Herkes; asker dahil bütün resmi ve sivil unsurların Avrupa Birliği'nde artık dönüşü imkansız bir yola girdiğini sanırken Cumhurbaşkanı Sezer, 6. Uyum Paketi'nin en önemli iki maddesini veto etti. Terörle Mücadele Kanunu'nun 8. maddesinin kaldırılması ve bu maddeden açılan davaların düşmesi, suçluların salıverilmesi ve soruşturmaların takipsizliğini düzenleyen değişiklikleri Meclis'e geri gönderdi.

Bu da gösteriyor ki AB yolu bazılarımız için dönüşsüz olduğunu söylemek pek mümkün değildir. Türkiye'nin yerine getirme sözü verdiği Kopenhag Kriterleri'yle bu kadar çelişen bir maddenin kaldırılmasına dahi itiraz geliyorsa, AB yolu epeyi taşlı-dikenli demektir. Neyse ki hükümet, veto edilen maddenin Çankaya'ya aynen gönderileceğini söyledi de bu beklenmedik "isyan" kısa sürede bastırıldı. En azından şimdilik!...

Uyum Paketi, hazırlanma aşamasındayken asker tarafında da problem edilmişti. Genelkurmay Başkanlığı, hem doğrudan hem de son Milli Güvenlik Kurulu aracılığıyla, hükümete Kürtçe yayın ve 8. maddenin kaldırılması konularındaki rezerv ve kaygılarını iletmişti. Aynı toplantıda, Cumhurbaşkanı da karşı görüşünü ortaya koymuştu.

Hükümet de itirazlara karşı özetle, bu konuda kaygılanmaya gerek olmadığını söyledi. Çünkü, eğer devlet terörle mücadeleye ihtiyaç duyacaksa, mevcut kanunların özellikle de TCK'nın 312. Maddesinin bu eksikliği telafi edeceğini söyledi. Görünen o ki askerler ikna edildi ama Sezer hükümetin izahlarına pek kulak asmadı. Ya da Çankaya paketi asker adına veto etti!

Bütün bu olup bitenlerdeki temel mantık sorunu, tartışılan şeyin AB sürecinde finale yaklaşan bir ülkenin son eksiklerini tamamlaması konusu değil, sanki bir iç hukuk düzenlemesi yapılıyormuş gibi dar kalıplar içinde algılanmasıdır. Tartışmanın tezahürü de bilinçaltındaki AB'ye reddiyenin bilinç yüzeyine çıkmasıdır.

Sezer, veto gerekçesinde "TMK'nun 8. maddesinin yaratacağı boşluk, 312. Madde ile doldurulamaz" diyor. Belki de öyle ama doldurulmasa ne olur? Türkiye terörle mücadelede zaafa mı uğrar? Madde kaldırıldı diye, terör örgütleri kendilerini özgür hissederek silaha mı sarılacaklardır?

Bu kanun, Türkiye'nin PKK terörüyle mücadele ettiği yıllarda çıkarılmıştı ve o ağır şartlarda bile uzun uzun tartışılmıştı. Özellikle 8. maddeye karşı ciddi itirazlar yükselmişti. Bugün artık, PKK terörüyle mücadele dönemi bitmiştir. Şu veya bu şekilde devlet, bu mücadeleden galip çıkmıştır. Dolayısıyla, Türk hukukunun da 8. Madde gibi demokrasi ve hukuk ilkeleri açısından tartışmalı bir yükü taşımasına artık gerek yoktur. Buna gerek olmadığının bir delili de yine PKK konusuyla doğrudan ilgili olan, PKK kadrolarını kazanmak amacıyla Pişmanlık Yasası'nın çıkarılacak olmasıdır.

Belli ki Türkiye artık bu sorunu ebediyyen aşmak ve ayağına bağ olan bu prangayı çözmek istemektedir. Hem uyum paketi, hem de pişmanlık yasası bu istikametteki iradeyi gösteriyor. Ayrıca, 8. maddenin kaldırılması bir boşluk yaratmayacaktır zira, bu maddenin kendisi zaten yeni politikalar nedeniyle boşluktadır, anlamını yitirmiştir. Uygulama alanı iyiden iyiye daralmış olan bu maddeyi kaldırmak Türkiye'nin AB hedefini ne kadar ciddiye aldığını göstermek açısından anlamlıdır.

Peki bu tabloda Cumhurbaşkanı'nın yaptığı şeyin anlamı nedir? Herhalde Türkiye'yi muhtemel bir terörle mücadele zaafından kurtarmaya çalıştığı söylenemez. Çünkü, hükümet ve TSK dururken ya da bu iki kurum güvenlik sorununu ıskalarken ülke bütünlüğünün Çankaya'nın dikkatine kaldığı düşünülemez. Sorun, Türkiye'nin güvenliği ya da potansiyel terörle mücadele değil...

Ortada, tam tersine, bir devlet projesi olan AB üyeliği konusunda ciddi bir vizyon ayrılığı sorunu olduğu anlaşılıyor.

Umarız bu ayrılık, Türkiye-AB ilişkilerinde son kulvara girilirken finişi uzatmak için bahane arayan iç ve dış unsurlara cesaret verici bir derinliğe ulaşmaz.

MUSTAFA KARAALİOĞLU

Künye

Temsilcilikler

AboneFormu

MesajFormu