Ünlü casus romanı yazarı John Le Carre'nin, Britanya'nın The Times gazetesinde yayımlanan yazısından sözetmiştim (18 Ocak 2003); Carre, ABD'nin zaman zaman bu tür "çılgınlık nöbetleri" geçirdiğini, ama bu defakinin öncekilerden daha kötü, McCarthycilikten, Domuzlar Körfezi'nden ve Vietnam savaşından daha beter bir çılgınlık olduğunu söylüyordu. Amerikan yönetiminden sözederken de lafı esirgemiyordu: "Bush cuntası..."

Öyle ya, Bush'un seçilmesi "dolandırıcılık", seçim öncesi çalışmalar da bir tür "darbe hazırlığı"ydı. Darbe şöyle planlandı: Bush'un seçim kampanyası yöneticilerinden ve Florida'nın seçimlerden sorumlu Eyalet Bakanı Harris, Database Teknoloji Firması'na Florida'nın seçmen listelerini inceleyip eski suçlu olduğundan "şüphelenilenlerin" ayıklanması için 4 milyon dolar rüşvet verdi. Harris bunu, Florida Valisi George W. Bush'un kardeşi Jef Bush'un "ricası" üzerine yapmıştı.

Florida hukuk sistemine göre "eski suçlular" oy kullanamıyor.

Florida'daki zenci nüfusun büyük bir bölümü sabıkalıydı ve çoğunluğu Demokrat Parti'nin adayı Al Gore'a oy vermeyi düşünüyordu.

Harris'in seçmen listeleri üzerinde yaptığı "çalışmalardan" sonra Florida'daki zenci erkek nüfusun yüzde 31'i oy kullanmaktan men edildi.

Bush, Database firmasından mümkün olduğunca fazla sayıda adam elemesini rica etmişti.

Zenci sabıkalılarla birlikte, hayatında hiçbir suça bulaşmamış kişiler listelerden çıkarıldı. Buna, ufak tefek olaylara karışmış, ama "oy kullanma hakkı"nı yitirmemiş olanlar, sabıkalılarla aynı yıl içinde doğmuş, yakın sosyal güvenlik numarasına sahip ve benzer isim taşıyan zenciler de eklendi. Seçim bu şeraitte yapıldı. Kıl payı farkla George W. Bush kazandı. Bush'un kazanması, Cheney, Powell ve Rumsfeld'in kazanması anlamına geliyordu.

Cheney, el altından Irak'a silah satan Halliburton firmasının hissedarıydı. Powell, oğlu Micheal'le birlikte petrol işi yapıyordu. Rumsfeld ise Amerika'nın büyük medya kuruluşlarında yetki ve hisse sahibiydi.

Bu ne demek? Şu demek:

Irak işgal edildikten sonra, Musul ve Kerkük petrollerini işletmeye açacak konsorsiyumun başında Bush, Powell ve Rumsfeld'in ortak olduğu şirketler bulunacak.

Carre, "Amerika çıldırmış" derken, bu gerçeğin altını çiziyordu işte: "Şer ekseni lafları hikaye; sözkonusu olan petrol, para ve insan yaşamı..."

Tabii Carre'ye yanıt gecikmedi.

The Washington Post yazarı Richard Cohen, "Asıl John Le Carre çıldırmış..." başlığı altında, ünlü yazarı cehaletle, duygusallıkla suçlayan bir yazı yazdı: "Carre, 'tarihsel bir deliliğin' ve 'çirkin Amerikan düşmanlığının' pençesinde. Soğuktan gelirken bir palyaço giysisi düşmüş..."

Murat Menteş hatırlatmasaydı yazıdan haberdar olmayacaktım. Dolayısıyla, Moore'un "aptal beyaz adamlar"ını yeniden hatırlamayacaktım.

Richard Cohen'in "kimliği ve tabiiyeti" konusunda bilgi sahibi değilim; aynı zamanda bir John Le Carre uzmanı olan ve son zamanlarda birbirinden güzel yazılar döktüren Taha Kıvanç ağabeyimiz yazarsa öğreneceğiz.

Fakat, konuyla "direkt" ilgisi yok ama...

Bir şey... Bir ayrıntı...

Dün büyük gazetelerden birinde okuduğum bir haber biraz rahatsız etti beni.

İnternational Herald Tribune gazetesi "Hizmete Özel-Piyasalar Bakımından Hassas" başlıklı bir belge yayınlamış... Bu belgeye göre, Bush yönetimi, "yoldan çıkan programın" yeniden rayına oturması için Türkiye'yi "acil önlem" almaya çağırıyormuş.

IMF'nin, Kemal Derviş döneminde bağlantısı yapılmış 1,7 milyar dolarlık krediyi serbest bırakması bu "önlemlere" bağlıymış.

Anlayacağınız, Bush yönetimi, Amerikan isteklerini karşılamakta mütereddit davranan Ankara'yı "kriz çıkarmakla" tehdit ediyor.

Bu kadar da açık oynanmaz ki?

Yoksa ben mi fazla kuşkucu oldum?

MEHMET E. YAVUZ

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu