"Normalleşme" yolunda...

Cumhurbaşkanı'nın Güneydoğu konusunda Sabah'tan Hasan Cemal'e "15 yıllık düzenden normal düzene, normalleşmeye bir geçiş yapmamız gerekiyor öncelikle..." dediği gün- "normalleşme"nin bir örneği olsa gerek- Diyarbakır ve Siirt'in HADEP'li Belediye Başkanları Feridun Çelik ve Selim Özalp, Diyarbakır'da gözaltına alınıyordu. Hasan Cemal'in yazdığına göre, Cumhurbaşkanı bu görüşmede uzun uzun Avrupa Birliği'nin tam üyeliğine hazırlanılmasından, insan hakları ve demokrasi alanında atılması gereken adımlardan da söz etmiş. Aynı gün Diyarbakır'da iki Belediye Başkanı yoldan çevrilerek gözaltına alınırken...

Gazetelerde yer alan haberlere göre polis Feridun Çelik'i, belediye binasına gelirken aracını yolda çevirerek gözaltına almış. Gündüz gözüyle, hemşehrilerinin gözlerinin önünde bu ne acelecilik böyle? Öyle, İçişleri Bakanı'nın sürmekte olan bir soruşturma sonucu bir belediye başkanını görevden alması gibi bir şey değil bu. DGM Başsavcısı'nın talimatıyla Terörle Mücadele Şubesi ekiplerince yolundan çevrilip gözaltına alınıyor Çelik. Belediye Başkanı'nın evinde ve makamında da arama yapılıyor, gözaltına almanın zamanlaması da ilginç; Çelik'in gözaltına alınması için, sabah saat 11.00'da Kanada'nın Ankara Büyükelçiliği'nden iki görevliyle görüşmesini tamamlaması bekleniyor. Cumhurbaşkanı'nın müjdesini verdiği "normalleşme" yolunda hemşehrilerinin büyük çoğunluğunun desteğiyle seçilmiş ve ortadan kaybolmak gibi bir niyetleri hiç mi hiç olmayan iki belediye başkanının gördüğü bu muameleden iyisi bulunamazdı doğrusu...

Aslında kimilerine göre, HADEP'li belediye başkanlarına şimdiye kadar dokunulmaması bile bir "mucize"ydi. Bu kötümser yorumlara geçen günlerde gerçekleşen İsveç Dışişleri Bakanı'nın ziyareti sırasında esen havayı da ekleyince, gözaltılar epeyce aydınlanıyor. Hatırladığınız gibi İsveçli Bakan'ı hiç sevmedik. Bakan'ın Kürtçe televizyon yayını ve eğitimden (ve de işkenceden) söz etmesi Dışişleri Bakanı tarafından o derece münasebetsiz bir davranış olarak değerlendirildi ki, karşılık olarak kendisine hemen İsveç'de bir Türk gencinin başından geçen olay hatırlatıldı. İsveç Dışişleri Bakanı ve Başbakan Ecevit arasında da ilginç bir diyalog geçmiş: İsveçli Bakan: "AB'ye üyelik öncesinde ifade özgürlüğü, insan hakları geliştirilmeli. Kürtçe eğitim ve TV olmalıdır." Ecevit: "Türkiye, ifade özgürlüğü ve insan hakları konusunda onlarca yasa çıkardı(...) Ancak, kamuoyunda terör hassasiyeti sürüyor. Ayrıca, örgüt politik mücadeleye başlayınca, bizim yeni adım atmamıza engel oluyor." Bu nasıl bir siyasettir anlaşılır gibi değil. Kürtçe'nin, Avrupa Konseyi'nin resmi diller dışında kalan dillerle ilgili belgeleri çerçevesinde nerede nasıl destekleneceği, kullanılabileceği gibi konular bu ülkede hiç tartışılmayacak mı? Bu konuları bize hep Avrupa'dan birileri hatırlatacak ve Başbakanlarımız hep "Şimdi sırası değil" mi diyecekler? Siyaset "ortak iyi"yi birlikte bulmanın yoluysa, sürekli kendi "hakikat"ini dayatmayla nereye varılabilir? Bir Başbakan düşünün ki, HADEP'li belediye başkanlarını, randevu isteklerini geri çevirerek sanki terbiye etmek istiyor.

Kürtçe'nin kullanım alanının genişletilmesinden söz edince aklıma geldi: Birkaç gün önce Radikal'den Mehmet Ali Kışlalı da, "AB ve azınlıklar" başlıklı yazısında bu konular etrafında dolaşıyordu. Yazısında şu cümle dikkatimi çekti: "Azınlık hakları konusundaki araştırmalarıyla tanınmış emekli Büyükelçi Pulat Tacar ilk iş olarak bu konuyla ilgili uluslararası belgelerin Türkçe'ye çevrilip yayımlanmasını öneriyor." "Belgeler" denilen sizi yanıltmasın; BM ve Avrupa Konseyi çıkışlı birkaç sözleşme ve bildirgeden ibaret bunlar. Vay halimize... Demek daha bu metinler çevrilip yayımlanacak da, belli kavramları biz de tartışacağız da, "azınlık" ve "azınlık dilleri" gibi kavramları biz de geliştireceğiz de... Ama maşaallah herkeste laf çok!