Büyük kriz...

Dördüncü büyük terör saldırısını yaşadık. 37 can yitirildi.

8 ayda ise, kentlerde kitlelere yönelik terör saldırılarında ölen insan sayısı 217...

Saldırıların ikisinin IŞİD tarafından yapıldığı açıklandı.

Diğer ikisi muhtemelen PKK bağlantılı. Askeri servislere yapılan saldırıyı TAK üstlendi ve failin ismine ulaşıldı. Son saldırıyla ilgili henüz resmi bir açıklama yapılmasa da, fail ile ilgili izler yine PKK'yı işaret ediyor.

IŞİD, Suriye'deki ortamın Türkiye'ye taşıdığı bir şiddet unsuru. Bu grup daha önce Türkiye'de pek rastlamayan bir Ortadoğu yöntemi kullanıyor. Bomba taşıyan saldırganlar, kendilerini patlatıyorlar. Ölümcül ve takibi zor eylem biçimi...

Diğer iki saldırı, Ankara'da askere yapılan saldırı ile son Güven Park saldırısı bomba yüklü araçla yapıldı. Bu tarz ise, güvenlik uzmanlarına göre, en ölümcül ve tedbir alınması en zor eylem şekli. Lübnan'dan Irak'a, Suriye'ye binlerce kişinin hayatına mal olan, iç savaş hali ve görüntüleriyle özdeş olan bir saldırı şekli...

Bunlar ülkenin yeni ve farklı bir durum, niyet ve dalgayla karşı karşıya olduğunu gösteriyor.

Bu tür terör eylemlerinin amacı can almak kadar, korku salmaksa, ne yazık ki ortada böyle bir sonuç var. Bu tür eylemlerin varlığı, sıklığı, sonuçları, insanların ve sistemin algısındaki güvenlik dozu ve tedbirlerini kaçınılmaz olarak arttırıyor. Bunun başka bir faturası da çıkan her yeni yasa ve her yeni tedbir üzerinden açık topluma, özgürlükler düzenine çıkıyor.

Son iki saldırının PKK bağlantısı ortadayken, kentlerdeki bu terör dalgasının Güneydoğu'da yaşananlardan bağımsız olduğunu söyleyebilir miyiz?

Güneydoğu kentleri görülmemiş bir durum içinde.

Haziran seçimlerinden bu yana Güneydoğu'da beş şehirde, bu şehirlerin kimi mahallerinde sokak savaşları yaşanıyor.

Daha fazla sivilin ölümünün peşinde koşan bir örgüt, çatışma bölgelerinde binaların bodrum katlarında bulunan çocuk kemikleri, çöken hayat, korku, endişe...

Rakamlar bile kendi başlarına olanı anlatıyor.

Genelkurmay Başkanlığı'nın rakamlarına göre öldürülen PKK'lı sayısı 1220.

Ocak sonu itibariyle hayatını kaybeden güvenlik görevlisi sayısı 236'ydı, bugün bu rakam 300'e ulaşmış durumda.

Sadece 16 Ağustos 5 Şubat arası, Türkiye İnsan Hakları Vakfı verilerine göre ölen sivil sayısı 224. Bunların 42'si çocuk, 31'i kadın, 30'u 60 yaş üstü. Ve bu insanlar hayatlarını sokağa çıkma yasağı ilan edilmiş zaman dilimleri içerisinde ve ilgili bölgelerde kaybetti.

Özetle Haziran'dan bu yana çatışma alanında ölenlerin sayısı 2000-2500 arasında.

Bunun yanında sokağa çıkma yasaklarından etkilenen nüfusun toplamı 1 milyon 300 bin...

Sokağa çıkma yasağı, operasyonlar ve kent çatışmaları sonucu evlerini terk etmek zorunda kalan yurttaşların sayısı 2016 Ocak ayı sonu itibariyle 200.000.

Sağlık Bakanlığı, terör olayları yüzünden 355.000 kişinin göç etmek zorunda kaldığını açıkladı.

Sadece Sur'un 6 mahallesinde yaşayan 24.000 kişinin, 23.000'i evlerini terk etti.

Bu rakamları duyguya, sefalete, insan manzaralarına çevirin...

Sosyolojiye, ekonomiye, sosyal psikolojiye, siyasete tahvil edin...

Yaşadığımız en sıkıntılı, en zor evrelerden birisinden geçiyoruz.

Devletin güç, metanet ve kararlılık açıklamaları, PKK'nın savaş oyununun görülüyor olması, bu resmi ortadan kaldırmıyor.

Siyasi iktidara kalkan muhalif parmaklar bize olup biteni anlatmıyor.

Bu yangın bugün bir tür dindirilebilir, ancak bırakacağı korku ve tortular, önümüzdeki yılları belirleyecektir.

Tedbirler kaçınılmaz, kararlılık dili de öyle, ancak siyaset, iktidarı ve muhalefetiyle bunlar yanında yangını dindirecek, olanı izah edecek başka bir cihaz da bulmak zorunda.

Türkiye tüm zorluğuna, şiddet ve terörün yarattığı tüm baskıya rağmen konuşmak, tartışmak, yeni koşulları görmek ve onları aşmaya çalışmak zorunda...

Umalım terör eylemlerinin acısı ve baskısı bu ihtiyaçları boğmasın...