Bir ay içinde iki Karadeniz'li kaybettik. Önce Orhan Kaynar, arkasından Kaya Çilingiroğlu. İkisinin de koyu bir Trabzonspor'lu olduğunu biliriz. Orhan sık sık eleştirirdi, takım galip gelse bile doğruları yazar, "Bu futbolla şampiyon olamazsınız" der ve haklı çıkardı. Son yazısında bile ders vermiş, öyle gitmişti. Üzüntümüz bitmeden Kaya Çilingiroğlu abimizi kaybettik. Önce Trabzonspor'lu sonra Beşiktaş'lıydı. Zaman zaman takılırdık Beşiktaş-Trabzonspor maçlarında. Kaya abi, tribünde çok rahat konuşan, lâfını esirgemeyen futbol adamıydı. Çok sevdiği iki takımın maçlarında içinden kızar, sevindiğini, üzüldüğünü belli etmezdi. Futbolculuk günlerini kendi ağzından dinlediğimiz zaman tad alırdık. İşte böyle bir Kaya Çilingiroğlu artık aramızda yok. Ama gönlümüzde hep var olacak.

İyi bir Trabzonspor'lu demiştik. Evet Karadeniz çocuğu Kaya Çilingiroğlu Bordo-Mavili ekibin Dinamo Zagreb'i, Liyon'u, Kophenagen'i Avrupa'da hizaya getirdiği maçlarında hep yanında olmuştu. Koyu bir Hami sevgisi vardı. Çok beğenirdi Hami'yi. Meziyetlerini anlatırdı. Doğru değil mi. "Hami'li Trabzonspor'u seyretmek bir başka güzel" derdi.

Kaya abinin Türk futboluna hizmetleri yanında doktorluk yönü de tartışılmazdı. Biz spor adamlarının hemen hemen hepsinde emeği vardı. Çapa Tıp Fakültesi'ndeki odasının kapısı her zaman açıktı. Ne zaman gitsek mutlaka bizlerden birisini görürdük. Son yıllardaki spor jürilerimizde Kaya Çilingiroğlu'nun yeri hiç boş kalmazdı. Her jüri toplantımızda en iyi soruyu sorardı. Bizi öksüz bıraktın hocam...

Nur içinde yatın ikiniz de...

BEKİR BORAN

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu