Ne yapsak boşuna... Dünyayı çocukların gözünden görebilmemiz, onların yüreğiyle kucaklayabilmemiz, onların elleriyle avuçlayabilmemiz imkansız. Birinin anladığını kavrasak bile diğerinin minik, muzip, afacan, ürkek ve kırılgan dünyasına yaklaşamayız bile. Çocuk olmak, Allah'ın her kuluna hayatin sadece başlangıç döneminde tanıdığı ve ömür boyunca hep özlenecek bir imtiyazdır. Çocuk olmak, yerkürenin çileleri, yalanları, ayıpları, günahları velhasıl bütün acılarına karşı umut salgılayabilmektir. Bir çocuğun minicik yüreğinin koskoca bir dünyaya karşı direnebilmesinin sırrı da buradadır.

Hayat acımasızdır ama yaşlıdır, çocuk korunmasızdır ama önünde kocaman bir gelecek vardır.

Bugün bayramı uğurluyoruz. Bu kez zor oldu; uğursuz kriz, sinsi parasızlık ve hain hayat şartları erken bastıran kışla işbirliği yapıp, milyonlarca aileyi eve hapsetti. Yüzbinlerce çocuğu, minnacık bir bayram keyfinden bile mahrum etti.

Saadet Partisi Genel Başkan Yardımcısı Numan Kurtulmuş'un yaklaşan bu "felaketi" hissederek başlattığı "Bu bayram çocuklarımızın.." kampanyası bu yüzden çok anlamlıdır. İyi fikir, iyi zamanlama... Hiç olmasa bu bayram, sonuna kadar eksiksiz gediksiz, lamsız cimsiz, çocukların olmalı. Düne kadar olmadıysa bugün olmalı. Bu bayram hiç olmazsa ucundan yakalanarak unutulmaz anıların bayramı yapılmalı.

Büyükler... Aslında, hayatın ardarda inen darbeleri karşısında herbiri çocuk gibi çaresiz kalan büyükler, bir fedakarlık daha yaparak bu ülkenin çocuklarının "bayramsızlık felaketi"ne mahkum olmalarına mani olmalı.

Çünkü, yaşadığımız kötü günler en çok çocuklardan alıp götürüyor, en çok onları sarsıyor, en çok onların neşesini tüketiyor. Koskosa bir nesil hayatlarının en zayıf dönemine gelip çatan ekonomik krizin ve sosyal buhranın darbelerine maruz kalıyor, her darbede gelecekleri için üst üste koyacak bir tuğla dağılıp gidiyor.

Bayramda çocukları hatırlamanın kolay olduğu ve zaten, bizler hatırlamasak bile çocukların kendilerini hatırlattığı sanılır.

Bu kez, birçok evde böyle değil. Çocuklar, büyüklerin gözlerindeki sıkıntıyı okuyor ve susuyorlar. Okullar başlarken susuyorlar, okula giderken susuyorlar, üşürken susuyorlar, sofralardan eksilen her lokmada susuyorlar... Çünkü, büyüklerin "ekonomik kriz" dedikleri şeyi, annelerinin babalarının gözlerinden tanıyorlar.

Çünkü, artık birer "kriz kuşağı çocukları"dır. Zaten acımasız olan hayat, bu ülkenin kaderine hükmeden birkaç "gelecek düşmanı" ile elele vererek onların en değerli çağlarını yağma ediyor.

Numan Kurtulmuş, "Hepimizin yapabileceği şeyler var. Çıplak olanı giydirebilir, aç olanı doyurabilir, kimsesiz olanı kucaklayabilir, eğlenmeyi unutanı eğlendirebilir" diyor. "Hiçbir şey yapamazsak kapımıza el öpmeye gelen çocukları mutlu edebiliriz" diye yol gösteriyor. Lütfen bunları yapalım. Geçen iki günde yapmadıysak bugün yapalım. Bayram seyran demeyelim hergün yapalım. Bu ülkede çocukların sıradan bir gününü bayrama dönüştürmenin hâlâ çok kolay olduğunu unutmayalım.

Ve sonra, çocuklarımızı karşımıza alıp onlara yaşadığımız bu günlerin geçeceğini, herşeyin başımızdaki birkaç "kötü adam" yüzünden yaşandığını anlatalım. Bu kötü adamların, küçük büyük ayırmadan bu ülke insanlarının hem bugününü hem de yarınını çalmaya çalıştıklarını ama bunu asla başaramayacaklarını söyleyelim.

"Bugünler geçecek, çünkü size iyi bir gelecek bırakmak için elimizden geleni yapmaya kararlıyız" diye söz verelim. Ve onlara, "Bir daha da böyle kötü günler yaşanmayacak, çünkü sizler büyüyeceksiniz" demekten çekinmeyelim.

Ve sonra kendimize dönüp, içimizdeki çocuğa ulaşmaya çalışalım.

Allah'ın kullarına nasip ettiği çocuk olmak kadar değerli bir başka imtiyaz ise çocuk kalabilmektir. Ama bu, biraz gayret istiyor. Çünkü, çocuk kalabilmek için, dünyaya bir çocuk neşesi ve safiyetiyle bakabilmek gerekiyor.

Çocuk kalanların da bugünleri çocuklar için unutulmaz bir bayrama dönüştürenlerin de bayramı mübarek olsun.

MUSTAFA KARAALİOĞLU

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu