AYDINLIK TÜRKİYE'NİN HABERCİSİ
Albaraka Türk

H A Y A T
KADINLARIN 'şefkat ana'sı

Sosyal hizmetler uzmanı Melike Hepdemir, günlerini koca dayağına maruz kalmış veya bataklığa sürüklenmek üzere olan kadınlara sahip çıkarak geçiriyor. Telefon ihbarlarını titizlikle değerlendiren Hepdemir, "Her kurtardığım kadından sonra kendimi dünyanın en mutlu insanı hissediyorum" diyor.

  • OKTAY MEHMET, İSTANBUL
    Kötü muameleye maruz kalan kadınlara sahip çıkan Şefkatli Kalpler Derneği'nde Barınma Evleri Müdiresi olarak görev yapan Melike Hepdemir, hayatını zor durumda kalan kadınlara yardıma adamış. Hepdemir, bugüne kadar bataklığa sürüklenmek üzere olan veya aile içi şiddete maruz kalan yüzlerce kadını, bulundukları ortamdan kurtarıp, derneğin barınma evlerinde misafir edilmesini sağlıyor.

    Kadınların 'Şefkat Ana' diye hitap ettikleri Hepdemir, "Her kurtardığım kadından sonra kendimi dünyanın en mutlu insanı gibi hissediyorum" diyor.

    Hacattepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu mezunu olan Hepdremir, günün 24 saatini Beyoğlu'nda bulunan derneğin genel merkezinde kadınlardan gelen ihblarları değerlendirerek geçiriyor.

    'Yardım edin' çığlıkları...

    Hepdemir'in telefonu günboyunca susmak bilmiyor. Horlanan, bataklığa sürüklenmek üzere olan veya bataklıktan kurtulmak isteyen kadınlar, Hepdemir'den yardım istiyorlar. Hepdemir ise hiç üşenmeden Türkiye'nin diğer ucunda da olsa, mağdurlara yardım için koşuyor. Son yıllarda Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu illerindeki kadınlardan gelen telefonlarda büyük artış gözlendiğini vurgulayan Hepdemir, şunları söylüyor: "Önceleri İstanbul, Ankara gibi büyük şehirlerden çok sayıda ihbar telefonu alıyorduk. Ancak, son yıllarda Doğu illerindeki kadınlardan gelen telefonlarda bir patlama yaşanıyor. Çok sayıda kadın arayıp, kocası tarafından dövüldüğünü veya eşi kuma getirdiği için evini terketmek istediğini bildiriyor. Bize düşen de onları bulundukları kötü ortamlardan kurtarmak oluyor".

    Babasının kumar ve alkol tutkusu, Hepdemir'i, kadınlara yardım etmeye yöneltmiş: "Kumar ve alkol bağımlısı olan babam her seferinde annem ve kardeşlerime baskı yapıyordu. Bir gün eve geldiğinde, herşeyini kaybettiğini, artık bize bakamayacağını söyledi. Annem ve dört kardeşimle birlikte bizleri yıkık-dökük bir gecekonduya götürdü. Her şimşek çakıp evin içi aydınlandığında duyduğum yanlızlık korkusu, bende yardım etme duygusu geliştirdi. Şimdi ailemin bütün tepkisine rağmen şiddete maruz kalan kadınlara yardım ediyorum".



  • 25 Temmuz 2003
    Cuma
     
    Künye
    Temsilcilikler
    AboneFormu
    MesajFormu
    Ana Sayfa | Gündem | Politika | Ekonomi | Dünya
    Kültür | Spor | Yazarlar | Televizyon | Hayat | Arşiv
    Bilişim
    | Dizi | Karikatür | Çocuk

    Bu sitede yayınlanan tüm materyalin HER HAKKI MAHFUZDUR. Kaynak gösterilmeden çoğaltılamaz.
    © ALL RIGHTS RESERVED