"İnsan krizi" isimli kitabımda bir cümle şöyleydi:

"Neden Afrika'nın bir köyünde bir bebek, annesinin kuruyan memesinden süt yerine kan emer de, Amerika'da bir başka insan, bir öğünde, bir köyün bir aylık yiyecek masrafını ödeyip kalkar?" (Taşgetiren, İnsan Krizi, Erkam Yay. s. 11)

Bugün bu soruyu "Küreselleşme karşıtları" diye tanımladığımız ve Seattle'dan Cenova'ya, Meksika dağlarından Kosova'ya kadar uzanan sorgulamalarla on binlerce insan soruyor. Onbinlerce insan, eylemlerle sorguluyor "küreselleşme" maskesi arkasında süren sömürgeleştirmeyi, milyarlarca insan da yürekleriyle...

Küreselleşme iki sözümüzden birinde kutsadığımız bir gerçekse, onun tek boyutu yok. İşte "öteki" boyutu... Sorgulayan boyutu. Küreselleşme deyince hep Amerikan devletinin ya da çok uluslu şirketlerin kutsadığı, onların çıkarlarıyla bütünleşen alanları anlayanlara ve herkesin öyle anlamasını isteyenlere, bir başkaldırı çizgisi isyan ediyor.

Küreselliğin sömürü boyutuna, kıtalar boyunca insanı, toprağı, göğü sömüren boyutuna isyan eden çizgi de küresel boyut kazandı.

Zapatista'ların isyanı "Sözümüz Silahımızdır" ismiyle kitaplaştırıldı. Orada "Komutan Marcos"un mektupları yer alıyor. "Susturulmuştuk... Suretsizdik. İsimsizdik. Geleceğimiz yoktu. Biz yoktuk" diyor Marcos "İnsanlık için Neoliberalizm Karşıtı İlk Kıtalararası Konferans"a gönderdiği mektupta... "Maskelerimizin arkasındaki bütün dışlanmış kadınların yüzüdür. Bütün unutulmuş yerlilerin. Bütün hor görülmüş gençliğin. Bütün dövülmüş göçmenlerin. Bütün sözleri ve düşünceleri yüzünden hapsedilmişlerin. Bütün küçümsenen işçilerin. Bütün ihmal kurbanlarının. Bütün sıradan ve alışılmış kadın ve erkeklerin. Sayılmayanların. Görülmeyenlerin. İsimsizlerin. Yarını olmayanların yüzü..."

Bu eylemin "taşların yüreğini yumuşatma eylemi" olduğunu söylüyor Marcos.

Pensilvanya Hapis zaman haddi aştığı düşünülebilir. Türkiye'ye de yansıdı zaman zaman servete karşı öfke ve şiddet... Bunlar da sağlıklı patlamalar değil.

Ama bir şey "patlama" noktasına gelmişse, onun sağlık derecesini kontrol imkanı da ortadan kalkar.

Kendi ülkemizde bile, çiftçinin, işçinin, memurun sefalet ortamından kurtulmasından söz edildiğinde karşınıza "küreselleşme" ejderini meşruiyyet kılıcı olarak dikiyorlarsa, bunca öfkenin küreselleşmeye karşı yönelmesi de kaçınılmazdır. Irak'ta açlıktan ölen bebeğin tüm sorumlusu "küreselleşme karşıtı Saddam" olamaz. Ya da Filistin'de önceki gün Yahudi yerleşimcinin kurşunlarına hedef olan 3 aylık bebek, Arafat küreselleşmeyi anlamadığı için can vermiş olamaz.

Bir insani sorgulama süreci gelişiyor. Bu süreç, küreselleşmenin patronluğuna soyunmuş odakları, dünyanın her yerinde kovalayacak gibi görünüyor. Küresel güçler, rahat uyku uyuyamayacak. Onlar küresel patronlarsa, insanlık damarı da küresel ölçekte ayağa kalkabilir. Küreselliğin "öteki" boyutu da, insanlık damarının isyanı şeklinde ortaya çıkabilir.

Ben, Zapatista lideri Marcos'un kalbini taa Amerikan cezaevlerine, İtalya sokaklarına, Kosova dağlarına kadar uzatmasını çok anlamlı buluyorum. Bu dili biz bütün dünya Müslümanları anlayabiliriz. "Yeryüzünde fitneden eser kalmayıncaya kadar..." diye bir ufuk koyuyor Kur'an Müslümanların önüne... İnsanlığı ve çevreyi (yeri-göğü.... ekini ve nesli) küresel çapta çöküşe doğru götürmek fitne değilse nedir? Küresel ölçekte insanlığı ve insani meseleleri daha çok gündemimize almak zorundayız.

Eski FP'li Metin Kalkan'ın küresel sömürüye karşı için Cenova seferini önemsemek lazım.

Son söz olarak şunu söylemek isterim: Küreselleşme insani bir öze kavuşmadığı sürece bir yandan ürettiği acılar çoğalacak, bir yandan da ona yönelik isyan, başkaldırı...

AHMET TAŞGETİREN

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu