Kirli sırların ardarda ortaya döküldüğü bir hafta sonu tatili

alimuratg@yahoo.com

KÜÇÜK BEYAZ YALANLAR / LES PETITS MOUCHOIRS

Yapım Yılı ve Ülkesi: 2010, Fransa yapımı

Türü ve Süresi: Evlilik ve arkadaşlık odaklı drama / 154 dakika

Gösterim Formatı: 35 mm standart sinema filmi

Perdedeki Resim Oranı: 2.35:1 (Geniş Perde / Widescreen)

Türkiye'de Gösterime Sunulan Kopya Sayısı: 15

Yönetmen: Guillaume Canet

Senarist: Guillaume Canet

Görüntü Yönetmeni: Christophe Offenstein

Kurgucu: Hervé De Luze

Yapım Tasarımcısı: Philippe Chiffre

Sanat Yönetmeni: Stanislas Reydellet

Set Dekoratörü: Ariane Audouard

Kostüm Tasarımcıları: Karma Hijjawi, Phaedra Dandaleh

Saç ve Makyaj Tasarımcıları: Nathalie Garon, André Duval

Oyuncular: François Cluzet (Max Cantara), Valérie Bonneton (Véronique Cantara), Marion Cotillard (Marie), Gilles Lellouche (Eric), Jean Dujardin (Ludo), Laurent Lafitte (Antoine), Benoît Magimel (Vincent Ribaut), Pascale Arbillot (Isabelle Ribaud)

İthalatçı Şirket: Kalinos Film

Dağıtıcı Şirket: M3 Film

İçerik Uyarıları: Pek çok sahnesinde içki ve sigara kullanımına yer vermesi; yanısıra da evlilikte karşılıklı saygı, sevgi ve sadâkate ilişkin olumsuz davranış örnekleri sergilemesinden dolayı, 15 yaşından küçük izleyiciler için uygun bir yapım değildir.

Ailece izlenebilir mi? / ŞARTLI EVET (Ailenin küçük üyelerinin 15 yaşından daha büyük olması şartıyla)

Resmî İnternet Sitesi ve Fragmanı: http://www.lespetitsmouchoirs-lefilm.com/

Yeni Şafak-Sinema Puanı: * * *

* * *

'te lüks bir restoranın sahibi olan popüler işadamı ve karısı , her yıl yaz mevsiminin başlangıcında evli çiftlerden oluşan yakın arkadaşlarını yazlık evlerine çağırarak sezon açılışını beraberce yapmayı gelenek hâline getirmişlerdir. Ancak bu kez, toplu eğlence için başkentten ayrılmadan hemen önce ortak arkadaşları 'nun ciddi bir trafik kazası geçirmesi, grupta yer alan herkesi derinden sarsar. Böylesi bir hüzünlü ruh hâli içinde gidilen sayfiye ortamı da ve arkadaş çevresi içinde şimdiye kadar hiç dile getirilmemiş bazı sırların, bunları izleyen suçluluk duyguları ve itirafların birbiri ardına ortaya dökülmesine zemin hazırlar. Her yıl rutin olarak gerçekleştirilen eğlenceli buluşma bu kez alelâde bir tatil kaçamağı olmaktan çıkıp, ilişkilerin, aşkların ve dostlukların sınandığı ağır bir sınavın mekânına dönüşecek, ardarda yaşanan duygusal çözülmeler de grup üyelerinin hayatlarını kökünden değiştirecektir.

* * *

Ülkesi Fransa'da, geçen sezon gişe rekorlarını altüst ederek 2010 yılının en çok izlenen filmi unvanını kazanan “Küçük Beyaz Yalanlar”, Oscar ödüllü aktrist Marion Cotillard'ın başını çektiği birbirinden seçkin yıldızlardan oluşan Avrupalı bir kadroyu bir araya getiriyor. Fransız sineması için oldukça iddialı sayılabilecek -25 milyon dolar gibi- bir bütçeye sahip bulunan filmin yönetmenlik koltuğunda da Cotillard'ın eşi, popüler Fransız aktör ve yönetmen Guillaume Canet oturmakta…

1973-Boulogne doğumlu Canet, serme bölümü tipik bir yol hikâyesi, ya da daha isabetli bir tanımlamayla mizahî bir tatil serüveni olarak başlayan filmine ilerleyen dakikalarda öylesine tahmin edilemez bir kıvam kazandırıyor, onu psikolojik drama türünün -acemi yönetmenlere yollarını kolayca kaybettirebilecek- karmaşık dehlizlerinde o kadar büyük bir ustalıkla kemâle erdiriyor ki, izleyici de şen şakrak bir “eski dostlar deniz kenarında toplanmış kafa buluyor” filmi görme niyetiyle çıktığı bu iki buçuk saatlik yolculuğun bitiminde salonu bilincine ardarda tokatlar yemiş bir vaziyette terk ediyor.

“Küçük Beyaz Yalanlar”, bütün oyuncularının üzerine düşen görevi fazlasıyla yerine getirdikleri, iyi yazılmış, iyi oynanmış, iyi çekilmiş ve iyi yönetilmiş zarif bir film… Bu açıdan, gerek Fransız sinemaseverlerin, gerekse Avrupa genelindeki izleyicilerin geçen sonbahardan beri kendisine gösterdikleri yüksek teveccüh kesinlikle rastlantısal değil… Dahası, büyük kent insanının arkadaşlık ve evlilikte sergilediği kaypaklıklara ilişkin can acıtıcı vurgularıyla, yalnızca Avrupa hinterlandında yaşayan bir avuç kodamana değil, bizim gibi bu kıtanın daha doğu kıyılarında “metropolleşme belası” ile yeni yeni yüzleşmekte olan toplumlara söyleyecek evrensel sözleri de var Canet'nin yürek burucu hikâyesinin…

Bundan bir kaç yıl önce bir gazete haberinde, Avrupa'nın bazı ülkelerinden -özellikle de Fransa'dan- tropik diyarlara tatile giden genç çiftlerin, yıllardır bakımevlerinde yaşayan anne-babalarının ölümleri kendilerine telefonla haber verildiğinde istiflerini hiç bozmadıklarını, bu acı sürprizi yaşayanların ezici bir çoğunluğunun huzurevi yöneticilerine "Siz cenazeyi toprağa verin, faturasını da hazırlayın, biz tatilden dönünce ödemeyi yaparız" şeklinde karşılık verdiklerini -dehşet içinde- okumuştum. Son çeyrek yüzyıldır böyle pek çok vak'a kaydedilmiş Avrupa'da ve söz konusu davranış biçimi gitgide yaygınlaşmaktaymış. O yüzden, filmdeki burjuva topluluğunun dostluğa yaklaşımı, -sözümona- en yakın dostları Ludo trafik kazası geçirip hastanede ecelle pençeleşirken bile yalnızca yüzeyden bir "ah vah" edip tatillerini yine de aksatmamaları bizim coğrafyadaki pek çok izleyiciye tuhaf görünse bile Canet tarafından yapılmış çok önemli bir sosyolojik tespit; acıklı bir gerçeğin dürüstçe teslim edilişi... Kabul edelim ya da etmeyelim, bireyciliğin kalesi Avrupa, insan ilişkilerinde artık hızla böyle karanlık bir yer olmaya doğru ilerlemekte...

Pek çok kaliteli filmin başına geldiği gibi, bu nadide yapıt da ülkemizde yalnızca 15 kopyayla gösterime girmiş bulunuyor. Yakınlarınızda bir yerde oynadığını görürseniz, hiç gözünün yaşına bakmadan girip izleyin. Çünkü, 5 yeni filmin gösterime girdiği bu hafta sonunun tartışmasız en iyi sinemasal gösterisi…

* * *

YENİ ŞAFAK SİNEMA SAYFASI / YILDIZ PUANLAMA TABLOSU

* * * *

(4 Yıldız) Sinemanın sanat kimliğini pekiştiren gerçek bir başyapıt… Kaçırmanız gerçekten de yazık olur.

* * * 1/2

(3,5 Yıldız) Oldukça başarılı bir film. Şartlarınızı zorlamak pahasına mutlaka görmelisiniz.

* * *

(3 Yıldız) Çoğu bölümüyle sanatsal bir derinlik ve lezzet yakalayabilen, kayıtsız kalınmayacak bir film. Ömrünüzden bir kaç saati vermeye değer…

* * 1/2

(2,5 Yıldız) Bazı bölümlerinde iyi bir filmin kalite standartlarına erişmeyi başarabiliyor; fakat bir bütün olarak bakıldığında ise sorunlu ve tam olmamış.

* *

(2 Yıldız) Hiç bir sanatsal değeri ve akılda kalıcılığı yok. Yalnızca zaman öldürmek için tüketilebilir. Ki zamanınıza önem verdiğimiz için bunu da pek önermiyoruz.

* 1/2

(1,5 Yıldız) Kötü bir film ve neden çekildiğini anlamak zor… Görmemeniz yararınıza olacaktır.

*

(1 Yıldız) Sinema sanatı adına utanç verici bir gösteri… Arkanıza bakmadan kaçın, sevdiklerinizi de uzak tutun!