 T ü r k i y e ' n i n B i r i k i m i |
| |
| ||
|
||
|
T ü r k i y e ' n i n B i r i k i m i |
| |
| ||
|
||
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
bir kısa yolculuk Melek Burcu'ndan gelen şair Mehmet Ocaktan son şiirinde kor ateşlere yanıp, bir heves gibi dağılıyor dünyaya...
"Bu dünyaya geç gelmiş olmanın
diye başlayan bir yangın büyüdükçe yol da uzuyor. Izdırabın tarifi işte bu! Başı ve sonu olmayan ama derinliği olan şiirin kökleri de çünkü burada kıpırdıyor. Üstelik İstanbul'un çok uzağında, medeniyetin tabiatla kesiştiği o yerde başlıyor kıpırtısı.. Böyle diyor şair Mehmet Ocaktan "Dünya Halleri"nde.. Belki de Melek Burcu'nda biriken mısralar gibi şiirin tik taklarına yeniden kulak vermek gerekiyor. Çünkü şair için bu yolculuk gerekli.. Ama şunu bilmek gerekiyor:
Dünyayı yeşil ve kokulu bir elma gibi ikiye ayırmayı. Tuhaf bir ruh haliyle.. Elmanın bir yarısında yeşil ve kokulu bir parça, diğer tarafta ise plastikten bir tadın varlığını hissederek hem de.. Çünkü dünya, şiiri içinde saklıyor. Bunu görecek göz ise şairin kalbinde saklı. O da zaten son şiirinde bu sırrı ifşa ediyor, aşk meleğine verdiği gizli sözü hatırlatıyor:
"Aşk meleğine verilmiş gizli sözüm vardı
Hayatın gizli bahçelerinde gezen şair için evren uçsuz bucaksız. Bu yüzden kaçacak sığınacak yer bulmak öylesine zor.. Mevsimler, tabiatın çağrısı, çocuklar, ölüm ve melekler hep gizli bir dille konuşuyor onunla.. Kimi zaman elinden tutup çocukluk günlerine götürüyor, kimi zaman ise, "ellerindeki aşk çizgisi''ni okuyarak meleklere götürüyor. Çünkü hep yanıbaşında duran ve kalbini katıksız acılara karşı koruyan bir melek şiirlerde gezinip duruyor. Melek / melekler ruhunda helezonlar çizip dururken, şiirde bir iğnenin vereceği sızıyla kalbi çizerek kanatıyor.. Kurtuluş meleklerin kanatlarında!.. Bir de şair bu kanatlara dokunabilse...
"Bugün su ve dolunayın ilk günü
AYŞE OLGUN
|
|
|
|
|
|
|
