Yaşam emaresi bulunan yıkıntılar arasında “Sesimi duyan var mı?” sorusuna cevap arayan ekipler, ulaştıkları depremzedelere bazen bir baba, bazen bir evlat, kardeş, ağabey gibi davrandı. Sevinç, hüzün ve korkunun bir arada yaşandığı anlarda, enkazdan çıkarılan depremzedelerden kimi kurtarma ekiplerine yakınlarını sordu, kimi de su, çay ya da kola istedi. Görenleri göz yaşlarına boğan, yüzlerde buruk bir gülümseme bırakan kurtuluşlarda zihinlere kazınan diyaloglardan bazıları şöyle:
-EVE NASIL GİRDİNİZ? -CAMDAN
* Kahramanmaraş'ta yıkılan 8 katlı binanın enkazından 61'inci saatte kurtarılan 8 yaşındaki Zübeyde, kendisini çıkaran ekiplere “Evde miyiz?” diye sordu. “Evet evdeyiz” cevabını alan Zübeyde bu kez “Siz eve nasıl girdiniz?” diye sordu. Ekiptekiler de yürekleri ısıtan şu cevabı verdi: “Camdan girdik. Bir baktık cam var burada. Dedik çok güzel bir koku geliyor, acaba Zübeyde burada mı? Saklambaç oynuyorduk ya biz seninle. Ben seni yakaladım.”
* Malatya'da yıkılan otelin enkazından 25 saat sonra çıkarılan 28 yaşındaki Ferhat isimli genç, kurtarma ekibine “Allah razı olsun. Hızır Aleyhisselam'ı çağırdım, siz geldiniz” dedi.
DAHA MUAYENE OLMADIM
* Gaziantep Nurdağı'nda 155 saat sonra enkazdan çıkan 9 yaşındaki Semih Ege İnce, kurtarma ekiplerinden damacanayla su istedi.
* Hatay Antakya'da altında kaldığı enkazdan 72 saat sonra kurtulan 5 yaşındaki Hazal Güner de ekiplerin “Su ister misin?” sorusuna verdiği “Yok, daha muayene olmadım” cevabıyla hafızalara kazındı.
* 141'inci saatte Hatay'daki enkazdan kızıyla birlikte kurtarılan Suriyeli Adnan Ahmad Amir'in ilk isteği “iki bardak demli çay” oldu. Ekipler adama “Çaylar hazır” cevabını verdi.
* Gaziantep İslahiye'de 132 saat sonra enkazdan sağ çıkan 5 yaşındaki Şengül'ün ilk isteği de “sarı kola” oldu. Bunun üzerine sağlık görevlisi “Hemen Şengül'ün kolalarını hazırlayalım lütfen” dedi.