Demek ki, bu ülkede futbolseverler ya da futbola gönül vermiş olanlar stadyumlara gitmeme, bir başka deyimle futbol terörüne veya Başbakan Erdoğan'ın deyimi ile şiddete karşı çıkma kararı verdi. Eğer bir haftada,oynanan 9 Süper Lig maçına siz, toplam 40 bin kişi bile toplayamıyorsanız, bunun bir başka anlamı olmasa gerek. Bir Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu veya İnönü Stadyumu'nu dolduracak kadar taraftarı tribünlere getiremiyorsanız, Avrupa lig maçlarında her hafta bir takımın topladığı seyirciye ulaşamıyorsanız, o zaman söylenecek tek bir cümle kalıyor:

FUTBOL ÖLDÜ,YAŞASIN SAĞLIK.

Biz bu ülkede Atatürk'ün yıllar önce, sanki bugün olacakları düşünmüş gibi söylediği "Ben sporcunun zeki,çevik ve aynı zamanda ahlaklısını severim" sözlerine hiç yaklaşamadık. Biz Fair Play ya da Fair Futbol yani temiz oyun, temiz futbol dediğimiz uluslararası kurallara hiç ulaşamadık. Bırakın ulaşmayı, yaklaşamadık bile.

Kırmayı, yıkmayı, kavga etmeyi, araçları ve de tribün sandalyelerini yakmayı, döner bıçağı dahil her türlü kesici, yaralayıcı ve öldürücü aletlerle stadyumlara gitmeyi, kan dökmek ve de adam öldürmeyi, her türlü temiz spora tercih eder hale gelmişiz.

Bu yıllardan beri süren bir kargaşa. Bir gün patlayacaktı, o da oldu. Peki şimdi siz böyle bir ortamda stadyumlara koşar mısınız? Yoksa, evinizde oturup TV'lerden olan biteni mi izlersiniz? Sonra da "Futbol öldü, yaşasın sağlık" diye keyifle haykırır mısınız?

Gerçekleri balçıkla sıvayamazsınız... Herşey bir günde olmaz. Ama herşeyin bir de, bir günde patlama noktası vardı, o da oldu, şiddet futbolumuza bir atom bombası gibi düşüverdi. Yıllardır, başta bu yazının yazarı olmak üzere, "geliyorum" diyen futbol terörünün bir gün patlayacağını yazıp durduk. Yasa çıkardık da ne oldu? O zaman, şimdi şunu artık öğrenmiş olmamız gerekli diye düşünüyorum. Eğer yasanın gereklerini yerine getirmezseniz hiç birşey ifade etmeyecektir.

O halde; öncelikle güvenlik güçleri ev sahibi takımları korumaktan vazgeçmelidir..

Güvenlik güçleri ellerindeki geniş güçleri korkmadan kullanmalıdır. Ev sahibi takımın bulunduğu kentin savcıları, yargıçları bu şiddeti yapıp yakalananlara, yasaları harfiyen uygulamalı,"adan sende"den kaçınmalıdır.

Ev sahibi takımın kentinin valisi, belediye başkanı, emniyet müdürleri tarafsız hareket etmelidir.

Yöneticiler, teknik adamlar, futbolcular ulu-orta konuşmamalı, şiddeti davet edecek beyanlardan kaçınmalıdır. Yazılı ve görsel medya tıraj ve reyting uğruna "yangına kürekle" gitmemelidir. Hakemler kesinlikle kuralları tarafsız, korkusuz olarak uygulamalı, özellikle "büyük takım", "ev sahibi takım" lehine düdük çalmamalıdır.

Kulüpler, bir takım fanatik ve olay çıkarmaya temayüllü gruplarına bedava bilet dağıtımına son vermelidir.

Bunlar bir çırpıda aklıma gelenler.

Cezaları caydırıcı yapmazsanız bir yere varamazsınız. Futbol Federasyonu ve kurulları tarafsız tarafsız ve kurallara uygun cezaları vermekten ürker,çekinir ve korkarsa bu terörün önüne geçemezsiniz.

Amerika'da seyircilerle kavga eden basketbolculara verilen 20-30 maçlık "oynamama" cezası örnek olarak alınmalı, UEFA ve FIFA'nın kural ihlallerinde ne kadar acımasız cezalar verdiğini aklımızdan çıkarmamalıyız.

Sözü uzatmanın bir anlamı olduğunu sanmıyorum. Atatürk'ün çok net sözleri var, "Ben sporcunun zeki,çevik ve ayn zamanda ahlaklısını severim" diye. Burada "sporcu" sözcüğü yalnız güncel spor yapanları değil, yöneticileri, teknik adamları, hakemleri ve taraftarları da kapsıyor. O halde "futbol öldü yaşasın sağlık" yerine, tüm branşları kapsayan şu sloganı kullanmalıyız: "Yaşasın spor, yaşasın temiz futbol ve oyun." İşte o zaman stadyumlar dolacak, çocuklar, anneler, babalar, gençler tribünlerdeki yerlerini alacak ve şiddet sona erecek.

Ünlü düşünür Antıgone bakın ne demiş: "Ben dünyaya kin değil aşkı bölüşmeye geldim.." İşte bizim spor aşkımız bu olmalı.

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu