Lefkoşa– Ankara'dan ikinci tezkere için hiç olmazsa birkaç günlük ferahlama sağlayan erteleme haberinin geldiği saatlerde, Kıbrıs'ta bütün kritik yollar birbiriyle kesişiyordu. BM Genel Sekreteri Kofi Annan, adını verdiği planı imzalatabilmek için geldiği adada görüşmelerini sürdürürken Kıbrıslı Türkler de erken gelen baharın coşkusuna kattıkları çözüm arzularını dördüncü kez tarihi İnönü Meydanı'na taşıyorlardı. Bu kez öncekilerden farklı olarak daha çok Türk ve KKTC bayrağının sergilendiği ve Türkiye'ye daha çok selamın gönderildiği muhteşem bir kalabalık, hep bir ağızdan "Çözüm ve Avrupa Birliği" hedefini haykırdı. CTP Genel Başkanı Mehmet Ali Talat, KKTO Başkanı Ali Erel, TKP'li Mustafa Akıncı ve genç konuşmacılar Kıbrıs'ın ve dolayısıyla Türkiye'nin geleceğini aynı çözümün izinde arıyorlar, doğru da yapıyorlar.

Dünkü atmosferi anlamlandıran en önemli gelişme ise Annan Planı'ndaki son değişikliklerdi. Plan'ın bu ikinci revizyonu çözüm için ayak sürüyen Denktaş ve destekçilerinin elindeki bütün itiraz argümanlarını alıyor. Bu gruptakiler için geriye sadece, mazaretsiz ve inatçı bir red kalıyor. Ki, Denktaş'ın da yaptığı sadece budur. Mitingin yapıldığı saatlerde "planın esası, felsefesi ve prensipleri değişmemiş" diyerek, masaya bir müzakereci için değil sıra savmak ve son tarih olan 16 Nisan'a kadar muhataplarını oyalamak amacıyla oturduğunu bir kez daha gösteriyor. Oysa, çözüme niyeti olsa, planda ulaşılan son çerçeve Denktaş için bulunmaz bir propaganda aracı ve övünebileceği bir diplomatik başarı olabilirdi.

Zira, Annan Planı'nın son hali Denktaş'ın yıllardır savunduğu, esas, felsefe ve prensipleri taahhüt ediyor!

Bunları özetleyelim…

1-) Karpaz'ın stratejik öneme sahip olduğunu ve Rumlar'a bırakılamayacağı söyleniyordu. Bunu Genelkurmay da söylüyor. Son değişiklikle bu bölge Türk tarafına veriliyor. Karpaz, Viyana Sözleşmesi ekseninde özel statüye sahip olacak.

2-) İki kurucu devlet ibaresi kabul ediliyor. "Parça devlet" değil daha sağlam bir statü olan "oluşturucu devlet" deyimi kullanılıyor. Plan, Türk tezi olan ve Rumlar'ın reddettiği eşit egemenliği açıkça kabul ediyor.

3-) Ortak devlete kabul edilecek Türkiyeli göçmenlerin sayısı artırılarak, 50 bine çıkartılıyor.

4-) Türk parça devletine bırakılacak toprak oranı yüzde 28.5'tan 29.2'ye çıkartılıyor. Bu da Denktaş'ın çözüm için razı olduğu 29+ oranının kabulü anlamına geliyor.

5-) Adanın toplam sahil şeridinden Türk tarafına düşen pay da yüzde 41'den 52'ye yükseltiliyor.

6-) Kıbrıs Türk idaresine giren Rumlar'ın senatoda oy hakları bulunmayacak, sadece yerel yönetimler için oy kullanabilecekler. Bu değişiklik de Dektaş'ın "Rumlar gelip bizim Meclisimiz'i ele geçirecekler" tezini geçersiz kılıyor.

7-) Rumlar'ın Türk tarafına geçişi de ikinci kez zorlaştırılıyor ve geçiş moratoryumu 4 yıldan 6 yıla çıkartılıyor. Yani kuzeye geçmek isteyen Rumlar, anlaşmanın imzasından sonra 6 yıl bekleyecekler. Üstelik yeni revizyonla bu kota da yüzde 28'ten 21'e düşüyor. O da en erken 20 yılın sonunda…

8-) Türkiye ve Yınanistan adada 6 biner asker bulunduracak ve Türkiye AB üyesi olana kadar Kıbrıs'ın askeri bir amaçla kullanılabilmesi için Ankara'nın ve Atina'nın müşterek onayı gerekecek.

9-) Her iki devletin vatandaşları Yüksek Mahkeme'ye kişisel başvuru hakkına sahip olabilecek.

Bütün bunlar, Kıbrıs'ta çözüm için optimum noktaya ulaşıldığını göstermektedir. Annan bugün, Denktaş'tan referandum için bir söz vermesini isteyecektir. Söz verilmeli ve 30 Mart'ta referanduma gidilerek Kıbrıs'ta 40 yıla ulaşan çözümsüzlük noktalanmalıdır. Bunu için de Denktaş'a Ankara'dan, hükümetten dinleyeceği bir ses ulaşmalıdır.

Şaka değil… Zaten şakaya da vakit kalmadı.

MUSTAFA KARAALİOĞLU

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu