NEW YORK- Afganistan Savaşı'nın medya yüzünde bir isim öne çıktı: Geraldo Rivera. Televizyonda yüzünü bayağı eskiten Rivera, habercilikte kendisi için bir hamle fırsatı olarak gördüğü Afganistan'a koştu ve kendi savaşını verdi. Hırçın televizyoncu şimdi Sudan'da; 'milliyetçi' Fox-Tv izleyicilerine Hartum'dan sesleniyor ve kendini bundan sonraki harekâta hazırladığını gizlemiyor...

Sudan, ABD başkanının 'Şer sacayağı' diye adlandırdığı ülkeler arasında yok. Oysa yakın zamana kadar 'sonraki hedefler' arasında mutlaka Sudan'ın da adı anılıyordu; son durağı Afganistan'a geçmeden önce (1992-1996) Üsame bin Laden'in mesken tuttuğu Sudan ne oldu da listeden çıkartıldı, bilen yok. Kendine yeni bir yol tutturmuş İran'ın neden yeniden 'hedef' sayıldığı da meçhul...

Bülent Ecevit bundan sonraki hedefin Irak olacağını birinci ağızdan duyduğu için şanslı. Beyaz Saray görüşmesine Irak'a karşı girişilecek harekâta itirazlarıyla gitmişti Ecevit, ancak Bush'un, ağzını açmasına müsaade etmediği ve Saddam Hüseyin'in mutlaka devrileceği mesajını konuğuna açıkça ilettiği biliniyor. Ecevit'in şimdi mektupçuluğa soyunmasının sebebi, geçmişte yanında yer aldığı Saddam'a gelişmenin 'kaçınılmazlığını' hiç değilse bir 'mektup' soğukluğunda anlatmak...

Beyaz Saray'ın tavrında, Ecevit ile görüşmede sergilendiğinden geri bir durum söz konusu değil. Tersine, Bush'un, 'Şer sacayağı' diye adlarını saydığı üç ülkeden sadece Irak'a bir operasyonu iyice kafasına koyduğu söylenebilir. Kulağı delik Amerikalı gazeteciler, yönetime yakın uzmanlar, epey bir süredir, "ABD Irak'ı Türkiye ile birlikte vuracak" deyip durmaktalar zaten... Etrafındaki ittifak gevşedi, Avrupa ve Rusya mızıkçılık edebilir; ancak Bush'un itirazlara kulak asacağını sanmak safdillik olur...

Bütün bu mülâhazalara rağmen, Irak'a Amerikan saldırısının kısa süre sonra gerçekleşeceğini ileri sürenleri de ihtiyatla karşılamak gerekiyor. Beyaz Saray'da babasının yarım bıraktığı işi tamamlamaya kararlı bir başkan var; "Irak'a mutlaka vurulmalı" diyen şahinler lobisi de ısrarını bir an olsun azaltmıyor... Amerikan medyası 'asker gazeteci' rolüne soyunmuş Geraldo Rivera'larla dolu ve onların sesleri bayağı gür çıkıyor. Ancak, yine de, kendi içinden sınırlamalar yüzünden, ABD'nin Irak'a saldırı niyetinin akamete uğraması pekâlâ mümkün...

Her şeyden önce, bu yıl, ABD'de seçim yılı; üçte bir yenileme seçimleri kapıda. Kongre'de diken üzerinde bir denge var ve bu seçimde ibrenin karşı tarafa kayması Cumhuriyetçi Beyaz Saray'ın tahammül edebileceği bir gelişme değil. Savaş başkanların yaldızını parlatıyor, ama Körfez Savaşı'nda baba Bush'un başına gelenden de bilindiği üzere, seçim başarısı getirmeyebiliyor. Irak'a saldırı, yönetim için, bir seçim riskidir.

İkinci kısıtlama, 'Enron Skandalı'nın giderek "Bush'un Watergate'i" haline dönüşmesidir. Binlerce çalışanıyla yüzbinlerce tasarrufçuyu aldattığı anlaşılan Enron'un, ABD siyasetini finanse eden şirket olduğu iyice ortada; Teksas merkezli Enron kaynaklarından en çok yararlananların başında da Teksas'lı George W. Bush geliyor. Bush'un etrafındakiler vaktiyle Enron'da yöneticiydiler; batan firmayı yöneten kadro da Bush'un yakınları... Skandalı soruşturan Kongre'de sadece Demokrat üyeler değil, seçmen zorlamasıyla, Cumhuriyetçi üyeler de isyanları oynuyor. Beyaz Saray'ın 'savaşkan' ağzı sürdürmesi, biraz da, Enron sıkıntısının büyümesini engelleme amaçlı. Enron'u tamamen unutturacağını bilse Bağdat'a bugün saldırabilir Bush, fakat kontrollü bir 'savaşkan' görüntü daha fazla işine yarayabilir.

Yönetim, 11 Eylül'de arkasına aldığı dünya desteğini Irak'ta Saddam'ı devirinceye kadar kullanmak niyetinde; ancak, içerdiği riskler açısından, saldırmadan önce çok düşünmesi gerektiğini bilecek kadar da deneyimli insanlardan oluşuyor yönetim. Ecevit'in mektup yazma zahmetine katlanması bu yüzden gerekmezdi.

Benim gerekçem daha da basit: Irak'a saldırı o kadar yakın olaydı, Geraldo Rivera Sudan'da değil, Bağdat'ta konuşlanırdı...

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu