Terör eylemlerinin yeniden başlaması birçok çevrenin işine geliyor gibi. "Terör olaylarının hedefi AK Parti'dir" diyenler çok da yanılmıyor. Terörün karşısında veya arkasında olan çok farklı kesimlerin bu durumdan istifade etme politikası izlemesi "hazin bir birlikteliği" yansıtıyor.

Peki nedir terörün azmasından duyulan bu (gizli) memnuniyetin sebepleri?

- Terörün artması PKK'nın işine geliyor, çünkü; PKK, terörü tırmandırarak hem içindeki ihtilafı ve guruplaşmaları ortadan kaldırarak otorite gösterisinde bulunmak, hem de sesi yükselmeye başlayan sivil inisiyatifleri boğmak istiyor. PKK'nın tekelci ve dayatmacı tavrı, Kürtler arasındaki her türlü legal ve sivil çabayı örseliyor.

- Terörün artması anti-demokratik çevrelerin işine geliyor, çünkü; demokrasiden çok hazzetmeyen bu kesimler sivil alanı yeniden daraltarak, etkinlik alanlarını genişletmeye çalışıyorlar. Terör ortamı, siyaset üzerinde vesayet oluşturmak isteyenler için bulunmaz fırsat.

- Terörün artması, (maalesef) muhalefetin işine geliyor, çünkü; siyasi muhalefet terörün doğurduğu yılgınlık ve bezginlik psikolojisini hükümetin acziyetine yorarak, buradan nemalanmaya çalışıyor. Üç yıldır gelişen istikrar ortamı karşısında bileğini bükemedikleri hükümeti ilk kez terör üzerinden sıkıştırmaya çalışıyorlar.

- Terörün artması, Türkiye'nin AB'ye üye olmasını istemeyenlerin işine geliyor, çünkü; müzakerelerin başlamasını geciktirmeye çalışan kimi ülkeler terör olaylarını fırsat bilerek bu süreci sabote etmenin peşindeler.

Oysa terör yoluyla devlete kafa tutmak ne kadar kötüyse, terör olaylarını fırsat bilerek yarayı kaşıyan bir muhalefet yapmak da, Türkiye'nin siyasal sistemine ayar çekmeye çalışmak da o kadar kötüdür.

Kürt sorunu karşısında (dini olmayan) kutsal bir ittifak oluştuğu görülüyor.

Son haftalardaki çıkışı sebebiyle Başbakan Erdoğan sağlı sollu ataklarla pişman edilmeye çalışılıyor.

Kürt sorunu deyince bazıları bunu hemen Öcalan'ın serbest bırakılmasına, PKK ile masaya oturulmasına ya da ülkenin bölünmek istenmesine yordular.

Peki böyle bir tefsir hakkaniyetle bağdaşıyor mu? Bu çarpık anlayışın tek sebebi bu kavramı "lanetli" hale getirmeye çalışmaktır. "Kürt sorunu" diyerek bunları amaçlayanlar olabilir, ama çok boyutlu bir sorunu en kötüsüne indirgemeye çalışmak bu meseleyi bugünlere taşıyan kötü niyetin yeni bir tezahürüdür.

Oysa siyah ile beyaz arasında onlarca ton farkı var. İnsanların en temel ihtiyaçlarından, en temel haklarına kadar birçok eksiklik ya da talep bu kapsamda değerlendirilmelidir. Meseleyi hemen bölünmeye getirmek bu temel hakları ortadan kaldırma çabasından başka bir şey değildir. Bölünmeyi isteyen mihraklar yok mudur? Vardır, bunlarla da mücadele edilmelidir. Ama her mesele "yıkıcı, bölücü, dağıtıcı, yok edici" gibi çıkmaz sokaklara indirgenirse, memlekette ne bir şey konuşulur, ne bir şey tartışılır, ne de bir gelişme olur.

Gerçek tehditlerle sahici mücadele etmek, tehdit olmayan meseleleri de çözmek gerekir.

Dün Kürt'leri yok sayanlar bugün Kürt sorununu yok sayıyorlar. Sorunun adı üzerinde polemik yapmanın kimseye bir faydası yok. Kelime oyunları arkasında yatan gerçek "bilinç altındaki kaba milliyetçilik"ten başka bir şey değildir.

Ayrılıkçı, bölücü, yıkıcı her talep ve çaba gereken cevabı bulmalıdır. Ama tüm talepleri bu kefeye koymak sadece cepheyi genişletir.

Demokratik açılımları terörü azdıran tavizler gibi göstererek demokrasiyi sığlaştırmak isteyenler bu milleti yanıltıyor. Demokratik açılımlardan en çok rahatsız olan terör örgütü PKK'dır. PKK her türlü açılımı şeytan görmüş gibi panikle izlemektedir. Demokratik açılımlar ve sosyo-ekonomik gelişmeler terörü tamamen ortadan kaldırmaz, ama altındaki zemini çeker alır.

Hak ve özgürlükleri istismar edenler zaman zaman çıkabilir, ama tüm terör örgütleri hak ve özgürlüklerin olmamasını her zaman istismar etmektedir.

Terörden medet umanlar da vebalde olduklarını düşünmeli…

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan