"Dominyon Valisi" Garner, Barzanî ve Talabanî'nin ellerini havaya kaldırıp "Kerkük bir Kürt şehridir" beyanından sonra Türkmenler'in tarih boyunca nelerle karşılaştığını hatırlamaya çalıştık.

Süleyman Nazif, Bağdat Valisi iken Irak'ta aynı sorunlar vardı. Kürtler, Araplar, Türkmenler ve diğer unsurlar mutlu bir hayat sürmesine rağmen emperyalistlerin etnik ve mezhebî kışkırtmaları sonucu Sünnî Türkmen'ler zaman zaman zulme uğramışlardır.

Tarihin cilvesine bakınız ki cumhuriyetin ilanından bir yıl içinde aslen İskilip'te Türkmen aşiretine mensup olan İskilip'li Atıf Efendi şapka risalesinden dolayı Süleyman Nazif tarafından Son Telgraf gazetesinde "İmana Tasallut" başlığı altında çıkan yazılarında adeta jurnallenmiş, Süleyman Nazif'in gayretiyle (!) maalesef İskilip'li Atif Efendi idam edilmiştir. (Ebu'l-Ulâ Mardin'in Huzur Dersleri C.2-3, sahife 969, İ.Ü. Hukuk Fakültesi yayını: 248, İstanbul 1966 adlı eserde bu hususlar detaylı bir şekilde açıklanmıştır.)

Bu örnek bile emperyalistlerin İslâm dünyasında asırlarca beraber kardeşçe yaşayanları birbirine düşürüp imha yoluna gitmiş olduklarını göstermektedir. İşte bu örnek bile dün Kürt "Man"leri, Türkmenlere karşı silahlandırmışlardır.

Bu tür hareketler "sağcılığın" bir göstergesi...

Bundan 30 yıl evvel "Besmele" başlığı altında adı "Zaman" olan (Bugünkü değil) gazetede yazı yazmaya başlamış fakat "Besmele" başlığı gazetenin yayın ilkelerine ve dünya görüşüne aykırı düştüğü için yayınlanmamıştır. Şimdi ise aynı yazıyı arşivimizden çıkarıp gündeme getiriyoruz:

"Zaman en büyük hakem

Herşeyin bir zamanı vardır. Zamanı gelince kendini gösterir. Toprağa gömülen tohum taneleri zamanı gelince yeşerir, biter. Mahsûl ve meyva verir.

Zamanı gelmeseydi ve zemin hazır olmasaydı bir hizmet mücadelesi ortaya çıkmazdı. Zaman zaman değil de, her zaman düşünen kafalar için bu mücadelenin büyük vazifeleri üzerine almış olması gerekir. Çünkü tarih içinde ve zamanımızda, zamanı en iyi şekilde değerlendiren ve zamandan en iyi şekilde ibret alanlar başarı kazanmışlardır. Göz açıp kapanıncaya kadar akıp giden zaman içinde hizmet sahasını doldurmayan ve askıda kalanlar yok olmaya mahkûmdurlar.

Zaman'ın kıymet ve değerini insana göstermek için Allah, Kur'an-ı Kerîm'inde şöyle buyuruyor:

"İnsanoğlu var edilip bahse değer bir şey olana kadar, şüphesiz, uzun bir zaman geçmemiş midir? Biz insanı katışık bir nutfeden yaratmışızdır, onu deneriz, bu yüzden onun işitmesini ve görmesini sağlamışızdır. Şüphesiz ona yol gösterdik, buna kimi şükreder, kimi de nankörlük! Doğrusu inkârcılar için zincirler, demir halkalar ve çılgın alevli cehennem hazırladık. Şüphesiz iyiler kâfûr katılmış bir tastan içerler. Bu ancak Allah'ın kullarının taşıra taşıra içebileceği bir pınardır. Onlar verdikleri sözleri yerine getirir, fenalığı yaygın olan bir günden korkarlar. Onlar içleri çektiği halde, yiyeceği yoksulla, öksüze ve esîre yedirirler. "Biz sizi ancak Allah rızası için doyuruyoruz, bir karşılık ve teşekkür beklemiyoruz, doğrusu biz suratları astırdıkça astıracak bir günde Rabbimiz'den korkarız" derler. Allah da onları bu yüzden o günün fenalığından korur, onların yüzüne parlaklık ve neş'e verir." (İnsan sûresi, 1-11)

Yukarıda zikredilen ayetler, insanın ve zamanın birbiri ile ne kadar bağlı olduğunu göstermektedir. Zaten bu surenin bir adı da "zaman" manasına gelmektedir.

Zaman'ı gereği gibi değerlendirmeyenler, vatan ve millet için aslolan gayreti göstermeyenler, zamanı karşılarında korkunç bir kâbus, mesafeleri de uçurum şeklinde bulurlar.

O halde insanoğlu zaman için de, geçici bir hayat ortasında, ne durumdadır ve ne şekilde kurtulabilir? Bunu bize apaçık Allah'ın şu ayetleri göstermektedir:

"Zamana yemin olsun ki insan hiç şüphesiz hüsrandadır. Ancak inanıp hayırlı iş işleyenler, birbirlerine gerçeği ve sabırlı olmayı tavsiye edenler bunun dışındadır" (Asr suresi, 1-3)

O halde zamanımızı İslam için harcayalım ve değerlendirelim"

Eh, durum böyle... Manzara-i umumiye Şair Eşref'in dörtlüğü gibi:

"Vakt-i İstibdatta söz söylemek memnu idi.
Ağlatırdı, ağzını açsan, hükümet ananı
Devr-i Hürriyet'teyiz şimdi, değişti kaide;
Söyletirler evvela, sonra (boşatırlar babandan) ananı..."

SADIK ALBAYRAK

Künye

Temsilcilikler

AboneFormu

MesajFormu