"Hasan Cemal'in elinde bir Ahmet Taşgetiren dosyası bulunduğu muhakkak" diyor Ahmet Taşgetiren, "Dosyanın en hacimli belgesi de, Neşe Düzel'le yapılan mülakat. Bu kaçıncı bilmiyorum, ama o dosyaya ve o mülakata sık sık müracaatta bulunuyor."

Yine öyle yapmış.

Açmış dosyayı ve şunları buyurmuş:

"163. madde yaşasaydı, Taşgetiren fikrinden (yani Neşe Düzel'e anlattıklarından) dolayı hapsi boylardı. Hele, şeriat düzeni fikrini, yalnız fikir olarak savunmakla yetinmeyip, parti kurarak ve şiddeti dışlayarak savunmaya kalksaydı, yine hapsi boylar, partisi kapatılırdı."

(Hasan Cemal, hem refikini jurnalliyor, hem de Refah ve Fazilet Partisi'nin şeriatı savunduğu için kapatıldığını anlamamızı istiyor.)

Gerçi Taşgetiren, Hasan Cemal'in yazısından bir 'jurnal' sezmemiş, sadece bir 'anlama özürü' çıkarmış ama, ben tam tersini düşünüyorum.

Hasan Cemal'inki, "psikolojik savaş" kurallarına uygun tipik bir "ispiyon" yazısı.

Yadırgamıyorum.

Ona yakışıyor.

Biz, hazretin "Genelkurmay'dan bir yetkili beni aradı, dedi ki..." türünden, kaynağı meşkuk yazılarını, "ahmak demokratlar"la (deyim kendisine aittir) giriştiği kalem müsademelerini de biliyoruz.

Eh, bizde de, mütekamil olmasa da, kendi çapında bir "Hasan Cemal dosyası" mevcut.

Üstelik, "birinci elden" tanıklıklarla kotarılmış bir dosya.

Hasan Cemal dosyasını tahkim eden en önemli parça ise, "Kimse Kızmasın Kendimi Yazdım" adlı anılar ve itiraflar toplamı.

"Yön" ve "Devrim" dergisi serencamı, örneğin...

9 Mart...

Madanoğlu...

İlhan abi...

"Devrim" dolduruşuna getirilen çocuklar... Darağacına gönderilen gencecik bedenler...

Müktesabatı geniş ve hayli "kanlı" bir dosya! Neyse...

Geçtiğimiz yıllarda bir soru "yöneltmiştim" arkadaşa.

Bu soruyu sık sık gündeme getiriyorum aslında.

"Devlet düzeninin herhangi bir dine dayandırılmasına karşısınız, amenna ve saddakna... Peki, aynı biçimde, devlet düzeninin bir 'izm'e, bir ideolojiye, bir paradigmaya, nesebi gayrı sahih bir doktrine dayandırılmasına da karşı mısınız?"

Yanıt alamamıştım.

Yanıt alabileceğimi de düşünmüyordum zaten.

Vaktiyle Mustafa Kemal'de bir "Führer", bir "Pol Pot", bir kasaba devrimcisi vehmeden ve "cumhuriyet" düşüncesini götürüp Millî Şef'in "müntehib-i sani" demokrasisine ulayan bir anlayıştan "sahih", "inandırıcı", (kendi ifadesiyle) "demokratik terbiyeye uygun" bir cevap mümkün mü?

MEHMET E. YAVUZ

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu