Talep Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'ndan gelse, Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından onaylansa bile, Rumeli Holding bünyesinde yer alan ÇEAŞ ile Kepez şirketlerinin imtiyaz sözleşmelerini fesh etme kararı hükümete ait. Bu kararın 'kâr-zarar' sonuçları, doğal olarak, Ak Parti hükümetinin karnesine yazılacak...

Türkiye'de medya, hiç değilse bazılarının elinde, kendileri için bir tür 'zırh', başkalarına karşı da 'silâh' işlevi üstlenebiliyor. Ne zaman bu tür iddialar gündeme gelse, mutlaka adı anılan bir gruptur Uzanlar; hükümetin iki şirketle ilgili son kararı üzerine grup medya organlarının takındığı tavır iddiaları destekler mâhiyette. Dahası, 'ülkeye siyasî yoldan hizmet' amacıyla kurulduğunu varsaymamız gereken parti bile, son olayla birlikte, farklı bir görüntü kazandı. Medya ve siyasetin aslında ticaretin emrinde olduğu, bugün, öncesinden daha iyi görülebiliyor...

Şimdi hemen her kesimden gelen destek açıklamalarına, öteki medya gruplarının hükümetin kararlarını tasvip etmelerine aldanmamalı; son kararın altında yatan gerekçelerin neredeyse bütünü uzun yıllardır devamedegelen bir sürecin ürünü... Tayyip Erdoğan'ın başında bulunduğu hükümet, önceki hükümetlerin de alması gerektiği halde kaçındıkları gecikmiş bir kararı almış oldu... Devletin değişik organları son karardan memnun olabilir; eğer geçmiş hükümetler üzerlerine düşen görevi yapsalardı, o memnuniyetin çok önce duyulması da mümkündü.

Önemli olan bundan sonrası... Değişik ve çoğu demokrasi açısından akıl almaz gerekçelerle şimdiye kadar görmezden gelinmiş diğer yasadışılıkların üzerine gidebilecek mi hükümet? Yapanın yaptığının yanına kâr kalmadığı bir düzen yerleşecek mi ülkemize? Medya-ticaret-siyaset şeytan üçgeni, devlet kurumları üzerindeki kırılası etkisini sürdüremez hale gelecek mi? Medya 'silâh' olarak kullanılır durumdan çıkarılacak mı?

Bu sorulara "Evet" cevabını vermekte "Türkiye'nin özel şartları" sebebiyle zorlanıyoruz. Son karar alınmadan önce, "Hükümet böyle bir karar alabilir mi?" sorusuna muhatap olsaydık, o soruya da "Alabilir" cevabını vermekte epey tereddüt edebilirdik. Bugün biraz daha umutluyuz: Medyası ve partisi olan bir grupla ilgili kararı alabilen hükümet, "Türkiye'ye özgü" bahanesinin dayattığı diğer olumsuzlukları da ortadan kaldırabilir...

Olumsuz şartların nasıl birbirini etkileme gücü varsa, atılan her olumlu adım da 'hukukun üstünlüğü' ilkesini yerleştirme potansiyelini içinde taşıyor. Devletin gücünün yanlışlara âlet edilmeyeceği bir kez anlaşılsın, düne kadar avara kasnak çalışan devlet birimleri bile hizaya girecek, gücünü anayasa ve yasalardan almayan keyfî uygulamaların da önüne geçilebilecektir. Devletin kurumları arasında tarafgirliği teşvik eden devlet dışı güçlerin zorbalıklarıdır; o gücün kırılması devlet adına kullanılan zorbalığın da iflâhını kesecektir.

Bir çiçekle bahar gelmediği gibi tek bir kararla da 'hukukun üstünlüğü' ilkesi yürürlüğe girmiş sayılamaz. Hükümetin önünde en ciddi sınav, geçmiş yolsuzlukların üzerine korkusuzca gitmesidir. O dev yolsuzlukların oluşturduğu ekonomik çarkın devleti içine düşürdüğü zaafı gidermenin tek yolu, aynı yolu izleme niyetinin bulunmadığını gösterecek kararlılıktır. Hükümetin son kararı, her bakımdan, o kararlılığın var olduğunun kanıtı; kanaatin pekişmesi için yeni kararlılık gösterilerine ihtiyaç var...

Kararını doğru bulsak bile, hükümeti bir noktada olağanüstü titiz davranmaya dâvette yarar görüyoruz: Hükümet kendi görevinin sınırlarını iyi tespit etmeli, hukuku zorlamak veya sınırlarını tanımamak türü yöntemlerden uzak durmalı, yolsuzluklarla mücadele eden kanun adamlarının işlerini kolaylaştırmalıdır...

İstikametin ne olduğu belli: Türkiye'yi gerçek anlamıyla bir hukuk devleti haline getirmek... Türkiye'nin bu yolda kat etmesi gereken epey uzun bir mesafe var...

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

AboneFormu

MesajFormu