Son zamanlarda eczane vitrinlerine bakarak bu dükkanların "ilaç satılan yer" olduğu hakkında ciddi şüphelerim var. Önceden eczane vitrinlerinde ne bileyim "supradin, mupradin yazan büyükçe bir ilaç kutusu olurdu, Bağ-kur ile SSK reçeteleri hazırlanır ve ağrısız kulak delinir" tabelası olurdu. Çoğunun adı da Şifa eczanesi olurdu ki, biz de o dükkanın eczane olduğunu anlardık. Taş çatlasın "sivilce önleyici ilaç bulunur yazısı altında sivilceli bir kız resmi, kepeği önleyen şampuanın ve zayıflatıcı Çin çayının reklamı" olurdu. Bu anlattıklarım öyle İbrahim Sadri'nin -Vita kutularında çiçek yetiştirirdik- dizeleri kadar da eski değil üstelik, üç-beş yıl öncesinden bahsediyorum. Ama şimdi öyle mi? Eczane vitrini mi, ero-shop mu belli değil. "Selülite karşı savaş açın" yazısı, tak bir resim. "Fazla kilolarınızdan kurtulun" sloganı ve baştan aşağı fazla kilosundan kurtulmuş bir resim. "Yaz geldi, bakalım ne kadar cesursunuz" yazısının altında cesaret zincirlerini kırmış cüretkar bir resim.

Geçenlerde Çapa'da yürüyordum da şöyle bir etrafıma baktım sanki Çapa'da değil de Amsterdam sokaklarında yürüyordum. (Ne tuhaf di mi, halbuki hiç Amsterdam'a da gitmişliğim yok.) Neyse, eczane kapılarına "16 yaşından küçüklerin girmesi sakıncalıdır" ibaresi olsa yeridir yani. Yalansa yalan diyin!

Büyük ihtimalle de eczaneye gelen bazı müşterilerle eczacılar arasında şu diyaloglar geçiyordur:

Müşteri (utana-sıkıla vitrini göstererek)- Eee abi, şu dışarıdaki şeyin kataloğu var mı acaba?

Eczacı (şaşırarak)- Hangisinin?

Müşteri- Şu selülitsiz olanının…

Eczacı- Yok be kardeşim biz katalog satmıyoruz. Ne işimiz var öyle katalogla falan…

Müşteri (utanmaya devam ederek)- Peki abi CD'si var mı?

Eczacı (sinirlenerek)- Arkadaşım yanlış geldin herhalde, kaçak porno film satmıyoruz, biz hap satıyoruz hap, gerçi sana lazım olan şap ama…

Şunu belirtmek isterim ki, bu müşteriyi sapıklıkla suçlayıp linç girişiminde bulunmaya kalkmayın sakın, çünkü o suçlu değil, toplum suçlu! Bu insanları kazanmamız lazım, insanlar tarafından horlanan, toplumun ise dışlayıp bir kenara ittiği bu insanlara bizim gibi duyarlı insanların sahip çıkması lazım. Sıcak bir tebessüm ve biraz ilgi, bizden bekledikleri sadece bu… Sevgiyle yaklaşalım onlara, bakın o zaman her şey nasıl da değişecek. Sevgisiz kimse kalmasın diyorum ve bu saçmalığa bir son veriyorum.

"Eyvallaaah" Durumu…

Dikkat ettim ve şu kanıya vardım. "Bir erkek başka bir erkeğe teşekkür ederim" demiyor. Mesela; bir erkek, arkadaşına çay veriyor. Çayı alan arkadaş elini bardağa uzatırken nezaket icabı arkadaşına "Eyvallaaah" diyor. "Teşekkür ederim, size de zahmet oldu" gibi cümleler kurmakta biraz zorlanıyoruz ne hikmetse.

Minibüste para mı uzattı, para üstü alırken "Eyvallah bilader", derste kalem mi istedik, kalemi alırken "Eyvallah, sağolasın" yeterli oluyor. Teşekkür ederim lafı biz erkeklere biraz hafif kaçıyor. Eyvallah, daha dolu bir laf gibi. (Bir de açıkçası "Teşekkür ederim" demek erkeklere çokta yakışmıyor. Fazla kırıltkan bir laf olduğundan Allah muhafaza insanın adı çıkar, neme lazım…)

O her olumlu harekete "eyvallah" çeken arkadaş diyelim ki, bir mc donalds'ta hamburger yiyor ve hamburgerine ketçap dökmek istiyor. Ketçapta yan taraftaki kızların masasında. Bakın o arkadaş ketçapı nasıl isteyecek:

Erkek Adam- Pardon bayan, rica etsem ketçapı uzatabilir misiniz?

Bayan (Ketçapı uzatır)- Tabi buyrun.

Erkek Adam (Ketçapı alırken kızın gözüne bakıp hafifçe de gülümseyerek)- Teşekkür ederim, çok incesiniz, size de zahmet oldu kusura bakmayın…

Bayan- Yok beyefendi ne zahmeti altı üstü bir ketçap uzattım.

Bak helee bizimkisi Ortaokuldaki Vatandaşlık dersinde öğrendiği nezaket kurallarının tümünü nasıl da bir seferde kullandı.

Demek ki arkadaşlar bu yazının ana fikri neymiş, "erkekler eyvallah dermiş, kızlar teşekkür edermiş". Yalansa yalan diyin!

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu