Son günlerde adı değişik vesilelerle sıkça gündeme gelen İlhan Selçuk temelde haklı: Bir gazeteci, gerektiğinde, başbakanla, yardımcılarıyla, politikacılarla görüşür; bu tür görüşmelerin başka gazeteler için haber değeri olmaması gerekir. Ancak gördük: Cumhuriyet gazetesi yöneticisi ve yazarı İlhan Selçuk'un, MHP lideri Devlet Bahçeli ile görüşmesi sadece haber olmakla kalmadı, görüşmeyi önemseyen bir çok yorumcu, dün, konu üzerinde kalem oynatmaktan kendisini alamadı.

Neden acaba?

Bir yorum şu: 'Ulusal sağ' (bu MHP oluyor) ile 'ulusal sol' (bu da Cumhuriyet gazetesi çizgisi oluyor) 'ulusal çıkar' tabanında birleşmek zorundaymış. Günümüz tartışmalarına baktığımızda, bu yorumda yer alan 'ulusal çıkar' ile Türkiye'nin Avrupa Birliği (AB) üyeliğine karşı çıkmanın kast edildiği anlaşılabiliyor.

Meclis'te önemli bir sayısal ağırlığı bulunan hükümet ortağı MHP, Cumhuriyet tarihinin belki bu en kritik döneminde, geleneksel çizgisini zorlayan arayışlar içerisinde. Bu arayışların temelinde, MHP'yi iktidara taşıyan kampanya sloganları ile iktidara geldikten sonraki uygulamalar arasında varolan uyumsuzluk yatıyor. Geleneksel müttefikleriyle yolları ayrılan MHP'nin, ideolojik açıdan savrulunca, geçmişteki muarızlarıyla aynı turnikeye düşmesi şaşırtıcı sayılmamalı.

Dünyanın hızlı değişmesinin en fazla ve en olumsuz etkilediği gazete olan Cumhuriyet ise zorluklarla boğuşuyor. Kendi içindeki ittifak çatladıktan sonra, şimdiye kadar, kimbilir kaç işadamı ve medya patronu ile görüşmek zorunda kaldı İlhan Selçuk; aynı masada yemek yemeyeceği kimlerle ortak yürüyüşlere çıktı? 'Ulusal sağ' ve 'ulusal sol' un 'ulusal çıkar' çizgisinde buluşması gibi 'olumlu' görünen yorumlar bile kimbilir nasıl canını sıkıyordur Cumhuriyet yöneticisinin?

Türkiye, iki darbeye (1971 ve 1980), sağda ve solda vuruşanların dökülen kanlarıyla ulaştı. Sayılarının beşbinin çok üzerinde olduğu bilinen terör kurbanlarının bir bölümü, dönemin şablonlarıyla yazacak olursak, 'solcu' yazarları okuyarak diş biledikleri 'faşistler' ile mücadelelerinde kayıp düştüler; "Faşistler!" ithamına mâruz kalanlar ise, ülkenin 'Allahsız komünizm'in etkisi altına girmesine karşı direniş içindeydiler... Cumhuriyet yöneticisi "Her gazeteci devleti yönetenlerle görüşür" diye hafife alıyor, ama buna hiç hakkı yok; o dönemin gazete ve dergileri okunduğunda, İlhan Selçuk ile Devlet Bahçeli'nin, sadece el sıkışmalarının bile büyük bir haber değeri taşıdığı hemen anlaşılır.

İşin ilginç yönü, bu birlikteliğin, bazı yorumcular tarafından, 'AB karşıtlığı' olarak yansıtılmasıdır. Oysa, 'aydınlanma' kavramı peşinde bir ömür tüketen İlhan Selçuk'un AB karşıtlığı da, kendini 'AB üyeliği' konusunda bağlamış hükümetin bir kanadı olan MHP'nin tavrının 'AB karşıtı' olarak belirtilmesi de görüntüyle pek örtüşmüyor. İlhan Selçuk 'aydınlanmacı' ise nasıl AB karşıtı olabilir? 'AB karşıtı' ise, MHP, bütün geleceğini AB üyeliğine bağlamış bir hükümette neden kalıyor?

MHP yönetimi Cumhuriyet'in kendi çizgilerine geldiği iddiasında; aynı iddiayı, İlhan Selçuk, tersinden, "MHP bizim çizgimize geldi" biçiminde yansıtma eğiliminde. Geçmişte yaşanan kanlı olayları gözlemleyecek yaş diliminde bulunanlar, alay edilmeyi göze almadan, bu iki farklı yapının aslında her zaman 'tek bir çizgi'nin farklı renkleri olduğunu ileri süremezler; bunu iddia eden de yok. Ancak, kardeşi kardeşle, babayı oğulla küstüren geçmişin zıt kutuplarının bugün biraraya gelişlerini bu denli sıradan bir olay gibi gösterme çabası da can sıkıcı.

MHP ile Cumhuriyet'i yakınlaştıran, daha doğrusu Devlet Bahçeli ile İlhan Selçuk'u el sıkışma noktasına getiren gelişme çok önemli. İlhan Selçuk bu gelişmenin aleniyete dökülmesinden hiç rahatsızlık duymamalı. Kendisi alay konusu yapıyor, ama ne bileyim, İlhan Selçuk'un başbakan Devlet Bahçeli'nin başbakan yardımcısı (veya tersi) olduğu bir Türkiye pekâlâ mümkün...

Ecevit ile Bahçeli birarada oluyor da, onlar neden olmasın?

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu