Newsweek dergisi, geçen haftalarda dış muhabirlerini seferber edip "Dünyanın en kötü ülkeleri"ni seçmişti..

Hatırlatalım "en kötü 10 ülke" sıralamasını..

1. Kuzey Kore- Bu ülkede hem acımasız bir devlet-parti baskısı, hem kötü yönetim, hem de açlık varmış.. Örneğin son yıllarda, 2 milyon Kuzey Koreli açlıktan ölmüş..

2. Afganistan- Bitmeyen bir iç savaş ve hasta-beyinli bir rejim, sonunda bu ülkeye yoklukları ve açlığı getirmiş..

3. Sierra Leone- Hâlâ devam eden vahşi savaşın kurbanları arasında binlerce çocuk, ya ölmüş, ya da sakat kalmış..

4. Sudan- Etnik ve dini düşmanlıklar sonucu, ne iç-barış ne de bir devlet kalmış bu ülkede..

5. Angola- 25 yıldır devam eden iç savaşın sefilleştirdiği bu ülkede, mutlu olanlar, petrol ve karaborsa zenginleriymiş..

6. Tacikistan- En yoksul Orta Asya devletinde, halk, diktatör devlet başkanı ile "savaş ağaları" arasında kalmış..

7. Kongo Demokratik Cumhuriyeti- Bu ülkede, AİDS, iç savaş, etnik gerginlikler, ulusal zenginlikler arasındaymış..

8. Arnavutluk- En büyük dış gelir kaynağı kaçakçılıkmış.. Örgütlü suç çeteleri, devlet kadar güçlüymüş..

9. Haiti- Kötü yönetim ve terör, bu Karayip cennetini, yeryüzü cehennemine çevirmiş..

10. Irak- 10 yıldır süren ambargo dışarıdan, Saddam yönetimi içeriden, Irak halkında nefes alacak hal bırakmamış..

Evet.. Bunlar Newsweek'in seçtiği "en kötü 10 ülke"..

Bir de "özel vakalar" var..

Örneğin Brezilya'nın dış borcu 244,7 milyar dolarmış..

Örneğin 10 yıldır iç-savaşın sürdüğü Somali'de, ne polis, ne hastane, ne de yol varmış..

Suharto yönetimi altında boşaltılan Endonezya halkı, ne ülkenin bütünlüğüne, ne de ekonominin geleceğine inanıyormuş..

Komünist rejimle, serbest piyasa ekonomisini bir arada götüren Çin'de, "kara para" ve "hukuksuzluk" birarada yaşıyormuş..

Uyuşturucu mafyalarının egemen olduğu Kolombiya'da işadamları ve politikacıların ana uğraşı, "öldürülmemek"miş..

Kübalılar dünya ile entegre olup, yeni iş alanları açılması için, Castro'nun ölümünü bekliyorlarmış..

Burma'yı yöneten generaller cuntasının öfkesinden kaçmak isteyen yetişmiş kadrolar, ülke dışına akın ediyormuş..

İşsizlik ve alkolizm yüzünden, Rusya'da 10 yıl önce 64 olan ortalama ömür-yaşı, 59'a düşmüş..

Suudi Arabistan'da ölüm cezası, eşcinsel olduğu saptananlara da uygulanıyormuş..

Evet.. "Newsweek"in kötü ülkeler araştırması, sayfalarca uzayıp gidiyordu..

Bir ülkeyi "kötü" yapan olguları, değişik örneklerden çıkartıp genellersek, bazı ipuçları çıkıyor ortaya..

Hukuksuzluk- Etnik ve dînî hoşgörüsüzlük- Hırslı ama yeteneksiz yönetici kadrolar- Otoriter ve totaliter rejimler- Kötü yönetim- Yarına karşı güven duygusunun yok olması- Her çeşit yobazlıklar..

Demek bizler, Türkiye'nin de en kötü ülkeler listesine girmemesi için, yukarıdaki sosyo-politik hastalıklara karşı, önlem almalıyız..

Ne demek istediğimizi, arif olan anlar sanıyoruz..

ŞAKA

Herkes ondan daha küçüktü!..

Savaş Ay, Akşam'daki sütununda, "ünlü güzel"lerden biri olan Çağla Şikel'le Rumelihisar'da yaptığı söyleşiyi yayınlamış..

Çağla Şikel, Fatih'in İstanbul'u fethettiği zaman 21 yaşında olduğunu öğrenince, şaşırmış..

-Ay bu Fatih Sultan Mehmet benden bile küçükmüş be abi, demiş..

Çağla Şikel, Başbakan Bülent Ecevit'in de, 60 yıl önce kendisinden küçük olduğunu öğrenseydi, herhalde şaşkınlıktan bayılırdı..

FELAKETLER

Depremden, ekonomik krize..

Bugün Marmara Depremi'nin ikinci yıldönümü.. Hayatını kaybeden yurttaşlarımıza, bir kez daha rahmet ve geride kalan yakınlarına, ömür-boyu sabır diliyoruz..

Hiç unutmayalım..

"Marmara depremi", Türkiye'de devletin hantallığını, idarenin yetersizliğini ve siyasetin darboğazlarını da açığa çıkartan, çok önemli bir sosyo-politik dönüm noktası da oldu..

Şimdi deprem iki yıl geride..

"Deprem fobisi" de, bütün uzman uyarılarına rağmen, çok ağırlıklı bir korku değil..

Şimdi gündemde, "ekonomideki deprem", "işsizlik ve iflas fobileri" var..

Bu insan yapımı ikinci felaket de, doğa yapımı birinci felaket (deprem) gibi, yine devletin, idarenin, siyasetin yetersizliklerini açığa çıkarttı..

Bütün uyarılara, bilimsel saptamalara ve toplumun beklentilerine rağmen, Türkiye'nin üst-yapısı, deprem sonrasında da, ekonomik krizde de, "değişim gereği"ni görmezden geldi..

Bakalım bundan sonra ne olacak?

İşimiz kolay değil.. Bunu bilmeliyiz..

MEHMET BARLAS

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu