13.07.2001 Cuma günü bu köşede yayımlanan 'Uçuşa Hazır Olun' başlıklı yazımız üzerine Ankara Ticareti Odası Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Sinan AYGÜN uzun bir mektup gönderdi.

Sayın AYGÜN mektubunda, Türkiye'nin İMF ile ilişkileri üzerinde duruyor ve İMF'nin misyonu ve fonksiyonu konusunda son derece değerli ve isabetli tespitlerde bulunuyor.

İşte bir örnek:

'Bugün İMF'nin talimatlarıyla hazırlanmış Güçlü Türkiye'ye Geçiş Programı aslında 15 milyar dolar olarak alınacak borcun beş yıl sonra 30 milyar dolar olarak tahsilatını sağlama programıdır.'

Bir başka örnek:

'İMF'nin amacı, ülkeyi yalnızca dış borçlarını ödeyecek kadar ayakta tutmaktır.'

'İMF'nin yönetiminde olan ve dev boyutlarda ticaret fazlası bulunan ülkelerin bu malları satabilmeleri için gerekli pazar, İMF tarafından dikte ettirilen programlarla yaratılıyor. Uygulamaya konan programlarla ülkelerin hayati kurumları etkisizleştiriliyor, ihracat yok edilip ithalat artırılıyor, istihdam ve üretim kısılıyor.'

2000 yılı başında uygulamaya konulan İMF destekli programın sonunda, Sayın AYGÜN'ün belirttiği gibi, ithalat ve cari işlemler açığı patlamış, ihracat büyük darbe almış, üretim azalmış ve yüzbinlerce çalışan işsiz kalmıştır.

Sayın AYGÜN devam ediyor:

'İMF'nin program uyguladığı ülkelerde gelişmelerde yaşanan sonuçlar gibi benzer özellikler gösteriyor. İMF'nin çıpaya dayalı kur sistemi uygulattığı ülkelerde, programın durdurulacağı zamana kadar, iyimser beklentiler oluşturuluyor ve reel faizler düşüyor. Yerel para değer kazanıyor. Sermaye hareketlerinin serbest olduğu küçük bir ekonomide iç talebin artışına bağlı olarak ekonomi canlanıyor. (Bu canlanma yerel paradaki değerlenmenin ithalatı cazip hale getirmesi sonucu ithal mallara olan talep artışıyla gerçekleşiyor.) Programın durdurulacağının düşünüldüğü tarihe yaklaşıldığında beklentiler de değişiyor. Faizler yükselirken, dövize talep başlıyor, kendi kendini gerçekleştiren bir kriz ortaya çıkıyor. Ve program bir devalüasyonla son buluyor.'

Sayın AYGÜN'ün değerlendirmeleri bu şekilde devam ediyor.

Açıklamaları için Sayın AYGÜN'e teşekkür ediyoruz. Sayın AYGÜN'ün mektubundaki görüşlerinin tümünü paylaştığımızı da ifade ediyorum. Bu isabetli tespitlerin değişik tarihlerde tarafımızdan Yeni Şafak okuyucularına aktarıldığını biliyorsunuz.

Sayın AYGÜN'ün bir de talebi var. Ülke olarak bulunduğumuz nokta iç açıcı olmasa da, bu ülkenin insanından ve kaynağından ümit kesilmemesi gerektiğinin altını çiziyor.

Türkiye'nin ekonomik problemleri çözülür. Çözüm de bellidir. Türkiye, şahsi menfaatlerini ülke menfaatinin önünde tutan, ihtiraslarıyla ülkeyi yangın yerine çeviren politikacı ve bürokratlardan kurtulduğu taktirde, her alanda inanılmaz atılımlar yapacak altyapı ve dinamizme sahiptir. Bundan hiç kimsenin kuşku duymaması gerekir.

Ülkenin geleceğinden umutlu olmak, olan biteni bütün çıplaklığı ile okuyucularımıza aktarmak görevimizi etkilememelidir.

Vurgulanması gereken bir başka husus da şudur: Her geçen gün Türkiye açısından çember daralmaktadır. Ülkenin geleceğini ipotek altına alan ve daha sonra telafisi çok zor kararlar alınmaktadır.

Bugün yapılan hataların yarınlarda telafi edilmek istenmesi halinde ülkemiz ağır bedeller ödemek zorunda kalabilir.

Cuma günkü yazımızdaki iddiamızı teyit ediyorum: Yolun sonuna gelinmiştir. Önümüzdeki günlerde Türkiye tarihinin en zor dönemecine girecektir. Piyasalarda dün yaşanan deprem bu dönemece girildiğinin en büyük işaretidir. Bu hükümetin piyasaları kontrol altında tutma imkanı kalmamıştır. Eğer bir teknokratlar hükümeti kurdurulursa piyasalardaki istikrarsızlık daha da büyüyecektir. Şu anda ekonomi Kemal Derviş başkanlığındaki teknokratlar tarafından yönetilmiyor mu zaten? Teknokratlar hükümeti sadece daha fazla ve daha kolay taviz verecektir.

Şu ana kadar uygulanan hatalı politikaların bedeli ödenmeden düzlüğe çıkılması imkansızdır. Bu bedel tahminlerimizden büyük olacaktır. İnşaallah bu süreç birlik ve bütünlüğümüze zarar vermez.

NURETTİN CANİKLİ

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu