Dünyanın dört bir yanında bulunan ve bulundukları bütün ülkelerde horlanan çingeneler hakkında ülkemizde şimdiye kadar ciddi bir araştırma yapılmadı. Bu alandaki açığı 'Türkiye Çingeneleri' adlı çalışmasıyla kapatmaya çalışan Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dinler Tarihi Anabilim Dalı Başkanı Doç. Dr. Rafet Özkan, eserinde, çingenelerin sosyokültürel özellikleri, gelenekleri, batıl inançları, değer yargıları, mitolojileri, bayram ve kutlamaları hakkında önemli bilgiler veriyor.

Çingenelerin kökenlerinin Hindistan'dan geldiği belirtilen kitapta, ülkemizdeki çingenelerin yoğun olarak yerleştikleri merkezlerin başında Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinin geldiği belirtiliyor. Çingenelerin dünyadaki toplam nüfusu 4.5 milyonu bulurken ülkemizdeki çingene sayısı yaklaşık 403 bin civarında. Sosyokültürel özellikleriyle dünyanın her yerinde aynı özellikleri taşısalar da ülkemizdeki çingeneler her yöreye göre ayrı ayrı isimlerle (Poşa, mutrib, elekçi, arabacı, teber, cono, roman, Haymantos) olarak adlandırılıyor. Rafet Özkan'ın araştırmalarına göre çingene toplumunda aile reisi olarak erkekler görülürken ailenin geçimini bohçacılık, çiçekçilik, falcılık, yapan kadınlar sağlıyor. Göçebe çingenelerin liderliğini oy birliği ile seçilen çeribaşıları yapıyor. Çingenelerin hayatında olmazsa olmaz denilecek en önemli unsur müzik ve eğlence. Kırmızı, çingenelerin sembolü sayılırken, çok eşlilik çingene toplumunda olağan karşılanıyor. Çingenelerin çocuklarına koymaktan en çok hoşlandıkları isimler arasında Doğan, Güllü, Şahin, Salih, İsmail, Kezban, Bayram, Ramazan ve Kibariye geliyor.