Mehmet E. Yavuz
Gezimizin ikinci durağı olan Bursa'da öğreniyoruz haberi: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Sabih Kanadoğlu AK Parti hakkında kapatma davası açtı.

Eh, bravo artık...

İçimden, Murat Belge'nin yazısına başlık yaptığı o beylik sözü yinelemek geçiyor, "Söyleyin fırıncılara da..." diye başlayan.

Anlamı yok...

Yararı da yok...

Başsavcı "Komünist Parti"ye gösterdiği toleransı AK Parti'den esirgiyor. Can Dündar'ın deyimiyle, "Tayyip Erdoğan'ı sandıkta durduramayanların bel altı son çırpınışları" belki de bu... Üstelik dava, seçimlere 1 kala açılıyor. 4 Kasım beklenemez miydi? Maksat "Bakın bu adama başbakanlık vermiyoruz, partisini de kapatacağız" mesajı vermek değilse, pekala 4 Kasım beklenebilirdi. İşin bir de "haksız rekabet" boyutu var ki, telifi kabil değil...

Bursa'yı anlatmak iuçin oturmuştum oysa masaya.

Elimde kalem, çünkü güldür güldür yazı döktürdüğümüz bilgisayarlı ortamdan uzağız, kulağımda "Jeremis", "Ze Roberto", "Elber" sesleri, Bursa'dan biriktirdiklerimi kâğıda nasıl dökerim diye kara kara düşünmekteyim. Televizyonda Milan-Bayer München maçı... Galatasaray'ın tarihî hezimetini Mehmet Ocaktan'ın patronajında, bir gençlik kıraathanesinde izlemiştik.

Yine bir otel odası, yine yalnızlık, yine "sızıların çıplak duvarda atan nabzı..."

Böyle diyordu üstad, otelli şiirinde...

Edip Cansever ise yemin kasemle yanıt veriyordu: "Geçmem kapınızdan bile artık..."

Bursa'da gördüklerim hiç şaşırtıcı değil. Bursa'da siyaset yok. Tıpkı Yalova'da, Gemlik'te, Esenköy'de, Armutlu'da olmadığı, Balıkesir'de de olmayacağı gibi. Gözümüze ilk çarpan, şehrin muhtelif yerine asılı bayrak ve flamalar. Sokaklarda o bildik ölüm sessizliği. İnsanlar işsizliği ve bu devasa sanayi şehrinin içine itildiği "yoksunluğu" konuşuyor daha ziyade...

Burada da AK Parti var.

Biraz Saadet, biraz DYP, biraz CHP...

CHP Bursa'da Türkiye ortalamasının hep altında kalmış. ANAP hiç yok. DYP ikincilik mücadelesi veriyor. Ayrıca Bursa DYP açısından önemli bir laboratuvar... Çünkü Demokrat Parti geleneğinden gelen partiler Bursa'da hep Türkiye ortalamasının üzerine çıkmışlar. DYP'nin barajı geçip geçmeyeceği Bursa'daki seçmen davranışından anlaşılabilir... Bu yüzden DYP Bursa'ya özel bir önem veriyor... İnsanlarla temas ettikçe sorular ve cevaplar anlamını yitiriyor. Kahir ekseriyet siyasetin tayin edici gücüne inanmıyor. Bunu bakışlardan, mimiklerden, jestlerden yakalamak mümkün. Sokaktaki insan siyasetten umudunu kesmiş durumda. Çoğunluk Ankara projeksiyonunu daha sahici, daha rasyonel buluyor. Çünkü siyaseti artık partiler değil, Ankara tayin ediyor...