bağımsızlığını kazandığından bu yana şehrin her yanında görkemli binalar, modern oteller alış veriş ve iş merkezleri yükseliyor.