"Türkiye'yi reddetmek, sınırlarımızda kesinlikle bir istikrarsızlık, güvensizlik riski oluşturacaktır ve böyle bir durumla karşılaşmaktan kuşkusuz kaçınmak gerekmektedir.

Çin, Hindistan, Kuzey Amerika gibi küresel birlikler karşısında Avrupa biraz küçüktür. AB, Türkiye'nin varlığı ile güç kazanacaktır.

Medeniyetler savaşı getirecek düşüncelerden uzaklaşmalıyız.

Bize 'Sizin tüm değerlerinizi, tüm kurallarınızı, tüm amaçlarınızı kabul ediyoruz' diyen bir halka eğer biz cevaben 'Yok hayır. Sonuçta düşündük ve olumsuz cevap veriyoruz' dersek, tarih karşısında çok ağır bir sorumluluğun altına girmiş oluruz."

Evet görüldüğü gibi Chirac, Fransa'da Türkiye'ye karşı oluşan toplumsal muhalefete rağmen 11 Eylül sonrasında oluşan yeni "küresel denge"yi ve Avrupa'nın gelecek perspektifini doğru okumuştur. Çünkü, Amerika 11 Eylül sonrasında Afganistan işgaliyle yukarıdan Asya parantezini, Irak işgaliyle de Ortadoğu parantezini kapatmış ve bu bölgelerde kapılar yavaş yavaş Avrupa Birliği'ne kapanmaya başlamıştır. Eğer Avrupa Birliği'nin, yeni küresel denge içinde bir "dünya gücü" olabilmesi için Türkiye dışında bir seçeneği yoktur.

Çünkü Türkiye, Asya-Avrupa- Ortadoğu arasındaki stratejik konumu, kültürel kimliği ve ekonomik potansiyeliyle AB için çok önemli bir partnerdir. Evet, "derin Avrupa" özellikle Türkiye'nin Müslüman kimliği bağlamında büyük endişeler taşıyor. Ve bu konuda, kendi içinde fırtınalı kavgalar yaşıyor. Nitekim, dün gece geç saatlere kadar Brüksel'de yaşanan pazarlıkların arkaplanını bu endişeler oluşturuyordu. Ama bütün bunlara rağmen, bugün Brüksel'de çıkacak karar olumsuz olmayacaktır. Kim ne derse desin, Brüksel'deki karar vericilerin hiçbiri Türkiye'yi reddetmenin getireceği tarihi sorumluluğu gözardı etmeyecektir.