Çocukluk döneminin korkuların daha fazla yaşandığı ve algılandığı bir kesit olduğunu ifade eden DEPAM Depresyon ve Panik Bozukluğu Merkezi uzmanlarından Psikiyatrist Uz. Dr. Nihat Kaya, küçük çocukların gerçekle hayali ayırt edemedikleri ve hep somut düşündüklerinden dolayı çok korktuklarını kaydetti. Bu nedenle çocukların hortlak, cin ve peri gibi tehditlerle korkutulmaması gerektiğini ifade eden Kaya, "İnsanoğlu korkularla baş edip onları yene yene olgunlaşır. Bireyin ebeveynlerinin korku düzeyleri, nelerden korktukları, bireyin kişiliğinde belli oranlarda yer eder" dedi.

Kalp krizi sanılıyor

Bu belirtilerin esasında panik nöbetlerde ortaya çıkabilen belirtiler olduğunu kaydeden Dr. Kaya, panik bozukluğu hastalığına bağlı nöbetlerin herhangi bir fobi nesnesi olmadan ortaya çıktığını ve çoğunlukla da bir kalp krizi gibi değerlendirilip kardiologlara veya dahiliyecilere gidildini, yapılan tahlillerde, çekilen kalp elektrolarında, ekokardiogramlarda hiçbir anormallik saptanamadığını söyledi. Çoğu kere bu hastalara "Bir şeyin yok" denildiğini oysa hastanın bir sorunu olduğu için rahatsızlık hissettiğini söyledi.

Korku doğal bir tepkidir

İnsan organizmasının psikolojik ve fiziksel bütünlüğünü tehdit eden, içten ve dıştan gelen uyarılara karşı gösterilen doğal bir tepkiye korku deniliyor. İnsanın kişisel bazı istek ve arzuları, toplumsal yargılar veya baskılardan dolayı yerine getirilmez. Bir kısım arzular zaten bilinç dışıdır. Sürekli benliği zorlamaya ve bilinç düzeyine çıkmaya çalışır. Bu dürtüler çevresel baskılardan dolayı kişiyi sıkıntı ve korkuya sevk eder. Bazen benliğini, savunma mekanizmaları devreye girerek istek ve dürtüleri korkulan bir nesneyle yer değiştirir. Böylece fobi dediğimiz korkularımız ortaya çıkar.

'Kalbim yerinden fırlayacak gibi!'

Fobisi olan kişide fobi nesnesi ile karşılaşıldığında Anksiyete olarak adlandırılan bunaltıların belirtileri görüldüğünü kaydeden Dr. Kaya genelde panik nöbetlerde kalp krizinden şüphe edildiğini söyledi. İşte fobi ile birlikte görülebilen belirtiler:

Elinde olmadan bir şeyler yapma korkusu.