'Tatlı Tatlı', 'Birisine Birisine', 'Ben Gene Sana Vurgunum' 'Yalnızım Ben' gibi klasikleşmiş şarkılarıyla Türk pop müziğinin mihenk taşlarından biri olan Nil Burak, son albümü 'Nil Burak Mavi' ile sevenleriyle buluştu. Bizi evinde ağırlayan başarılı yorumcu, yeni albümünü ve müzik yaşamının dönüm noktası olan İstanbul sevgisini anlattı.
Kıbrıs ve çocukluk denilince neler geliyor aklınıza?
Ben Lefke'de doğdum. Babam narenciyeci ve sinemacıydı. Kendi sinemamız vardı. Bahçeler içinde, çok güzel bir çocukluk geçirdim. Fakir bir aile çocuğu değilim. Her şeyi gördüm çok şükür. İyi bir tahsil süreci geçirdim. Dini bütün bir aile içinde büyüdüm. Annemin babası rahmetli dedem müftüydü. Kıbrıs'ta dedemin adına yapılmış İzzet Efendi Hoca Camii'si vardır. Zaten camiyi de dedem yaptırıp vakfa hibe etmiştir. Bayramlarda evinin önünden anayola kadar kuyruklar olurdu. Çok medeni bir insandı. Evimizde hep namaz kılınır, oruç tutulurdu.
Peki, bu güzel çocukluk günlerinde Pembe Nihal Munsif'in (gerçek adı) hayallerinde şarkı söylemek var mıydı?
Tek hayalim şarkı söylemekti. Ben daha okula gitmeden şarkı söylemeye başlamıştım.
Müzik yolculuğunuzda İstanbul bir dönüm noktası değil mi?
Kesinlikle. Profesyonel olarak müziğe İstanbul'da başladım. İstanbul pek çok şeyin olduğu gibi sanatın ve kültürün de başkenti.
Hikaye bir İstanbul gecesinde Sadri Alışık elinizden tutup sahneye çıkarmasıyla başlıyor… Tıpkı Yeşilçam filmlerindeki gibi…
Evet, gerçekten öyle. Rum-Türk hadiseleri başladığı zaman Amerikan Kız Koleji'ne gidiyordum ve Amerikan Kız Koleji Rum tarafındaydı. Okuluma devam edemedim tabii. Tahsilime devam etmek için Londra'ya gittim. 1975 yılında da Londra'dan İstanbul'a geldik tatil için. Bir akşam hep beraber bir lokale gittik. O akşam Sadri Abi'nin beni fark etmesi ve sahneye çıkarmasıyla başladı her şey.
Peki, sizi sahneye davet ederken sesinizin güzel olduğunu biliyor muydu?
Hayır canım, hiç tanımıyor ki beni. O gece de Ayhan Işık, Ekrem Bora, Zeki Müren, Nebahat Çehre, Çolpan İlhan herkes oradaydı. Geldi, tuttu elimden ve kendimi sahnede buldum.
Hangi şarkıyı söylemiştiniz?
Shirley Bassey'in 'Something' şarkısını söylemiştim. Ama 6-7 şarkı daha söyledim o gece. Oradan hemen iş teklifi geldi. Benim ilk plağım aynı zamanda altın plağım 'Sus/Tatlı Tatlı' çıktı. Bir şansım da Fahrettin Arslan tarafından beğenilip, Maksim Gazinosu'na transfer olmam oldu. Ondan sonraki 16 yıl boyunca Maksim'de çalıştım zaten.
Emekli olabilirmişsiniz oradan…
Evet, neredeyse (gülüyor)
Fahrettin Arslan'la çalışmak zor derler. Siz bu kadar uzun kaldığınıza göre aranız iyiydi herhalde
Zordu ama orası çok güzel bir okul, bir üniversiteydi.
37 yıllık müzik yolculuğunuzu nasıl özetlersiniz?
Çok güzel günler gördük biz. Ben sürünerek gelmedim. Bu açıdan da şanslıyım. Gerçekten tıpkı bir Türk filmi gibi gerçekleşti her şey.
İSTANBUL'U HİÇBİR YERE DEĞİŞMEM
İstanbul bu yolculukta dönüm noktası olması dışında ne ifade eder sizin için?
Ben İstanbul'u her zaman çok sevdim. İlk 1969 yılında ailemle beraber tatile geldim. Daha çocuktum o zaman. Kıbrıs doğduğun yer. Köklerim orada ama İstanbul'un yeri başka. 1975 yılından bu yana hayatımın çoğu burada geçti. Sevdiğim bir şehre, sevdiğim işi yapmak için yerleşmek çok güzeldi.
Nesini sevdiniz?
Her şeyini… Dünyada güzel denilen bütün şehirleri gördüm. Ama İstanbul'u hiçbir yere değişmem. Boğaz gibi bir yer dünyada yok. Ne olur değerini bilelim. Evet, çarpık yapılaşma, trafik, gürültü, keşmekeş olabilir ama İstanbul her şeye rağmen çok güzel. Bizde olan eski eserler, bizde olan kültür birikimi yok başka bir şehirde.
Şimdi sürekli buradasınız değil mi?
Evet, 3.5 senedir buradayım. Ben 12 sene bir ara vermiştim. Çünkü Kıbrıs'ta bir butik otel inşa etmiştik eşimle birlikte ve orada kaldık. Ama sanatımı çok özlemiştim. Onun için 2007'de tekrar İstanbul'a döndüm.
İstanbul'da yapmaktan en çok hoşlandığınız şey nedir?
Ben denizi, mavi ve yeşilin buluşmasını çok seviyorum. Denizi olmayan bir şehirde çok zor yaşarım. O yüzden İstanbul'da da Boğaz'ı çok seviyorum. Boğaz'da mavi ve yeşilin en güzel buluşmalarını görebilirsiniz.
Gücünüz olsa bu şehirde neyi değiştirmek isterdiniz?
Bütün çarpık yapıları yıkar yeniden yapardım.
Gençler hala bizin şarkılarımızı okuyor
Yaz aylarında Berkant, Selçuk Ural, Gökben, Semiha Yankı ve İskender Doğan'la birlikte '80'ler Altın Yıllar' adıyla bir konser dizisi yapacaklarını söyleyen Nil Burak, "Genç arkadaşlarımız hala bizim şarkılarımızı okuyor. Bugün şarkılarda o duygu yakalanamıyor. Demek ki bizler kalıcı işler yapmışız" diyor.
35 yıl sonra rock okudu
Yeni albümüm 'Nil Burak Mavi' 5 şarkıdan oluşan bir maxi single. Şarkılardan biri Vedat Yıldırım Boran'ın 'Yağmur'u. Cower bir şarkı. Sözlerini Naşide Göktürk'ün yazdığı, müziğini aranjörüm Tamer Özkan'ın yaptığı 'Yol Yorgunu' çok güzel bir slov şarkı. İkinci bir 'Sen de başını alıp gitme' olabilir. Üniversite öğrencisi genç ve yetenekli biri olan Uzay Cengiz Ayna'nın 'Usul Usul' diye bir şarkısı var. Sonra yurtdışında yaşayan yeğeni Emre Pehlivanlı'nın 'Saçmalardan Seçmeler' diye bir şarkısı var. Rock tarzında. 35 yıl sonra rock tarzında bir şarkı okudum. Son olarak başarılı bir gitarist ve şarkıcı olan Emre Sönmez'in 'Unuttum Adını' diye çok neşeli bir şarkısı var. Tam bir yaz şarkısı…