Türkiye gariplikler ülkesi". Dünkü Sabah gazetesi manşetten verdiği habere bu cümleyle başladı. Hakkında açılan davanın duruşmalarına gelmeyen manken Ebru Şallı'nın bir ay hapse mahkum edilmesine "Vur abalıya" diye tepki gösteren Sabah gazetesi, çok değil bir ay önce Meclis'e başörtüsüyle gelen Merve Kavakçı'yı linç etmeye çalışmıştı. Sabah gazetesine göre, başörtüsü takmak tehlikeli bir suç, Ebru Şallı'nın mahkumiyeti ise bir "özgürlük sorunu". Sadece Sabah gazetesi değil tabi Şallı'ya sahip çıkan. Kartel medyasının bütün gazeteleri ve asıl özgürlükler sözkosunu olduğunda gıklarını çıkartmayan bir dolu yazar kaleme sarılıp bu meselenin altını çizmeye çalışmışlar. Neymiş efendim, "Gücü ve parası olana mahkumiyet kararı vız gelirken, Ebru Şallı gibi arkası olmayanlar ise hapsi boyluyor"muş. Bak sen! Başörtüsüne karşı eroin...
İnançları gereği başını örten insanların ipini çeken kartel, uyuşturucu kullandığı için yargılanan ve yargının ciddiyetini umursamadığı için duruşmalarına katılmayan bir vatandaşı "özgürlük savaşçısı" ilan edecek neredeyse. Şallı, güya eski eşi Ozan Orhon'un adresini vermiş de, mahkeme celpleri o adrese geldiği için haberi olmamış da, falanmış da, filanmış. Bu vatandaşın avukatı yok mu diye kimse sormuyor. Böyle bir mazeret ne kadar geçerlidir diye kimse yazmıyor. Varsa yoksa "Ebru bunu haketmedi" teraneleri. Aynı mazereti, başörtülü, inançlı bir insan gösterseydi, sevgili medyamız ne kadar hoşgörülü olabilirdi acaba. O medya böylesi "sevimlilik şovları" yapıp, bu suçu "aile içi bir kabahat" olarak görür müydü? Buna kimse inanmaz tabi. Çünkü malum medyanın gerek 28 Şubat öncesinde, gerek sonrasında sergilediği performans ortada. Bir sürü suçsuz günahsız insan yargısız infaza maruz kaldı bu medya yüzünden. Aynı vatandaşlar, şimdi çıkıp, eften püften bir meseleyi "özgürlük, hak ve adalet" kulvarına yerleştirmeye çalışıyorlar. Ayıptır ya!