28 Şubat'ın merak ettiği soru

Yeni Binyıl, olayı ilk sayfadan birinci haber olarak girmiş, manşete "Hukuk mu, devlet mi?" sorusunu çıkararak. Söz konusu "olay", 28 Şubat'la başlayan sürecin o günden bu yana gelip geçen hükümetler üzerinde, özellikle devlet kademelerinde görev yapan memurlardan bölücülük ve irtica ile yaftalanabilecek olanları tasfiye etmeleri için kurduğu baskının artık meyvelerinin alınma noktasına vardığı bilgisi.

Dönemin Başbakanı Erbakan'ın hazırlamaya zorlandığı, daha sonraki hükümetlerin kanun tasarısı şekline sokup Meclis'e getirdikleri, ancak kamuoyu baskısıyla Meclis'ten geri dönen "temizlik kanunu", nihayet Cumhurbaşkanı'nın imzasına sunulmuş. Nisan'da yapılan MGK toplantısı sonrası çalışmalarına hız veren Ecevit hükümeti, tasfiye operasyonunu bir kanun hükmünde kararname şekline sokarak Meclis'i devreden çıkarmış oldu. Söz konusu KHK, şimdi Ahmet Necdet Sezer'in masasında bekliyor. Eğer Cumhurbaşkanı da, bu tasarının altına imza atacak olursa, 28 Şubat'tan bu yana "sivil BÇG" adı verilen Başbakanlık Takip Kurulunun, valiler, garnizon komutanları, kaymakamlar ve muhtarlardan aldığı "sakıncalılar listesi" doğrultusunda devlet kademelerinde çöreklenmiş olan "bölücü ve mürteci" kamu personeli memurluktan ihraç edilecek.

Muhalefette iken insan ve memur hakları gibi konularda kuş uçurtmayan başbakan Ecevit, şimdi iktidarda olmanın olanca umarsızlığı içinde "Yargısız ifaz olmayacak" demiş. Güya ihraç kararları yargı denetimine tâbi imiş. Oysa Ecevit de çok iyi biliyor ki, bu kararname ile pekçok memur yargısız infaza maruz kalacak. Yargıya yansıyan itirazlarda davacılar yargısız infazdan bahsedecek. Yargı, infazdan sonra işlemeye başlayacak. Önce vurup sonra dinleyecekler.

Meclis'çe aklandıktan sonra hükümete dahil olan Mesut Yılmaz da, ortağı Ecevit'in sözlerini sahiplenmiş. Yılmaz'a göre, "Önemli olan devletin anayasal düzeninin, anayasal ilkelerinin ... korunmasıdır." Cümlesinin ortasındaki üç noktaya "insan haklarını ihlal etmeden" şerhini de nezaketen sıkıştırmış Sayın Yılmaz. Ne de olsa kendisi, AB ile İlişkilerden ve Kopenhag Kriterlerinden Sorumlu Devlet Bakanı. İnsan haklarını sözde de olsa sahiplenecek tabii ki.

Bu arada 28 Şubat'ın devam ettiği ve aslında bir darbe mahiyetinde olduğu da iyice netleşmiş oldu. Bundan önceki tüm askeri darbeler gibi 28 Şubat da, "sivil" gibi gözüken bir hareket olsa bile, kendince bir tasfiye süreci başlatmış oldu. 28 Şubat'ta etkin olan güçler, ağırlıklarına hâlâ hissettirmekteler. Şimdi bu operasyonun tamamlanması için tek engel kaldı: Ahmet Necdet Sezer.

Taze Cumhurbaşkanı'nı, kamuoyu oldukça karmaşık duygular içinde izliyor. Yumuşak başlı ve mütevazı görüntüsü altında belli bazı prensiplere sahip çıkan ve bunları pek gün yüzüne çıkmayan bir inatla savunan imajı, göreve yeni gelmiş olmasına rağmen, bir iki defa sınandı bazı çevrelerce. Oldukça saçma kriterlerle hazırlanıp önüne getirilen YÖK'ün rektör adayları listesi karşısındaki tutumu, bir yerde onun prensiplerini ne ölçüde savunacağını ölçüyordu. Sayın Sezer asıl sınavını, büyük bir inatla savunduğu prensipleri ortaya koymaya başladığı zaman verecek. Yeni Binyıl'ın ustalıkla sorduğu soru da işte bu: "Sezer'in inatla savunduğu prensiplerde hukuk mu, yoksa devlet mi ön planda?"

Bu sorunun cevabı, bazılarını oldukça ilgilendiriyor.