Kitabınızın adı neden "Kayıp İsimler Sözlüğü"?

Romanımda adı geçen karakterlerin çoğu gerçek. Bir kısmına şu an artık yeni basımları yapılmayan eski kitaplarda, bir kısmına da Reşat Ekrem Koçu'nun İstanbul Ansiklopedisi'nde rastladım. Bu insanlar bir zamanlar iyi kötü bir hayat yaşamışlar fakat günümüzde esameleri okunmuyor. Onlara sayfalarını açan İstanbul Ansiklopedisi de kayıp bir eser. Unutulmuşlar üzerine bir ağıt-roman benimki. Bir de kahramanlarım kaybetmiş, hayatı ıskalamış insanlar.

Son dönemde romanlarda geçmişin konu edildiğini görüyoruz. Sizin romanınızda da bu böyle. Hem okurun hem de yazarın geçmişe ilgisi nereden kaynaklanıyor.

Dünya üzerinde bulunduğum coğrafya gereği kendimi bir doğulu sayıyorum. Bu nedenle batılı bir anlatıcı gibi bilim-kurgu yerine, yaşadığım topraklara ve geçmişime ait masalları çoğaltmayı daha uygun görüyorum. Yazmanın zahmetli olduğunu bildiğim için kimsenin tarihi roman ilgi görüyor diye geçmişe ait kurgular yapmaya çalıştığını sanmıyorum. Zaten "Kayıp İsimler Sözlüğü"nün yüz yılı kapsayan bir roman olduğunu hatırlarsak tarihi roman sınıfına kısmen girdiğini görürüz. Fakat üçüncü romanım bir gece içerisinde, Topkapı Sarayı'nda ve 17. yüzyılda geçecek.

Romanda geçmişe ait olay ve karakterler bulunduğu gibi zaman zaman günümüze bir yolculuk da görüyoruz. Neden bu gidiş geliş? Özel bir anlamı var mı?

Üç ayrı anlatıcım olsa da bu bir kişinin, 1910 yılında doğan ve 2002 yılında ölen Prenses Ünzile'nin hayatından kesitler sunan bir roman bu. Çıkış noktam prensesliği kabul edilmeyen bir kadının yaşadığı dramdı. Tanıtımlarda ve kitabın girişinde dile getirdiği gibi aslında üç anlatıcımda Meddah Abidin Efendi, Fransız Serüvenci Jan ve Enis kendi hikayelerinin küçük birer figüranıdırlar.

İlginç bir tespit var kitapta. Albenili reklam panoları için, "yabani hayvan kapanları" benzetmesi yapılıyor. Son dönemlerde bu panolarda kitap reklamları da yer alıyor. Bu kültüre nasıl yansıyor sizce? Ortaya çıkardığınız ayrıntıyla belki beni kendi silahımla vuruyorsunuz fakat reklama karşı biri olmadığımı söyleyebilirim. Çok satmayı değil, iyi bir eserin çok satmasını kazanç sayarım ancak. Çok reklamı yapılan ve bu sayede çok satan kötü bir yazarın ikinci bir çok satma şansı yoktur bence. Kitabın reklamı yapılmalı, kitaplarda kapitalizmi eleştirmeli. İlk romanım Masalcı'da yeterli tanıtım yapılmadığı için yer altı edebiyatı olarak adlandırıldı hatta "Kara Anlatı"ya örnek gösterildi.

Kitabın girişinde, sevdalıları birbirlerine kavuşturmayan anlatıcının vurulup öldürdüğü" alıntısını yapıyorsunuz. Siz de bir anlatıcısınız. Böyle bir sona uğramak sizi korkutmuyor mu?

Öyle bir sona uğramayı kimse istemez. Zaten ben gerçek hayatın sertliğinden ve acımasızlığından kaçtığım için romanlar kurguluyorum. Aynı zamanda bir karikatürist olarak kaybedenlerin hüzünlü romanlarını yazmak kaderim oldu. Yazmak mı, yaşamak mı diye soracak olursanız kesinlikle yazmak diye cevap veririm. Bir anı gerçekte bir defa yaşarsınız ama yazarken bin defa kurgulayabilirsiniz.

SEBAHATTİN DEMİRAY KİMDİR?

Sebahattin Demiray, 1967 Balıkesir doğumlu. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo-Tv- Sinema bölümünden mezun olan Demiray'ın gazete ve dergilerde karikatür, grafik, illüstrasyon ve mizah yazıları yayınladı. Mizah ve çocuk sayfaları hazırlayıp yönetti, Grup ve bireysel karikatür sergileri açtı. "Kayıp İsimler Sözlüğü"nden önce yayınlanmış "Masalcı" adlı bir romanı daha var.