Düşman başına kayınpederimiz 'son büyük taarruz'un
Damat ve kayınpeder milleti arasındaki gerilimli ilişkilerin dayanılmaz bir mizah eşliğinde hicvedildiği 'Zor Baba' serisinin 2000 tarihli ilk bölümünden beri zavallı damadı Greg Focker'ı Çin işkencelerini aratmayacak yöntemlerle hırpalayıp duran CIA emeklisi Jack Byrnes, curcunaya yeni karakterlerin katıldığı bu üçüncü bölümde ise 'kasma alanı'nı biraz daha genişletiyor!
alimuratg@yahoo.com
ZOR BABA-3 / Meet the Parents: Little Fockers
Yapım Yılı ve Ülkesi:
2010, ABD yapımı
Türü ve Süresi:
Aile komedisi / 98 dakika
Gösterim Formatı:
35 mm standart sinema filmi
Perdedeki Resim Oranı:
1.85:1
Yönetmen:
Paul Weitz
Senaristler:
(Greg Glienna ve Mary Ruth Clarke'ın ilk iki filmde yarattıkları karakterlerden hareketle) John Hamburg ve Larry Stuckey
Görüntü Yönetmeni:
Remi Adefarasin
Özgün Müzik Bestecisi:
Stephen Trask
Kurgucular:
Greg Hayden, Leslie Jones, Myron I. Kerstein
Yapım Tasarımcısı:
William Arnold
Sanat Yönetmeni:
Sue Chan
Set Dekoratörü:
David Smith
Kostüm Tasarımcısı:
Molly Maginnis
Saç Tasarımcısı:
John Isaacs
Makyaj Tasarımcısı:
Steve Artmont
Oyuncular:
Robert De Niro (Jack Byrnes), Blythe Danner (Dina Byrnes), Ben Stiller (Greg Focker), Dustin Hoffman (Bernie Focker), Barbra Stresiand (Rozalin Focker), Owen Wilson (Kevin Rawley), Teri Polo (Pam Focker), Jessica Alba (Andi Garcia), Laura Dern (Anaokulu müdiresi), Harvey Keitel (Randy Weir), Daisy Tahan (Samantha Focker)
İthalatçı Şirket:
UIP
Dağıtıcı Şirket:
UIP
İçerik Uyarıları:
Filmde cinsellik/çıplaklık ve şiddet yok. Fakat, bir kaç bölümünde cinsel içerikli espriler yapılması ve içki-sigara-uyuşturucu kullanımına yer vermesinden dolayı, 15 yaşından küçükler için uygun bir yapım değildir.
Ailece izlenebilir mi?
/ ŞARTLI EVET
(Küçük izleyicilerin 15 yaşından daha büyük olması kaydıyla)
Yeni Şafak-Sinema Puanı:
* * *
* * *
FİLMİN KONUSU:
Her şey,
2000
yılında, Yahudi asıllı erkek hemşire
Greg Focker
'ın kız arkadaşının ailesini etkileme çabalarıyla başlamış ve kahramanımız sevdiği kadının -baş edilmesi gerçekten zor- babası
Jack Byrnes
'le aralarının açılmasına kadar giden silsile hâlinde talihsizlikler yaşamıştı.
2004
yılındaki ikinci serüvende ise
Greg
, aşırı rahat tavırlı anne-babasını iğneleme ustası müstakbel kayınpederi ve kayınvalidesiyle tanıştırıyor, tepesinde Demokles'in kılıcı gibi sallanan
Jack
'in güven çemberine girebilmek için kendisini helâk ederken yine ardı ardına hüsranlara gark oluyordu.
Üçüncü bölüm ise izleyiciyi
Focker
ailesinin şimdiye kadar gündemde olmayan iki genç üyesi
Samantha
ve
Henry
ile tanıştırarak, aileler arasında sürüp giden bu sinir savaşının alanını iyice genişletiyor.
Zavallı damat
Greg
kendisini kasmaktan özel bir zevk alan kayınpederinin yanı sıra, ikizlerinin kaydettirilmesi için düşünülen prestijli bir özel okulun karizmatik müdiresinin bitmez tükenmez istekleri ve hayâllerindeki evin yapımını uyduruk bahanelerle sürekli geciktiren üç kâğıtçı bir müteahhitle de boğuşmaktadır. Bütün bu sıkıntıların üzerine, birlikte çalıştığı ilaç dağıtımcısı cazibeli hatunun kendisine yönelik asılma girişimleri eklenince,
“acıların çocuğu”
pozisyonundaki kahramanımız iyice kafayı yeme noktasına gelir.
Genç adam, üzerindeki çok cepheli maddî-manevî baskılarla boğuşup dururken, her iki ailenin üyeleri de önemi iyice abartılmış bir yaş günü kutlamasını bahane ederek yeniden bir araya gelme planları yapmaktadırlar. Dahası,
Byrnes
'ların cici kızı
Pam
'in -kendisini yıllardır unutamayan ve habire acı çekip duran- eski nişanlısı
Kevin
de bu aile partisinin davetlileri arasındadır. Genç-yaşlı herkesin eve doluşup yüzeyde eğlenir gibi gözükürken alttan alta kozlarını paylaşacağı o büyük buluşmada, şüpheciler kralı
Jack
'e
“artık toyluk dönemini aştığını ve ailenin yeni reisi olduğunu”
ispat etmek zorunda kalacağını bilen
Greg
'in bedenini ise yeni bir panik dalgası daha kaplamaktadır.
* * *
İlk iki bölümü dünya çapında
800 milyon dolar
civarında hasılat toplayan
“Zor Baba”
üçlemesinin esin kaynağı,
1992
tarihinde çekilen düşük bütçeli bir komedi filmine dayanıyor. Senaryosunu
Mary Ruth Clarke
ve
Greg Glienna
'nın ortaklaşa yazdıkları, o dönemde yine
Glienna
tarafından pek tanınmamış bir oyuncu kadrosu eşliğinde (ki başrol oyuncuları arasında bizzat senaristler de yer almıştı) beyazperdeye uyarlanan seyri hoş bir bağımsız sinema örneği olarak hatırlanmakta
“Meet the Parents”
…
Gösterime girdiği dönemde oldukça sınırlı dağıtım imkânı bulabilen bu alçakgönüllü yapıt sonradan video piyasasına çıktığında
Universal
şirketi yöneticilerinin de dikkatini çekince, iki senarist aynı hikâyeyi kendilerine gelen talep üzerine
1999
'da bu defa içeriği zenginleştirilmiş olarak yeniden yazdılar. Sonuçta da ortaya komedi sineması tarihinin en verimli
“altın yumurtlayan tavuk”
larından biri çıkacaktı. Yaklaşık
250 milyon dolar
tutarındaki küresel hasılatıyla yapımcılarına bütçesinin tam beş katı gelir getiren
“Zor Baba-1”
, aynı zamanda o yıllara kadar Hollywood'da ağırlıklı olarak suç filmleri aktörü kimliğiyle ön plana çıkan
Robert De Niro
'nun da pek alışılmadık bir alana,
“komedi sineması”
na doğru yelken açmasına vesile olacaktı. Hikâyenin merkezindeki
CIA
emeklisi huysuz ihtiyar
Jack Byrnes
karakteri, beyazperdede ilerleyen yaşına uygun düşecek yeni kimliklerin arayışındaki
De Niro
'ya âdeta ilaç gibi geldi ve onu göz kamaştırıcı kariyerinde nispeten uzak kaldığı bir tür olan komedide 2000'ler boyunca adım adım zirveye çıkarttı.
Jay Roach
'ın yönettiği ilk filmin elde ettiği büyük ticarî başarıdan dört yıl sonra,
Universal
yetkilileri oyuncu kadrosu açısından çıtayı iyice yükselterek, işin içine
Dustin Hoffman
ve
Barbra Streisand
'ı da kattıkları
“Zor Baba-2”
yi piyasaya sürdüler. Eleştirmenlerden ilki kadar olumlu yorumlar almamakla birlikte, yine
Roach
tarafından yönetilen bu devam filmi de tıpkı selefi gibi izleyicinin büyük beğenisini kazandı ve maliyetinin dört katına ulaşan bir gişe hasılatı elde etti.
Anlaşılan o ki yapımcılar, hikâyesi böylesine dar zamanda geçen bir üçlemenin son halkası için epeyce gecikmeli sayılabilecek, tamı tamına
6
yıl aradan sonra çekilen bu üçüncü bölümle
“altın yumurtlayan tavuk”
larının folluğunu son bir tur daha karıştırarak nihai parsayı toplama derdindeler… Dahası, talihsiz damat
Greg
'in babası
Bernie Focker
rolünde ikinci bölüme ciddi bir hareket getirmiş olan
Dustin Hoffman
'ın bile gereksiz bularak ilk aşamada reddettiği, ardından da yapımcıların yoğun ısrarlarına dayanamayarak yalnızca
6
planında görünmeyi kabul ettiği bir devam bölümüyle karşı karşıyayız. Senaristler ise
Hoffman
'ın yalnızca simgesel düzeydeki katılımı nedeniyle oluşan açığı, kadroya üç yeni karakter, sahtekar müteahhit
Randy Weir
rolünde
Harvey Keitel
, aşırı ihtiyatlı anaokulu müdiresi rolünde
Laura Dern
ve erkek avcısı ilaç mümessili rolünde de
Jessica Alba
gibi popüler oyuncuları dahil ederek kapatma yoluna gitmişler.
Bana sorarsanız,
Ben Stiller
ile
Robert De Niro
'nun arasındaki o kahredici kayınpeder-damat itiş kakışını, bu seri daha yirmi yıl sürse bile yine de büyük bir keyifle izlerim! Özellikle,
De Niro
'nun -canını sıkan ailevî gelişmeler karşısında- zırt pırt suratına çöreklenen o ekşimik ifadeyi bu büyük aktörün en müthiş polisiyelerinde bile bulabilmek mümkün değil. Onun, sıkı hayranlarını gülme krizlerine sokan mâlûm yüz ifadesini takınması için mutlaka kaliteli bir komedide rol alması gerekiyormuş demek ki…
Öte yandan, azımsanmayacak düzeydeki bir batılı izleyici kitlesi ise aynı hikâyenin
2004
'deki ikinci bölümle kemâle erdiğini, o yüzden de tadında bırakılması gerektiğini savunarak
Paul Weitz
'in yönettiği devam bölümüne belli bir mesafeyle yaklaştı. Filme ilişkin olarak anavatanından gelen ilk yorumlar pek iltifatkâr değil…
Buna karşılık, tıpkı zevkler ve renkler gibi, adına
“film beğenisi”
denilen şey de son derece sübjektif bir mantıksal işleyiş sonucunda ortaya çıkıyor. Hele ki bizler
Arzu Film
'in
1970
'lere damgasını vuran unutulmaz komedilerinden beri aile içi çatışmalara özel merakı olan bir milletiz. Ben de bu gerçeğe dayanarak, şunca yıllık gözlem ve deneyimlerimin ışığında
“Zor Baba-3”
de en az ilk ikisi kadar hoşça vakit geçireceğinizin garantisini veriyorum. Filmin şaka gibi görünen oyuncu kadrosuna göz atmak bile sinefilleri iknâ etmek için yeterli aslında:
Robert De Niro, Dustin Hoffman, Barbara Streisand, Harvey Keitel, Ben Stiller, Owen Wilson, Laura Dern
aynı filmde; üstüne bir de bonus olarak gençliğin favorilerinden
Jessica Alba
arz-ı endam ediyor!
Böyle bir kadro için bir bilet parasına kıyılmaz mı Allah aşkına?
