'Taze siyasetçi' ya da bundan bir hafta önce televizyon ekranlarından merakla beklenen açıklamasını yaptığı sırada Türkiye'de hayatı durduracak kadar siyaset sahnemizin 'bir numaralı şahsiyeti' haline gelen ama o açıklamasında 'Ben siyasetten anlamam' diyen Kemal Derviş'i 'siyaset hayatına başladığı ilk saatlerde' gördüm.

Benim de yakın bir arkadaşım olan eski dostlarından biri tesadüfen Ankara'daydı. Onu aradım, 'Hadi gidelim' dedim. Randevusuz, paldır küldür, araya araya 'ofis'ine gittik. 'Hayırlı olsun' dedik. Kahvesini içtik. Daha biz gazetelere göz atmamıştık ama o, kendisine yönelik 'belden aşağı vuran' gazete başlıkları, haber ve yorumlardan haberdardı.

Türk siyaset ortamı ve medyası, Türkiye'nin dünya çapında yetiştirdiği değerlerden birine, 'kendi usulü'nce, 'siyasete hoşgeldin' demiş oluyordu. Siyaset, Türkiye'de biraz da bu. Derhal ve şiddetle bir karalama kampanyasına ve 'kişilik katli'ne girişmek...

Türkiye'nin, ne yazık ki, 'dünya çapındaki' şahsiyetlerinin sayısı pek fazla değil. Bilim ve kültürde, dünyaya 'armağan ettiğimiz' insanların sayısı bir elin parmaklarını geçemez. Böylesine bir başarı sicili, sporda; basketbol, futbol ve Süreyya Ayhan'ın şahsında atletizmde başladı. Süreyya Ayhan'a nasıl bir 'kişilik katli' reva görülmüştü; herkesin malumu...

Bununla birlikte, siyaset ortamının ve medyanın, karalama kampanyası ve kişilik katline hedef olan şahsiyetleri de, halk, kolaylıkla bağrına basıyor. Kemal Derviş de bunlardan biri. Onun, siyaset sahnemizde bunca zamandır kendiliğinden üstlendiği 'işlevsellik' sadece IMF programıyla, ya da inat ve ısrarla vurguladığı 'sosyal demokrat eğilimleri'yle açıklanabilir mi?

Başka bir şey olmalı...

Bu başka bir şeyi, dün, Hakkı Devrim dile getirmişti. Kıdemli gazeteci, 'kitlelerin Kemal Derviş'e devam eden ilgisi'ni açıklamaya çalışırken, kendi deyimiyle 'onu cazip kılan, vazgeçilmez insan konumuna getiren' bir sebebi şöyle ifade ediyordu:

"Belki de millet, seçim mitinglerinde sesini yırtınırcasına yükselterek, elini kolunu sallayıp tükürükler saçarak, tutmayacağı vaatlerde bulunan, olmayacak dualara amin dememizi isteyen, açık ve anlaşılır sözlerdense özdeyiş, özentili tekerlemeler söylemeyi marifet sayan, rakiplerinin kusurlarını ve zaaflarını dile getirmeyi tercih eden ucuz kürsü hatiplerinden kurtulmak istiyor.

Belki de acı gerçekleri ve ölçülü ümitleri, ruh sağlığı olan, dengeli, sakin ve –sakıncası yoksa- sevimli bir insanın ağzından işitmek istiyor. İnsanın, göz göze gelebileceği bir insanla konuşması ne rahatlıktır bilir misiniz?"

Bu ülkenin genç insanlarının Kemal Derviş'te yakaladığı ve ona ilgi duymasını sağlayan özellikleri, yaşını başını almış Hakkı Devrim de paylaşıyor ve bence gayet isabetli bir 'Kemal Derviş cazibesi' gerekçesini anlatmış oluyor.

Ve, ardından soruyor: "Bu ve benzeri özlemleri halkımıza çok mu görürsünüz?"

'Kişilik katli', 'karalama ve belden aşağı vurma kampanyası'na yol veren 'oligarşi'; evet, çok görür. Zaten böyle olduğu için, bu halk, Kemal Derviş'e sempati duyuyor.

Aynı şekilde, bu halk, 'mağdur'a duyduğu dayanışma duygusu ve 'delikanlı duruş'a duyduğu sempatiyle de Tayyip Erdoğan ismi etrafında heyecanlanıyor, hareketleniyor.

Tam da bu nedenlerle, 'halkın iradesi'ne başvurulması halinde, nasıl bir 'Türkiye fotoğrafı'nın çıkacağı da belli oluyor: Dervişli CHP ile Erdoğan'ın AK Partisi'nin birincilik yarışması halinde geçecek seçimler.

Kim ne derse desin, Türkiye siyaseti, sağlıklı bir yöne doğru yol alıyor. 'Komplo teorileri'yle zihinlerini çalıştırmaya alışmış ve gerçekten zihinlerinin böyle çalışması 'İstanbul-Ankara eksenli' siyasi entrikalar nedeniyle anlaşılabilir hale gelmiş olan insanlar, 'halk iradesi'nin öne çıkabileceği tam da böyle bir ortam nedeniyle 'seçimlerin ertelenebileceği'ni akıllarından geçiriyorlar.

Deniz Baykal liderliği ile 'yenilenmiş' ve 'Kemal Derviş sinerjisi' elde etmiş olan CHP'nin, AK Parti'nin önünde 'birinci parti olmak' yarışına girebilecek enerjiyle yöneldiği seçimlerin ertelenmesi mümkün değildir. Biz de bunu diyoruz.

Çünkü; Kemal Derviş'in asla unutulmaması gereken bir başka ve temel özelliği daha var: Dış ve iç piyasaların nirengi noktası olması...

Yani?

Yani, seçimleri erteletme hesabıyla Ankara siyaset esnafının (ve bazı İstanbul merkezlerinin) tezgahlayacağı, halk tabanını yitirmiş hükümet senaryoları yürürlüğe konmaya kalkışıldığı anda, buna kalkışanların üzerine, 24 saat içinde altından kalkamayacakları bir 'ekonomik çöküntü' olarak yığılıverir. Buna, Ankara'da (çeşitli Ankara'lar var) da, Avrupa ve Atlantik ötesinden de izin yoktur.

Eğer, Deniz Baykal'ın Türkiye'nin en köklü teşkilata sahip, 'yenilenmiş' partisi ile 'Kemal Derviş sinerjisi' buluşmasaydı; seçimlerin ertelenmesi –o da belki- gündeme girebilirdi. Önceki geceden itibaren bu ihtimal ortadan kalkmıştır.

Dolayısıyla, Baykal-Derviş birlikteliği ile 'birinci parti' olmak iddiası ve enerjisiyle yola çıkacak olan CHP, Ak Parti için de bir 'güvence' haline gelmiştir.

'Oligarşi'yle cilveleşmek, seçim sathımaili ve atmosferinde hiç kimseyi abad etmez. YTP, bir 'oligarşi ürünü' olduğu için 'satmadı' ve satmayacak. M. Ali Bayar'ın DTP'si de 'oligarşi senaryoları'na ve 'oligarşi'yle cilveleşmeye kendisini kaptırınca, hayati bir hata yaptı; şimdi 'doğru ve doğal mecrası'na doğru akmaya çalışıyor. Adalet Partisi'nin örgütsel devamı sayılabilecek DYP'ye doğru...

ANAP ise günden güne eriyor. 'Hemofili' daha da devam edecek. Besbelli.

Türkiye, sancılı da olsa, iyi bir yola dümen kırıyor.

Halka başvurmak iyidir. Halkın tuttukları da iyidir. Krizdeki ekonomiyi düzlüğe çıkartmak ve Türkiye'yi kanatlandırmak için 'muhtaç olunan kudret', halkın gücüdür.

Hâlâ, Kemal Derviş'in ne yaptığını; niye yaptığını anlamıyor musunuz yoksa?

CENGİZ ÇANDAR

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu