Ülkemizde hemen hemen herşeyde olduğu gibi sanatta ve edebiyatta da, kamplara ayırıcı, 'öteki'leştirip görmezden gelici ve daha da kötüsü 'öteki'leştirilenin ideoloji kaynaklı önyargılarla düşmanca karalandığı bilinen bir şeydir. Üç ayda bir çıkan kültür-sanat dergisi "Bizim Külliye"nin son sayısında, Türk şiirinde önemli ve 'sağlam' bir yere sahip olan Cahit Zarifoğlu'nun 1968 yılında böyle bir 'kıyıcı'lığa uğradığını gösteren bir yazı yer alıyor. Kemal Karabulut imzalı yazıya göre, Zarifoğlu'nun 'İşaret Çocukları' adlı şiir kitabı, şiirde kullanılan bazı kelimeler nedeniyle, dönemin 'dil seçkinleri'nce 'sıradan' bulunmuştur. Olayı ortaya çıkaran, Selim Erdoğan olur. Selim Erdoğan bir gün İstanbul Sahaflar'da kitap karıştırırken Cahit Zarifoğlu'nun, İnsan Yayınları'ndan çıkan 1967 basımı İşaret Çocukları'na rastlar ve alır. Kitabın kapağını açar açmaz ilk sayfada bir 'damga' ve 'şerh'le karşılaşır. Damga, "Türk Dil Kurumu, 1968 Yılı Dil Ödülü Aday Kitabı" şeklinde vurulmuştur. Damganın yanında kitabı inceleyen kişinin düştüğü şerh: "sıradan"(!). Yani Cahit Zarifoğlu, bu ilk şiir kitabıyla 1968 yılında TDK ödülüne katılmış, kitabı değerlendiren jüri üyesi ise İşaret Çocukları'nı 'sıradan' bulmuş. Kitaptaki kimi şiirler ve bazı sözcükler işaretlenmiş, notlar düşülmüştür. Konulan işaretler ve düşülen notlar aslında kitabın, okuyan kişi tarafından neden 'sıradan' bulunduğunu açıklayacak niteliktedir: "Hızla Akan Mızrak"; düşülen not; "sukûn", "Saç"/"mesela", "Sen Kuş Olur Gidersin Bir Trenle"/"detay, sefer, rampaya", Zamana Yay Geri Ok Atmak"/"sıhhatli" Taş Gemi"/imkan, mahçup". "Zamana Yay Gerip Ok Atmak" / "sıhhatli" (bu sözcüğün yanına bir çıkmayla "sağlam" olması gerektiği) "sezonu"nun yanında (yine bir çıkma: "mevsimi") diye yazılması gerektiği notu düşülmüş.