Malatyaspor'un dengeli, planlı başladığı oyuna önceleri rastgele paslarla karşılık veren Sakaryaspor, kısa sürede toparlandı ve oyuna asılmaya başladı. Final oynamanın verdiği heyecanı ve stresi tribünlerden bile hissetmek mümkündü bizler için. Her iki takım da, yarı finalden hakem düdüğüyle çıkmış gibi görünse de, 1. ligi eşit ölçüde hakettikleri ve sıkı futbol oynadıkları kesin.

Bireysel çabalarına, takım oyununu da ekleyen takımın, kontrataklarla gole ulaşılacağı zannedildi ilk çeyrek saat içinde.

Yarı final maçlarında hakem hataları çokça konuşulup yazılınca, anlaşılan Metin Tokat'ın sırtına haddinden fazla yük binmişti.

Tokat, maç boyunca en az futbolcular kadar çok çalıştı ve adına leke sürdürmemek için her pozisyonu yakından takip etti. Bir sonraki maçlarını 1. ligde oynayacaklarını düşünmek futbolcuları oyundan düşürmüş gibi görülse de, Malatyaspor ve Sakaryaspor hiçbir kötü tesadüfe yer vermemeye kararlıydı.

Ancak ilk yarı biraz baştan savma bir oyunla sona erdi. İkinci yarı birbirlerini farklı oyun anlayışları ile çözmeye çalıştı her iki teknik direktör. Taktik ve teknik savaşını oyunu iyi tetkik eden veya talihli olan taraf kazanacaktı elbet.

Son nefeslerine dek, sportmence ve erkekçe mücadele eden futbolcular kadar, bir haftadır güneş altında tezahürat yapan tarafarları da unutmamak lazım. Zaman zaman kayısı yerine pet şişe atsalar da, birbirlerini "saha dışına" davet etseler de, takımlarını "ev sahibi" gibi hissettirmeye çalıştılar. Takımlar yenişemeyince, trajik şekilde penaltılara gidildiğine alıştık play off boyunca. Sevinen bu kez Malatyaspor oldu. Tatangalar boynu bükük evine dönerken, Malatya "ayak bileğinin hakkıyla" sokaklara döküldü bile...

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu