"Bir evin olmalı, içine tüm umutlarını sığdırdığın... Ya da rahatça divanın köşe başına yayılıp günün tüm yorgunluğunu üzerinden attığın... Bir işin olmalı güneşin her batışında evine bir tutam ekmek götürebildiğin... Ve dostların olmalı hemen yanıbaşında, sıcak bir sohbete ortak edeceğin..." Bunları söylüyor Üzeyir Yücel. Beş yıl önce tüm umutlarını Yozgat'ın Sarıkaya ilçesinden tuttuğu bir kamyona yüklemiş ve İstanbul'un yolunu tutmuştu. Kendisi belki İstanbul'da çile çekecekti ama çocuklarını okutacak büyük adam yapacaktı. Ama bu hayalleri beş yılda söndü. Memleketine geri dönebilse belki yine umutları filizlenecek yeni hayallere yelken açacaktı. Ama nasıl geri dönecekti? Tam umutsuzluğa düştüğü an, düne kadar yaşadığı evin her an yıkılacağı korkusuyla köşe bucak kaçtığı zabıtalar imdadına yetişti. Sabahın erken saatlerinde evinin önüne gelen kamyona zabıtalar eşyalarını yüklüyorlardı. Eşyalar taşındığında Yücel, memleketine, doğru yeni bir umutla tekrar yelken açıyordu...

Yaşanan son ekonomik krizin yol açtığı nedenlerle İstanbul'dan Anadolu'nun çeşitli kentlerine yapılan geriye göçlerde son aylarda büyük artış gözlendi. Bugüne kadar 485 aileyi Büyükşehir Belediyesi'nin yardımlarıyla memleketlerine gönderdiklerini belirten Kontrol Daire Başkanı Ali Çolak, günde yaklaşık 40 ailenin İstanbul'dan ayrılmak için belediyeye başvurduğunu söyledi.