Cumhur Ersümer'in bakanlıktan istifası sizi tatmin etti mi? Bu soruya şaşırdığınızı ve "Daha ne istiyorsun?" diye sorduğunuzu tahmin etmek zor değil. Ancak, ben yine bildiğimi yazayım: Ersümer'in bakanlığı bırakması beni asla tatmin etmedi. Türkiye gibi enerji açı bir ülkede, enerji bakanlığı gibi trilyonluk projelerin ihaleye çıkarıldığı bir bakanlıkta, neredeyse bütün üst düzey bürokratlar gözaltına düşmüşse, bakanın istifası kamuoyunu tatmin etmez.

İstifasını açıkladığı duygusal basın toplantısında, ANAP'lı Ersümer, başına gelenlerden 'basını' suçlu tuttuğunu açıkladı. Son bir-iki gündür "Ersümer istifa etmeli" tavrını benimseyen hemen bütün gazeteler, bunu övgü kabul edip üstlerine aldılar. Oysa, bilen biliyor: Yeni Şafak, enerji bakanlığında dönen dolapları, 'beyaz enerji operasyonu' başlamadan çok önce yazmaya başladığında, basının 'Mesut Yılmaz âşığı' geniş bölümü, Ersümer'e sahip çıkmaktaydı. Bakanın koltuğunu bırakmasına yol açan süreç Yeni Şafak'ın ısrarlı yayınlarının sonucudur. "Ersümer'in istifası yeterli değil" deyişimizin, bu sebeple, özel bir anlamı var.

O anlam şu: Enerji bakanlığı eksenli iddialar elbette bürokratlar ve bakanı ilgilendiriyordu; ancak iddiaların bakanlığı aşan ve siyaset arenasındaki değişik kişi ve çevrelere 'sorumluluk' yükleyen yönleri de var.

Mesut Yılmaz "Önce aklanayım" tereddüdüyle 57. Hükümete girmeyi geciktirdiği için, ANAP'a ayrılan 'başbakan yardımcılığı' koltuğu, ANAP liderinin tercihiyle, Cumhur Ersümer'e tahsis edilmişti. Geleneksel olarak devlet bakanlarına bırakılan o unvan, "Cumhuriyet tarihinde ilk defa", aktif bir bakanlığın başındaki kişiye verilmiş oldu. ANAP'ın yer aldığı koalisyonlarda, hukuk kökenli olduğu halde, enerji bakanlığı koltuğunun hep Ersümer'e bırakılması da yine Mesut Yılmaz'ın tercihiydi.

Bu kadarla kalsa yine iyi.

Dosyasının yakında açılması beklenen 'mavi akım projesi' Mesut Yılmaz'ın son kısa başbakanlığı döneminin somut tek ürünüdür. Türkiye'yi doğalgaz gibi hassas bir konuda Rusya'ya bağımlı kılacağı endişesi uzmanlar tarafından dile getirilen projenin ana hatları kamuoyunun bilgisi dışında tutuluyor. Konunun Meclis'te görüşülmesi muhalefet tarafından talep edildiğinde, ANAP, bunu, oturumun 'gizli' yapılması şartına bağladı. 'Gizli' müzakereye katılanlar, sunulan bilgilerin sıradanlığı yüzünden, 'gizlilik' sebebini anlayamadıklarını anlattılar. 'Mavi akım' ile ilgili anlaşmanın önemli bölümleri, yine anlaşılmayan sebeplerle, Resmi Gazete'de yayımlanmayarak kamuoyu ilgisinden kaçırıldı. Proje tam bir esrar perdesi arkasında.

Devlette 'özel takip' olmaz; oysa, enerji alanı, Cumhur Ersümer'in bakanlığı döneminde, Yılmaz Ailesi'nin 'özel takibi' ile yönlendirildi. Mesut Yılmaz hükümet üyesi değilken, 1999 eylülünde, yanına Cumhur Ersümer'i alıp Moskova'ya gitti ve 'mavi akım' projesinin temelleri orada atıldı. Rus enerji bakanı ve bakanlık yetkilileriyle yapılan ikili görüşmelere, Turgut Yılmaz ve bazı ANAP'lılar da katıldılar. Yine hükümet sorumluluğu taşımadığı bir dönemde, Mesut Yılmaz'ın, enerji konusunda görüşmeler yapmak üzere yolunu Washington'a düşürdüğü de basında yazıldı. Bunlar, en hafifinden, siyasi sorumluluk getirecek 'usul' hatalarıdır...

'Beyaz enerji operasyonu' iddianamesi dikkatle okunduğunda, savcıların, konuyla ilgili siyasi sorumluluğu bakanla sınırlı tutmadıkları fark ediliyor. Satır aralarına yansıyan, savcıların, enerji bakanlığında olan-bitenlere siyasilerin göz yumduğu kanaatidir. Yanlış bir kanaat değil bu: Kamuoyu bütünüyle "Bakan istifa etmeli" noktasına gelmemiş olsaydı, 'istikrar fetişi' sebebiyle, başbakan ve ortaklarının Ersümer'i feda etmeye direnecekleri hissediliyordu. Ersümer'in dediği doğru: Sonunu, kamuoyunu etkileyen basın getirdi.

Enerji bakanlığından gelen pis kokuları uzun süre fark etmeyen basın, şimdi de, siyasi sorumluluğu paylaşan kişi ve çevreleri fazla dikkate almaz görünüyor.

Merak etmeyin; herkes tatmin olana kadar peşlerini bırakmayacağız.

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu