Son olarak Londra ve Şarm el-Şeyh'teki saldırılar terörle ilgili iki gerçeği su yüzüne çıkardı: 1. Artık terörist grupların dağlarda binlerce kişilik ordular beslemesine gerek kalmadı. Kırsalda yürütülen kitlesel saldırılar yerine, şehir merkezlerindeki bireysel bombalama eylemleri daha farklı bir etki meydana getiriyor. Londra'da günlük yaşamın bir anda bloke olması ve halkın gözünde okunan bezginlik, terörizmin başlı başına amaçlarından biri. Bugüne kadar bu tür eylemleri kullanmayan örgütler de bu yöntemi denemeye başladılar.

2. Terörist saldırıların meydana getirdiği etkinin büyüklüğü kadar, doğurduğu olumsuz tepkiler de artmıştır. Uluslararası kamuoyunda masum insanları katleden terörist saldırılara karşı duyarlılık giderek artıyor. Etki güçleri artan terör örgütleri, toplumların vicdanlarında mahkum ediliyorlar. IRA'nın silah bırakmasında bu gerçeğin de rolü vardır. Yani teröristler yeni teknik ve yöntemlerle daha güçlü hale geldiler, ama aynı zamanda halkın hiçbir kesiminin destek veremeyeceği bir kirliliğin içinde boğulmaya başladılar. Terörün ürettiği toplumsal yılgınlık ve panik, bazı toplum kesimlerini ideolojik mücadelesine çekmek isteyen örgütlerin toplumsal desteğini de ortadan kaldırıyor. Hayatı, düzeni ve sistemi tamamen çökertmekten başka amacı olmayan, hedef aldığı kesimlerin kimliklerini ayırt etmeyen anarşist gruplar için bu bir anlam taşıyabilir, ama belli kesimlerin çıkarları için mücadele ettiğini söyleyen örgütlerin bu yöntemleri kullanmaları kendi bindikleri dalı kesmek anlamını taşıyor.

Artık tüm din, ideoloji ve etnik kimlikteki insanlar masum insanları katleden canice katliamlarla herhangi bir davanın savunulamayacağı noktasına geliyorlar. Hiçbir amacın ve idealin, bu tür kirli yöntemleri meşrulaştıramayacağı daha iyi anlaşılıyor.

Türkiye'de de son günlerde artan bombalamalar, terörün bu çıkmazını yansıtıyor.

Kürt meselesini teröre endeksleyen bu insanların ölen 30-40 bin insana rağmen hâlâ aynı yanlışı sürdürmesi artık toplumsal bir destek bulamamalıdır.

Her türlü çözüm yolunu ve inisiyatifi boğan bu çetenin blokajını kırması gereken yine duyarlı Kürt vatandaşlarımız olmalıdır. Kürt kökenli kardeşlerimiz, bugün artık kendi sorunlarını uygun zeminlerde, uygun üslup ve yöntemlerle dile getirme olgunluğuna sahiptirler.

İletişimin, ulaşımın, diplomasinin ve siyasetin her geçen gün daha engelsiz hale geldiği dünyamızda, çatışma ve terör yoluyla ne yer edinmek mümkündür, ne de herhangi bir soruna çözüm bulmak...

Terör olaylarıyla içine kapanan, militarize olan, gerginleşen bir Türkiye'de kim, hangi gelişimi ve açılımı elde edebilir?

Terörden başka tutunacak dal, sorunları aktaracak ifade biçimi kalmamış mıdır?

Bugün yeniden aktif hale geçen terör kime bir yarar sağlayabilir?

Sadece kendi etkisini sürdürmek isteyen bir elebaşı grubu, Türkiye'deki gelişme trendini sabote etmek isteyen iç ve dış menfaat şebekeleri, demokratik ve sivil alanın genişlemesinden rahatsızlık duyanlar... Bunların amaçlarıyla bölge halkının çıkarları arasında hiçbir paralellik olduğunu sanmıyorum.

Türkiye'de Güneydoğu veya Kürt sorunu olarak adlandırılan meseleyi teröre endekslemek kadar, aşırı derecede küçümsemek veya abartmak da hatadır. Çok boyutlu olan bu sorunlar yumağının halli için yapılacak çok şey vardır.

Ama şunu vurgulamak gerekir ki, terörün yeniden canlanması, bu hal çarelerinin çoğunu anlamsızlaştıracak ve önünü kesecektir.

Sorunların varlığını arzu eden terör grupları ise kendi varlıklarını bizatihi amaç haline getirmektedir.

Yılların tecrübesinin gösterdiği şudur: Çözüm ile terör mıknatısın birbirini iten iki kutbudur, bir arada olmaları da, bir araya gelmeleri de mümkün değildir.

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan