CHP'nin sorunu gen ve kan uyuşmazlığı

Taşgetiren ağabeyimiz nezaket göstermiş de, CHP'de olup bitenleri ve bu arada Baykal'ın düşünce dünyasında meydana gelen değişimi (travmayı) ele aldığı yazısını, "Baykal'da bir içselleştirememe problemi var" cümlesiyle bağlamış. Doğrudur, Baykal değişme istidadı gösteren bir siyasetçi.

Görülebilir esnekliklere sahip...

Şu sıra, "kabul" noktasında bulunduğu, laiklik konusunda daha özgürlükçü yaklaşımlar sergilediği, partisini kronik "devletçi çizgi"den uzaklaştırmaya çalıştığı vakıa.

Ama bu kadar...

Gerçi, klasik CHP çağdaşlığıyla ters düşmek pahasına Şeyh Edebali'ye, Osman Gazi'ye, Yunus'a, Mevlana'ya gülücükler filan göndermiş, bu tutumunu "Anadolu solculuğu" gibi tuhaf, komik, ucube bir kavramla meşrulaştırmıştı ya, hepsi bu işte...

Denilebilir ki, Baykal "gelenek"le irtibat arıyor...

Doğrudur...

Ancak CHP, özellikle tek parti dönemi CHP'si varlığını büyük ölçüde geleneğin reddine, buradan türeyen inkarcı kültüre borçlu değil mi?

Hem, gelenekle irtibat arayan Baykal neden "din"le, özellikle "İslam"la "doğru"dan yüzyüze gelmiyor da, birtakım paratoner isimler kullanmayı tercih ediyor?

Elinden gelen bu diyeceksiniz...

Belki...

Elinden gelen bu şimdilik.

CHP'de sarsabileceği tabunun limiti bu kadar...

Ama, vakıa, Taşgetiren'in altını çizdiği "içselleştirememe" sorununu ortadan kaldırmıyor.

Çünkü, aynı Baykal, CHP-SHP ayrışmasının yaşandığı yıllarda, başını mahdum İnönü'nün çektiği klasik CHP devletçiliğine karşı, "kutsal" CHP çatısı altında "liberal demokrat" kavramlarla siyaset yapıyor, o dönem için uç sayılabilecek (özgürlükçü) düşünceleri savunuyordu.

28 Şubat sürecinde Baykal'ı karşı çizgide gördük.

Baykal'a göre, TSK'nın çıkışı normaldi ve TSK bu dönemde (28 Şubat sürecinde) herhangi bir sivil toplum örgütü gibi tepki koyarak, TBMM'den çıkan meşru hükümetin alaşağı edilmesine neden olmuştu.

"İçselleştirememe sorunu", evet...

Son çıkışlarıyla Baykal'ın en azından "iyi niyetli" olduğuna inanıyorum.

Türkiye'nin gerçek anlamda "sol" ve "demokrat" bir partiye ihtiyacı var, ama tek başına "iyi niyet" kifayet etmiyor.

Bir "gen" ve "kan" uyuşmazlığı sözkonusu.

Çünkü CHP, hiçbir zaman Baykal'ın açılım politikalarıyla sağaltılabilecek noktada olmadı.

Hele, son zamanlarda "sol güçbirliği" adı altında partiye musallat olan tutucu kesimle, işler daha da zor görünüyor.