Hoşçakalın

Bundan yaklaşık 25 yıl önce Nihal Atsız'ın "Bozkurtların Dirilişi" adlı romanını okumuştum. Roman, yeni bir devlet kurmak için göç eden bir Türk boyunun azgın bir sele yakalanışı ile başlıyordu.

Kafilenin lideri konumundaki Urungu, belindeki urganı bir ağacın gövdesine dolar ve boy'undaki kafilenin sele kapılmaması için urgana sarılmalarını emreder.

Ancak urgan kopma noktasında ve 50 kişilik kafile azgın sel sularına kapılmak üzere. Urungu'nun, -benim de tüylerimi diken diken eden- sözü, azgın suların üzerinde bir kamçı gibi yankılanır:

"Geriden 20 kişi urganı bıraksın!..."

Urganı bırakmak, ölüm demek...

Azgın selde, yitip gitmek demek...

Ama olsun; geride 30 kişi kalacak ve Türk Yurdu onlarla vücut bulacak.

Türk dünyasının menşei sayılan Ötüken de böyle kurulur...

Yazısını kaleme alan bir yazar, bir şişe içerisine yerleştirdiği mektubunu karşı sahildeki sevgisiline ulaştırmak isteyen deli yürek bir aşığın doyumsuz heyecanını yaşar: Acaba mektup sevgilime ulaşacak mı... Yoksa azgın dalgalar arasında mı yitip gidecek...

Bir seneyi aşkın zamanda Yeni Şafak Spor Servisi'nde müdürlük yaptım. Daha çok sayfalarla haşır-neşir olmakla birlikte, zaman zaman yazdığım yazılarda, hep aşık bir gencin duyduğu heyecanı yaşadım...

17. Asır'da yaşayan Karacaoğlan, başka diyara göçen sevgilisinin ardından şu dizeleri dile getirmiş:

"...Gider oldun kömür gözlüm elveda,

Artık sana bizim elden göç oldu.

Senin ile zevk-u sefa ettiğim;

Geldi geçti; bunca günler hiç oldu..."

Ben ise, her gün şişe içinde bir mektubu ısrarla sahile bırakan, fakat sonunda sevgilisinden umudu kesen bir aşık edasıyla ünlü düşünür ve sosyolog Ziya Gökalp'in dizelerine sarılıyorum:

Hayat sürprizlerle dolu,

İsterdim mutlu olayım.

Şansım beni hiç bulmadı;

Gidip ben onu bulayım!...

Kuşlar, kanatlandığı zaman uçmazsa, yuva çöker!..

Bazen bu ayrılışlarda, bu kopuşlarda büyük hayırlar vardır... Buradaki günlerim bitti gayri. İnanıyorum ki, her bitiş yeni bir başlangıcın habercisidir. Türk ve İslam dünyasını bir ana şefkati ile kucaklayan Yeni Şafak çok yaşasın...

Hoşçakalın...