Önceki gün Necmettin Erbakan üzerine yazdığım yazıya farklı tepkiler almam gayet normal. Erbakan'ın sevenleri var, karşı olanları var. Herkes kendi zaviyesinden değerlendiriyor. Yazı dolayısıyla gelen e-postalar arasından biri özellikle dikkatimi çekti.

Uzun zamandır yurt dışında yaşadığını ve pekçok yabancı ile temas halinde bulunduğunu belirten bir okuyucu N. Erbakan'ın Türkiye'den çok yurt dışında, özellikle de İslam ülkelerinde tanındığını, oradaki insanların Erbakan'ı daha iyi anladıklarını ve fikirlerini takdir ettiklerini belirtiyordu. Hatta "Büyük insanlar kendi topraklarında hak ettiği değeri bulamıyorlar maalesef" diyerek genel bir gözlemini ve kanaatini dile getiriyordu.

Aslında benim o yazıda dikkat çekmek istediğim nokta da burası idi. Yani Erbakan'ın Türkiye'de siyaset yapan bir siyasi lider olmanın ötesinde dünyayı değiştirmek isteyen ve "yeni bir dünya"yı kurmaya çalışan bir lider görüntüsü vermesi.

Saadet Parti'li kadınların düzenledikleri bir toplantıda konuşurken Erbakan "Yeni dünyayı biz kuracağız" diyerek dünyadaki tüm insanların saadetini istediklerini, hareket noktalarının şefkat olduğunu söylemesi dünya lideri rolünü oynamaya çalışması tezini desteklemektedir.

N. Erbakan'ın konuşmalarında devamlı mevcut dünya düzeninden şikayet, bugünün dünya sisteminin "kuvveti üstün tutan" bir anlayışa dayalı olduğu ve dünyada mevcut altı milyar insanın saadeti için bunun değişmesi gerektiği vurgusu öne çıkmaktadır. "Yeni bir dünyayı kurma", "altı milyar insanın saadeti için çalışma", "kuvveti değil hakkı üstün tutan düzen kurma" gibi sloganlarla ifade edilen hedeflerin ahlaki değeri konusunda kimsenin itiraz yükselteceğini sanmıyorum.

Bir siyasi parti yeni bir dünya kurabilir mi?

Ancak gözlerden kaçırılan önemli bir problem var.

Türkiye gibi bir ülkenin herhangi bir siyasi partisi ve onun lideri, mevcut dünya sistemini değiştirme ve yeni bir dünya kurma şansına ve imkanına ne kadar sahiptir? Bu sorunun sıkça sorulması ve "yapılabilir" olanın ne olduğunun ortaya konulması gerekiyor.

Siyasi partiler yapıları gereği bulundukları ülkelerde belli toplum kesimlerine dayanır ve o kesimlerden aldıkları destekle ortak sorunları belli biçimlerde çözmeye çalışırlar. Hiçbir siyasi parti yeni bir dünya kurma, dünyadaki tüm insanlara saadet getirme, hakka dayalı bir dünya sistemi tesis etme hedefini gerçekleştirme şansına ve imkanına sahip değildir. Bırakın tek başına bir siyasi partinin bu tür global hedefleri gerçekleştirmesini, bunu herhangi bir süper gücün dahi gerçekleştirebilme şansı bulunmamaktadır.

Hiçbir parti tüm dünyayı hedef kitlesi olarak seçme şansına sahip değildir. Dünyadaki altı milyarın sorunlarını çözecek bir parti veya liderin olacağını düşünmenin ne kadar gerçeklerden uzak bir hayal olduğu ortadadır. Böyle bir düşünce ve ideoloji olabilir, ancak bu tür düşünce ve ideoloji bir partinin programı olamaz.

Erbakan parti lideri değil...

Aslında Erbakan bir siyasi parti lideri olarak değil bir düşünür, bir ideolog olarak hareket etmekte ve dünya genelini dikkate alarak mevcut "kuvvete dayalı" ve insanları mutsuz eden sistemin yerine "hakka dayalı" ve toplumları saadete ulaştıracağını iddia ettiği bir alternatif program önermektedir. İktidarda bulunduğu dönemde gerçekleştirmeye çalıştığı D-8 Projesi'ni bu çerçevede değerlendirmek gerekiyor.

Erbakan'ın ısrarla tekrarladığı "yeni bir dünyanın kurulması" ve "altı milyar insanın saadetinin sağlanması" tek başına ne bir siyasi partinin ne de bir devletin başarabileceği rasyonel bir hedeftir. Böyle bir hedef ancak bir temenni, bir ideal ve bir düşünce olabilir. Ahlaki bakımdan bu tür düşüncelere herkesin destek vermesi mümkün, ancak siyasi bakından böyle bir hedefin savunulabilir, gerçekleştirilebilir ve mümkün olabilir bir ideal olmadığı açıktır. Siyaset temelde imkansız olanla mümkün olanı ayrıştırabilmektir.

DAVUT DURSUN

Künye

Temsilcilikler

AboneFormu

MesajFormu