|
|
Hemen her sabah oradaydı
Edebiyat dünyasını sarsan Atillla İlhan'nın ölümü, Divan Pastanesi çalışanlarını da üzüntüye boğdu. Çünkü İlhan, Divan Oteli için hazırlanan kitapta yazdığı gibi "Hemen her sabah oradaydı."
SEVDA ALKAN / İSTANBUL
Divan Oteli'nin çalışanları, yaklaşık 15 yıl her sabah 09.30'da sütlü kahvesi ile suyunu içmek, günlük gazetelerini okumak ve yazılarını yazmak için ağırladıkları yazar ve şair Atilla İlhan'nın ölümüyle büyük üzüntü yaşıyor. Başka kimsenin oturmasına izin verilmeyen ve pirinç bir levha ile adının yazıldığı masanın bulunduğu kafenin üç sene önce restoranta dönüştürülmesiyle Divan ile bağlarını koparan Atilla İlhan, tam 15 sene boyunca her sabah Divan Oteli'nin 'cafe'sine gelerek yazılarını yazdı. Bu süre içinde ona servis yapan Derviş Kuru hâlâ Divan'da çalışmaya devam ediyor. Kuru, en son geçen hafta İlhan'ı sokakta yürürken gördüğünü ve halini hatırını sorduğunu üzüntülü bir ses tonuyla belirterek, 15 sene boyunca tanıdığı kadarıyla İlhan'ı, şu sözleriyle anlattı: "Her sabah 09:30'da burada olurdu. Hep sütlü neskafe içerdi. Suyunu da yanında verirdim. Bana hep "çocuğum" diye hitap etmiştir. Günlük gazetelerini saat 10:30'a kadar okurdu ve sonrasında pencereye dalıp dalıp yazılarını yazardı. Biz de rahatsız etmemek için yanına uğramazdık. Sokakta geçen lise öğrencisinden Mustafa Denizli'ye, Uğur Dündar'a kadar her kesimden insan misafiri olurdu. Çok mütevazıydı. Masası dağınık bile olsa bunu bize söylemezdi. 3 yıldır pastaneye gelmemesinin sebebi yukarıdaki restoranın kafe bölümüne taşınmasıdır. 12:00 ile 13:00 arası ise şoförü gelir alırdı. Ona daha çok gündem ile ilgili düşüncelerimi anlatırdım. Bir keresinde Avrupa Birliği için ne düşündüğünü sordum. O da bana, 'Avrupa Birliği'ni boşver yanımızdaki Türk Cumhuriyetlerini düşünelim' dedi" Atilla İlhan Divan Oteli'nin 35. yıldönümü için hazırlanan kitaba şunları yazdı. "Orada dergiler tasarladık, önümüzdeki mevsim ekrana gelebileceğini umduğumuz 16 bölümlük kocaman bir televizyon dizisini kaleme aldım. Heyecanını hâlâ unutamadığım kitaplar okudum. Daha da önemlisi, hayatımı aydınlatan dostlar tanıdım. İstanbul'daki hayatımın son 5 yılında Divan Pastanesi ciddi bir yer tutuyor. Hemen her sabah oradaydım."
|
|
|
