"Özür dilerim Türkiye, başaramadım..." Bu sözler, 20 yıldır tüm birikimini altın, repo, gayrimenkul gibi klasik yatırım araçlarına yönlendirme yerine, kendini, yine kendi deyimiyle "Osmanlı Finans Tarihinin Kutsal Emanetleri"ni bir araya getirmeye adayan ünlü nümismat (eski para koleksiyoncusu) Mehmet Tezçakın'a ait.
Tarihi Sultanahmet Köftecisi'nin 3. kuşak temsilcisi Mehmet Tezçakın, elinde bulunan dünyadaki en kapsamlı Osmanlı Kağıt Paraları Koleksiyonu'nu, "parçalanmadan Türkiye'de tutma girişimlerinden" sonuç alamayınca, uluslararası müzayedede satma kararı aldı. İsrailli ve Arap nümismatların büyük ilgi duyduğu koleksiyon, merkezi Londra'da bulunan uluslararası müzayede şirketi Spink aracılığıyla satılacak. Tezçakın, 20 yıllık emek sonucu bir araya getirdiği koleksiyonu, çocuklarının 4. nesil olarak sürdürdükleri Tarihi Sultanahmet Kötecisi'ni maddi zorluklar nedeniyle 5. nesile aktaramama tehlikesi ortaya çıkınca, 6 ay önce satmaya karar verdiğini belirtti.
DÜNYANIN GÖZÜ BU PARALARDA
Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk el yazması kaimesinin de aralarında bulunduğu bazı parçaların dünyada başka eşi bulunmadığını, bu yüzden ünlü nümismatlardan bu parçalar için milyon dolarlık teklifler aldığını anlatan Tezçakın, "Suudi Arabistanlı emlak kralı, nümismat Ahmad el Jafari, koleksiyonun sadece 25 parçası için 1 milyon dolarlık teklifte bulundu. Böyle başka teklifler de geldi ama koleksiyonun parçalanmaması hem de yurt dışına çıkmaması için satmadım. 20 yıllık emek sonucu bir araya getirdiğim bu koleksiyon, bir kere parçalanıp yurt dışına çıkarsa, şu anki değerinin 10 katına bile yeniden toplanamaz. Bu yüzden 6 aydır Başbakanlık, Kültür ve Turizm Bakanlığı, kamu ve özel bankalarla görüşerek, bu kültür hazinesinin Türkiye'de kalması için uğraş verdim. Ancak, başarılı olamadım. Benim için zor da olsa bu kararı vermek zorunda kaldım" dedi.
Boğaz sularından çıkan servet
Mehmet Tezçakın'ın kitap haline de getirdiği, koleksiyonda 1870 yılına ait Osmanlı'nın ilk sahte kağıt parası, 4 ayrı dilin birlikte kullanıldığı dünya tarihindeki tek para, "Çanakkale'yi aşacaklarından emin" olan İngiliz askerlerin İstanbul'da kullanmak üzere yanlarında getirdikleri, ancak Boğaz'a gömülen hatıra paralar, merkezi yönetimden para temin edemeyen Kafkasya bölgesindeki yerel yönetimlerin üzerine mühür basıp, Osmanlı parasına dönüştürdükleri yabancı paralar da var.