Düşman başına kayınpederimiz 'son büyük taarruz'una çıkıyor

alimuratg@yahoo.com

ZOR BABA-3 / Meet the Parents: Little Fockers

Yapım Yılı ve Ülkesi: 2010, ABD yapımı

Türü ve Süresi: Aile komedisi / 98 dakika

Gösterim Formatı: 35 mm standart sinema filmi

Perdedeki Resim Oranı: 1.85:1

Yönetmen: Paul Weitz

Senaristler: (Greg Glienna ve Mary Ruth Clarke'ın ilk iki filmde yarattıkları karakterlerden hareketle) John Hamburg ve Larry Stuckey

Görüntü Yönetmeni: Remi Adefarasin

Özgün Müzik Bestecisi: Stephen Trask

Kurgucular: Greg Hayden, Leslie Jones, Myron I. Kerstein

Yapım Tasarımcısı: William Arnold

Sanat Yönetmeni: Sue Chan

Set Dekoratörü: David Smith

Kostüm Tasarımcısı: Molly Maginnis

Saç Tasarımcısı: John Isaacs

Makyaj Tasarımcısı: Steve Artmont

Oyuncular: Robert De Niro (Jack Byrnes), Blythe Danner (Dina Byrnes), Ben Stiller (Greg Focker), Dustin Hoffman (Bernie Focker), Barbra Stresiand (Rozalin Focker), Owen Wilson (Kevin Rawley), Teri Polo (Pam Focker), Jessica Alba (Andi Garcia), Laura Dern (Anaokulu müdiresi), Harvey Keitel (Randy Weir), Daisy Tahan (Samantha Focker)

İthalatçı Şirket: UIP

Dağıtıcı Şirket: UIP

İçerik Uyarıları: Filmde cinsellik/çıplaklık ve şiddet yok. Fakat, bir kaç bölümünde cinsel içerikli espriler yapılması ve içki-sigara-uyuşturucu kullanımına yer vermesinden dolayı, 15 yaşından küçükler için uygun bir yapım değildir.

Ailece izlenebilir mi? / ŞARTLI EVET (Küçük izleyicilerin 15 yaşından daha büyük olması kaydıyla)

Resmî İnternet Sitesi ve Fragmanı: www.littlefockers.net

Yeni Şafak-Sinema Puanı: * * *

* * *

Her şey, yılında, Yahudi asıllı erkek hemşire 'ın kız arkadaşının ailesini etkileme çabalarıyla başlamış ve kahramanımız sevdiği kadının -baş edilmesi gerçekten zor- babası 'le aralarının açılmasına kadar giden silsile hâlinde talihsizlikler yaşamıştı.

yılındaki ikinci serüvende ise , aşırı rahat tavırlı anne-babasını iğneleme ustası müstakbel kayınpederi ve kayınvalidesiyle tanıştırıyor, tepesinde Demokles'in kılıcı gibi sallanan 'in güven çemberine girebilmek için kendisini helâk ederken yine ardı ardına hüsranlara gark oluyordu.

Üçüncü bölüm ise izleyiciyi ailesinin şimdiye kadar gündemde olmayan iki genç üyesi ve ile tanıştırarak, aileler arasında sürüp giden bu sinir savaşının alanını iyice genişletiyor.

Zavallı damat kendisini kasmaktan özel bir zevk alan kayınpederinin yanı sıra, ikizlerinin kaydettirilmesi için düşünülen prestijli bir özel okulun karizmatik müdiresinin bitmez tükenmez istekleri ve hayâllerindeki evin yapımını uyduruk bahanelerle sürekli geciktiren üç kâğıtçı bir müteahhitle de boğuşmaktadır. Bütün bu sıkıntıların üzerine, birlikte çalıştığı ilaç dağıtımcısı cazibeli hatunun kendisine yönelik asılma girişimleri eklenince, pozisyonundaki kahramanımız iyice kafayı yeme noktasına gelir.

Genç adam, üzerindeki çok cepheli maddî-manevî baskılarla boğuşup dururken, her iki ailenin üyeleri de önemi iyice abartılmış bir yaş günü kutlamasını bahane ederek yeniden bir araya gelme planları yapmaktadırlar. Dahası, 'ların cici kızı 'in -kendisini yıllardır unutamayan ve habire acı çekip duran- eski nişanlısı de bu aile partisinin davetlileri arasındadır. Genç-yaşlı herkesin eve doluşup yüzeyde eğlenir gibi gözükürken alttan alta kozlarını paylaşacağı o büyük buluşmada, şüpheciler kralı 'e ispat etmek zorunda kalacağını bilen 'in bedenini ise yeni bir panik dalgası daha kaplamaktadır.

* * *

İlk iki bölümü dünya çapında 800 milyon dolar civarında hasılat toplayan “Zor Baba” üçlemesinin esin kaynağı, 1992 tarihinde çekilen düşük bütçeli bir komedi filmine dayanıyor. Senaryosunu Mary Ruth Clarke ve Greg Glienna'nın ortaklaşa yazdıkları, o dönemde yine Glienna tarafından pek tanınmamış bir oyuncu kadrosu eşliğinde (ki başrol oyuncuları arasında bizzat senaristler de yer almıştı) beyazperdeye uyarlanan seyri hoş bir bağımsız sinema örneği olarak hatırlanmakta “Meet the Parents”…

Gösterime girdiği dönemde oldukça sınırlı dağıtım imkânı bulabilen bu alçakgönüllü yapıt sonradan video piyasasına çıktığında Universal şirketi yöneticilerinin de dikkatini çekince, iki senarist aynı hikâyeyi kendilerine gelen talep üzerine 1999'da bu defa içeriği zenginleştirilmiş olarak yeniden yazdılar. Sonuçta da ortaya komedi sineması tarihinin en verimli “altın yumurtlayan tavuk”larından biri çıkacaktı. Yaklaşık 250 milyon dolar tutarındaki küresel hasılatıyla yapımcılarına bütçesinin tam beş katı gelir getiren “Zor Baba-1”, aynı zamanda o yıllara kadar Hollywood'da ağırlıklı olarak suç filmleri aktörü kimliğiyle ön plana çıkan Robert De Niro'nun da pek alışılmadık bir alana, “komedi sineması”na doğru yelken açmasına vesile olacaktı. Hikâyenin merkezindeki CIA emeklisi huysuz ihtiyar Jack Byrnes karakteri, beyazperdede ilerleyen yaşına uygun düşecek yeni kimliklerin arayışındaki De Niro'ya âdeta ilaç gibi geldi ve onu göz kamaştırıcı kariyerinde nispeten uzak kaldığı bir tür olan komedide 2000'ler boyunca adım adım zirveye çıkarttı.

Jay Roach'ın yönettiği ilk filmin elde ettiği büyük ticarî başarıdan dört yıl sonra, Universal yetkilileri oyuncu kadrosu açısından çıtayı iyice yükselterek, işin içine Dustin Hoffman ve Barbra Streisand'ı da kattıkları “Zor Baba-2”yi piyasaya sürdüler. Eleştirmenlerden ilki kadar olumlu yorumlar almamakla birlikte, yine Roach tarafından yönetilen bu devam filmi de tıpkı selefi gibi izleyicinin büyük beğenisini kazandı ve maliyetinin dört katına ulaşan bir gişe hasılatı elde etti.

Anlaşılan o ki yapımcılar, hikâyesi böylesine dar zamanda geçen bir üçlemenin son halkası için epeyce gecikmeli sayılabilecek, tamı tamına 6 yıl aradan sonra çekilen bu üçüncü bölümle “altın yumurtlayan tavuk”larının folluğunu son bir tur daha karıştırarak nihai parsayı toplama derdindeler… Dahası, talihsiz damat Greg'in babası Bernie Focker rolünde ikinci bölüme ciddi bir hareket getirmiş olan Dustin Hoffman'ın bile gereksiz bularak ilk aşamada reddettiği, ardından da yapımcıların yoğun ısrarlarına dayanamayarak yalnızca 6 planında görünmeyi kabul ettiği bir devam bölümüyle karşı karşıyayız. Senaristler ise Hoffman'ın yalnızca simgesel düzeydeki katılımı nedeniyle oluşan açığı, kadroya üç yeni karakter, sahtekar müteahhit Randy Weir rolünde Harvey Keitel, aşırı ihtiyatlı anaokulu müdiresi rolünde Laura Dern ve erkek avcısı ilaç mümessili rolünde de Jessica Alba gibi popüler oyuncuları dahil ederek kapatma yoluna gitmişler.

Bana sorarsanız, Ben Stiller ile Robert De Niro'nun arasındaki o kahredici kayınpeder-damat itiş kakışını, bu seri daha yirmi yıl sürse bile yine de büyük bir keyifle izlerim! Özellikle, De Niro'nun -canını sıkan ailevî gelişmeler karşısında- zırt pırt suratına çöreklenen o ekşimik ifadeyi bu büyük aktörün en müthiş polisiyelerinde bile bulabilmek mümkün değil. Onun, sıkı hayranlarını gülme krizlerine sokan mâlûm yüz ifadesini takınması için mutlaka kaliteli bir komedide rol alması gerekiyormuş demek ki…

Öte yandan, azımsanmayacak düzeydeki bir batılı izleyici kitlesi ise aynı hikâyenin 2004'deki ikinci bölümle kemâle erdiğini, o yüzden de tadında bırakılması gerektiğini savunarak Paul Weitz'in yönettiği devam bölümüne belli bir mesafeyle yaklaştı. Filme ilişkin olarak anavatanından gelen ilk yorumlar pek iltifatkâr değil…

Buna karşılık, tıpkı zevkler ve renkler gibi, adına “film beğenisi” denilen şey de son derece sübjektif bir mantıksal işleyiş sonucunda ortaya çıkıyor. Hele ki bizler Arzu Film'in 1970'lere damgasını vuran unutulmaz komedilerinden beri aile içi çatışmalara özel merakı olan bir milletiz. Ben de bu gerçeğe dayanarak, şunca yıllık gözlem ve deneyimlerimin ışığında “Zor Baba-3”de en az ilk ikisi kadar hoşça vakit geçireceğinizin garantisini veriyorum. Filmin şaka gibi görünen oyuncu kadrosuna göz atmak bile sinefilleri iknâ etmek için yeterli aslında: Robert De Niro, Dustin Hoffman, Barbara Streisand, Harvey Keitel, Ben Stiller, Owen Wilson, Laura Dern aynı filmde; üstüne bir de bonus olarak gençliğin favorilerinden Jessica Alba arz-ı endam ediyor!

Böyle bir kadro için bir bilet parasına kıyılmaz mı Allah aşkına?