Ak Parti kongresi, siyasetin bütününde bir merkezileşme eğiliminin varlığını açık bir şekilde ortaya koydu. Yani bu tür bir eğilim sadece Ak Parti'nin merkezde konumlanma ve kökleşme çabasından ibaret değildir. Bütün diğer siyasal kurumları ve siyasete etki eden unsurları da beraberinde merkezileştiren karşı konulması güç bir rüzgar esmektedir. Ak Parti'nin kapsadığı alan o denli büyük ki, diğer partilerin özellikle de yelpazenin sağında ve ötesinde mevzilenen partilerin değil bir siyasal duruş üretebilmeleri, neredeyse gündelik söylemde devamlılık sağlayabilmeleri bile imkansız hale gelmektedir.

Muhalefetin siyasal alanı o denli daraldı ki, 58 ve 59. hükümetlerin iktidar ömrü nereyse bir yıla ulaşıyor ama son Irak'a asker gönderme kararı hariç elle tutulur tek bir muhalefet etme gerekçesi bile kalmamıştır. Ak Parti merkezileşirken, merkeze yerleşirken, aynı merkezde diğer partiler için alan daralmaktadır.

Hiç şüphesiz, bu ikili avantaj hali Ak Parti için bulunmaz bir fırsattır. Ama aynı zamanda da bu partinin sorumluluğunu ağırlaştırmaktadır. Tayip Erdoğan'ın, kongre konuşması, hali ve tavrıyla ve de kendi eliyle yazacağı MKYK listesi, bu sorumluluğu nasıl algıladığının anlaşılması açısından önemliydi. Erdoğan, kongrede bunu bir şekilde gösterdi. Sonuçta, kitle partisi olma hedefinin daha da pekiştirildiği bir kongre tablosu ortaya çıktı. Son bir ay içinde Yargıtay-YSK, YÖK, İmam Hatip ve Irak konularında yaşanan gerilimleri de hesaba katarak, yeni dönemin problemli ve gerilimli olacağı varsayımıyla hem tabanına hem de parti grubuyla, üst yönetimine önemli masajlar verdi. Gerilim üretmeyecek, esnek ve sabırlı davranabilecek bir parti reaksiyonu inşa etmeye gayret etti.

MKYK listesi de bu eğilimi açıkça ortaya koymaktadır. Bazı yorumların aksine bu listede "Milli Görüşçüler" tasfiye edilmiş değildir. Bu görüş, daha en baştan parti vizyonundan zaten çıkarılmıştı. Dolayısıyla, bırakın doğrudan bu kaynaktan beslenmeyi, AK Parti'nin hükümet etme araçlarının bir şekilde Milli Görüş'e referans yapması imkanı da kalmamıştı.

Ama, tek tek isimlere bakıldığında ortaya bir tasfiye görüntüsünün çıktığını söyleyebilmek mümkün değildir.

Erdoğan'ın MKYK'ya yazdığı isimlerin yarıdan fazlası yıllar içinde bu Milli Görüş içinde doğrudan ya da dolaylı olarak bulunmuş insanlardan oluşmaktadır. Tercih ağırlıklı olarak Ak Parti'nin kitleselleşme arzusuyla paralellik gösteren veya burna katkı sağlayan isimlerden yana kullanılmıştır ama sonuçta köken itibariyle bir tasfiyenin gerçekleştiğini söylemek abartı olacaktır. Ayrıca, Ak Parti'nin yürüyüşünde geleneğin etkisi, doğal olarak hissedilmeye devam edilecektir. Dahası, bu etki Ak Parti'yi var eden unsurların başında gelmektedir.

Erdoğan'ın, baştan beri Ak Parti hamurunu birbirinden farklı etkilerin ortalaması kıvamında yoğurmak istediği bir gerçektir. İdeolojik unsurları gerileterek, fonksiyonel yönleri öne çıkaran bir kitle partisi yaratmak istemiştir. Kongre de, bu çabanın en önemli kavşak noktasının aşıldığını göstermektedir. Değişim bir evrim olarak kabul edilecek olursa; evrim tamamlanmış ve Ak Parti ilk kongresinin sabahına kurumsallaşmasıyla birlikte politik kimliğinin hava boşluklarını da doldurarak uyanmıştır. Riskleriyle, avantajlarıyla…

Yeni dönemin karakteristiği de, "muhafazakar demokrat bir kitle partisi"nin varlığı temelinde şekillenecektir. Ak Parti için şimdi doğal hedef, devasa hacmiyle üstünü örttüğü merkezde kalıcı olabilmek ve bu pozisyonun kendisine yüklediği sorumlulukların gereğini yerine getirebilmektir. Sorumlulukların başında kendisini var eden halkla yakınlıkta devamlılık sağlayabilmektir. Devamlılığın karşısındaki en büyük tehlike ise, merkezin uyuşturucu etkisine kapılıp sarhoş olmaktır.

MUSTAFA KARAALİOĞLU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu