Bir tarafta 98 finalinde "özel ikram" olarak finalde kazanmış 1. Lig deneyimli ve depremzede bir Sakaryaspor. Öte yanda hiç seyircisiz, yanlız ama ligin ve maçın her anında hep var olan bir takım İstanbul Büyükşehir Belediyespor.

Oyun ilerledikçe öz benliği buram buram futbol kokan Büyükşehir'in bir de baktım ki tek taraftarı ben olmuşum. Benimki mağdurdan yana tavır koymak. Biraz "romantik" yani.

İki gündür seyrettiğim 8 takım arasında en üst düzey futbol ve futbolcular çeyrek finalin son maçında Belediye ile Sakaryaspor arasında oynanan maçta ortaya çıktı.

8 takım en iyisi bana göre Belediye, ama en iyi futbolcusu Sakaryaspor'lu Koray Cinen. Mükemmel bir teknik sunan bu genç adam 40, 45 metreye hokka gibi paslar atarak Yeşil-siyahlı ekibi tek başına oynattı. Üstelik mükemmel fiziğiyle hiç durmadan ileri geri koştu ve hep doğru yerlere çıktı.

Ama Ender'in komutasındaki "generalsiz" Belediye de takım olarak girip çıkıyor ve golü yiyene kadar Azad'la hiç "mutlak gol şansı"ndan yararlanamıyordu.

İlk 1 saatin sonunda oyun dengede giderken Coşkun hoca, 2 değişikliği aynı anda yaptı ve hücumda zenginleşti. Biran için dengesi bozulan Belediye defansı hiç beklenmedik bir açık verdi ve oyuna yeni giren Volkan'dan golü yedi.

O dakikalarda ilk 1 saatte "topu ısıran" Belediyespor gitmiş, yerine pasif direnişi seçen bir yetim takım gelmişti.

Geride iyice riske giren ve tekrar "topu ısıran" Belediye sonunda golü buldu ama Sakarya tabelaya çoktan "2"yi yazmıştı.

Böylece yıllarca olduğu gibi bütün sempatiyi toplayan Belediyespor'u eli boş ve ligin eşiğinden geri gönderdiler.

ÜMİT AKTAN

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu