Cumartesi günleri "sıkıcı gündemin" dışına çıkalım istiyorum. Onun için bu kez Almanya'ya kadar uzanacağız.

19. yüzyılda Almanya'nın Mulhaym kentindeki Ren nehrinin bir yakasında Almanlar, öbür yakasında da Fransızlar oturuyordu. Fransızlar, her sene nehrin Almanlar'daki kısmına geçip mahsulün tümünü toplayıp götürüyorlardı. O sıralar, birliğini temin edemeyen güçsüz Almanlar ise buna fazla ses çıkaramıyorlardı. Her sene böyle olunca çareyi Osmanlı Sultanı'na durumu yazıp, imdat istemekte bulurlar. Şöyle bir mektupta yazarlar:

"Fransızlar her sene bize zulmediyor, mahsulümüzü elimizden alıyorlar. Siz ki, dünyaya adalet dağıtan bir imparatorluğun sultanı, İslamiyet'in de halifesisiniz. Bizi bu zulümden kurtarın. Asker gönderin. Ürünlerimizi bu sene olsun toplama imkanı sağlayın."

Çöküş faslına girildiği bir zamana denk gelen yardım isteğini inceleyen padişah, asker göndermeyi mümkün ve gerekli görmez. Yalnızca asker elbisesi göndermeyi yeterli bulur ve cevabi bir mektupla beraber, içi askeri elbise dolu üç çuval yollanır. Şaşkına dönen Almanlar, çuvalı alıp mektubu okurlar:

"Fransızlar korkak ademlerdir. Onlara yeniçeri göndermemize gerek yoktur. Yeniçerimizin kıyafetini görmeleri kafidir. Çuval içindeki Osmanlı askerinin elbiselerini adamlarınıza giydirin. Mahsul zamanı, nehrin görülecek yerlerinde dolaştırın. Karşıdan gören Fransızlar için bu kafidir."

Bağ bahçe sahipleri hemen Osmanlı askerinin kıyafetini kapışırlar. Hasat vakti büyük bir heyecanla yeniçeri kıyafetinde, nehir kıyısında dolaşmaya başlarlar.

Ertesi gün, karşıdan gelen haber, Almanların sevinç çığlıkları atmalarına sebep olur:

"Osmanlılar'dan imdat geldiğini düşünen Fransızlar, korkudan köylerini de terk ederek iç kısımlara doğru kaçmaktalar. Mahsulünüzü rahatça toplayabilirsiniz. Zulüm sona ermiştir."

Bu olay, Mulhaymlı'ların gönüllerinde taht kurmuştur. Giydikleri yeniçeri kıyafetlerini, daha sonra Mulhaym'a bağlı Karlsruhe müzesine koyup ziyarete acarlar. Şehrin en yüksek binasına da Osmanlı bayrağı asarlar. Ayrıca, halen olayın yıldönümünde de şehirde bir karnaval düzenleyip hadiseyi temsilen kutlama törenleri yaparlar.

Bu olay Osmanlı'nın sadece bir yeniçeri kıyafetiyle Almanları Fransızların elinden ve talanından nasıl kurtardığını gösteren maziden "gurur veren" bir tablo olarak kalmaktadır.

"IMF'ye teslim olan" bir ülkenin ne hallere düştüğünü görüp de maziyi aramaz mısınız?

Hayatımıza ders olması gereken atasözleri

Borç verirken ya paranı, ya dostunu kaybedersin.
Arnavut atasözü
Kör bir dilenci de hiç olmazsa çiçeklerin kokusunu duyar.
Japon atasözü
Dinlemekten akıl, söylemekten pişmanlık doğar.
İtalyan atasözü
Zorluk seni zorlayıncaya kadar, sen zorluğu zorla.
Amerikan atasözü
Temiz bir vicdan kadar yumuşak bir yastık yoktur.
Fransız atasözü
Gençliğin değeri bilinse, ihtiyarlığın şikayeti azalır.
Türk atasözü
Satın alırken kulaklarını değil, gözlerini kullan.
Çin atasözü
Düşmek suç değildir, düşüp kalkmak suçtur.
Alman atasözü
İnsanı elbisesine göre karşılarlar, bilgisine göre ağırlarlar.
Rus atasözü
Düşünmeden konuşmak,nişan almadan ateş etmeye benzer.
İngiliz atasözü
Olsa ile bulsayı ekmişler,hiç bitmiş.
Türk Atasözü
Başkasından üstün olmamız önemli değildir. Asıl önemli olan şey, dünkü halimizden üstün olmamızdır.
Hint atasözü
Gençliğin güzel bir yüzü, ihtiyarlığın güzel bir ruhu vardır.
İsveç atasözü

CAN AKSIN

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu