28 Şubat 2026'da Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail'in İran'a yönelik ortak hava saldırılarıyla başlayan savaşın 7 Nisan'da iki haftalık ateşkese bağlandığının görülmesi krizin bittiği anlamına gelmemektedir. Bu ateşkes tarafların stratejik ve temel hedeflerine ulaşamadığı bir noktada pozisyonlarını gözden geçirmesine imkan tanıyan geçici bir duraklama niteliğindedir. Kalıcı çözüm zemini oldukça zayıftır. Savaşın nihayete ermesi ve barışın sağlanması ise erişilebilir bir hedef olmaktan uzaktır. Bugün ateşkes diye sunulan tabloyu devlet ciddiyetiyle okumak zorundayız. Çünkü ateşkesin kendisi bile bir güç mücadelesinin aracına dönüşmüş durumdadır.
Görüyoruz ki ortada bitmiş bir kriz değil yalnızca biçim değiştirmiş bir bilek güreşi mevcuttur.
İran cephesinde geçici bir duraklama yaşanırken Lübnan cephesi açık tutulmaktadır. İsrail ordusunun Lübnan'a düzenlediği hava saldırasında yaşanan can kayıpları Siyonist hesapların Lübnan topraklarını terk etmeye niyetli olmadıklarını göstermektedir. Gazze'deki çığlıklar bugün Lübnan'da yankı bulmaktadır.
Vatan uğruna ölünen uğruna direnen tarihi bir varlıktır. Toprağı vatan yapan alın teri ile verilen emektir. Tarım nasibin devlet aklıyla birleşmesidir. Günümüz dünyasındaki millete diz çöktürmek dışa bağımlı hale getirmektir. Karnını başkasıın doyurmasına izin veren devlet, devlet değildir.
Kıymetli okurlarımız, bu bir son dakika gelişmesi haberidir. Sıcak bilgiler geldikçe kısa sürede güncellenecektir. Gelişmelerden anında haberdar olmak için Yeni Şafak uygulamasını akıllı cihazlarınıza (iOS, Android marketlerden indirerek) kurabilirsiniz.