T Ü R K İ Y E ' N İ N    B İ R İ K İ M İ
Y A Z A R L A R 28 HAZİRAN 2006 ÇARŞAMBA
  Ana Sayfa
  Gündem
  Politika
  Ekonomi
  Dünya
  Aktüel
  Spor
  Yazarlar
  Televizyon
  Sağlık
  Yurt Haberler
  Son Dakika
 
 
 
  657'liler Ailesi
  Ankara'da Şafak
  Bilişim
  Çalışanın Sesi
  Diziler
  Düşünce Gündemi
  İzdüşüm
  Kültür-Sanat
  Röportaj
  Sinema
  Yemek
  Zamanda Yolculuk
 
  Bize Yazın
  Abone Formu
  Temsilcilikler
  Reklam
  Künye
 
  Arşiv

  Yeni Şafak'ta Ara
 

Ali BAYRAMOĞLU

Garip bir model...

Etrafımızı kuşatan meselelere şöyle bir bakın... Ekonomik sorunlardan siyasi sorunlara, istihrabat kavgalarından yolsuzluk dosyalarına kadar hemen hepsi "değişim dalgası" etrafında ele alınır hale geldi.

Bu, bir ölçüde doğal...

Değişim bir yönüyle somut sorunlara, somut sorunların çözüm yollarına endekslidir.

Ancak bu mantığı gerektiğinden fazla zorlar, somut sorunları değişimin ivmesini, hızını, çapını belirleyen araç haline getirirseniz sapacağınız yol doğal olmaktan çıkar.

İçe kapalı, ideallerden kopuk; ilke, değer ve kuraldan yoksun, insani ve toplumsal referansı olmayan bir yolda ilerler. Böylece sorunların içinden konuşur, sorunların çözümünü sorunlara kilitler, çözümleri değil görece adımları, ara yolları yüceltirsiniz...

İşte Türkiye'de son aylarda, değişim merkezli siyasi kararlar ve bu kararlar etrafından yaşanan çatışmalar, hatta tartışmalar, böyle bir hatta ilerliyor.

Bu, "Bon pour I'Orient" (Ancak Doğu'da geçerli) bir değişim hattıdır ya da değişim hattındaki baskın yöndür. Gazete sayfalarında, bu sayfalardaki güç dengelerine dayalı tutumlarda, statükocu analizlerde, bu tutum ve analizlerin ardındaki fiili ve sanal güçlerde gizlidir, bu baskın yön...

Bu durum, yaşanan ve yaşanması muhtemel bir değişimin niteliğine ve sınırlarına ilişkin ipuçları da sunar. Değişimi sıcak güç ilişkileri çerçevesinde algılama alışkanlığını bir yana iterseniz, daha doğrusu, bu meseleleri "zihniyet haritamız" içinden okumaya çalışırsanız, değişim" denilen "şey"in sınırlarını da görürsünüz...

Bu haritanın sağcısından solcusuna, kentlisinden köylüsüne herkese işlemiş iki özelliği vardır.

İlki, rantçı ve ataerkil, yani merkeziyetçi-cemaatçi bir siyaset kültürünün egemenliğidir. Milliyetçilik, İslamcılık, vs. üzerinden gözleri sadece kendi cemaatinin, yani ait olduğu, beslendiği grubun yaşam alanına ve bu grubun devletle ilişkisine dikmeyi ifade eder, bu özellik.

Diğeri, Batı merkezlidir. Kimimizin öykündüğü, kimimizin yerdiği Batı karşısında her türlü rasyonaliteden uzak bir duruşa işaret eder. Sonuçta, farklı yollar ve tutumlar aynı kapıya, olmazsa olmaz bir "Batı'sız bir batılılaşma"ya çıkar. Asıl adı "Şarklı Batılılaşma" modelidir...

Model aslında devletten bireye değişmez bir şekilde "tehlike ve tehlikeyi bertaraf etme" mantığı üzerine kuruludur. Batı'ya benzemek yapısal bir benzemeyi ifade etmez bu modelde; sadece siyasi bağ, siyasi garanti ve ilişki temeline oturur. Batı hep fonksiyoneldir, çıkara, konuma ve duruma göre değerlendirilir, kullanılır. Mesafeli tutulur, öyle olsun, öyle kalsın istenir. FP'li olunsun ya da DSP'li, her zora düşen Batı'ya başvurur, Batı'ya gönderme yapar. Ancak Batı talepte bulunursa hep birlikte, bir ağızdan Batı'ya çatılır. Bu aslında ilkelerin değil, çıkarların genişletilmesini ifade eden, özünde otoriter bir zihniyetten başka bir şey değildir.

Daha doğrusu, böyle bir desteğe ve meşruiyete sahip olmasa, İslami hareketler ve Kürt kimliği başta olmak üzere en önemli toplumsal sorunlarını akıl almaz bir şekilde ve göz göre göre birer asayiş, ayaklanma, işgal meselesi haline getiren bir sistem nasıl ayakta durabilir?

Bilin ki değişim haritası zihniyet haritasından bağımsız değildir...

Neden ve nasıl olsun ki!

Geri dön   Yazdır   Yukarı


ALPORT Trabzon Liman İşletmeciliği

Ana Sayfa | Gündem | Politika | Ekonomi | Dünya | Aktüel | Spor | Yazarlar
Televizyon | Sağlık | Bilişim | Diziler | Künye | Arşiv | Bize Yazın
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur. Kaynak gösterilmeden çoğaltılamaz. © Yeni Şafak
Tasarım ve içerik yönetimi: Yeni Şafak İnternet Servisi